OV3-2
OV3-2 (Orbiting Vehicle 3-2) – amerykański wojskowy satelita technologiczny typu OV3, czwarty satelita tej serii, który znalazł się na orbicie. Celem misji było prowadzenie badań warunków panujących w przestrzeni kosmicznej i ich oddziaływania na podzespoły satelitów. Wyniesiony na orbitę w 1966 roku satelita badał głównie parametry cząsteczek energetycznych w polach magnetycznych. Satelita po zakończeniu misji, spłonął w górnych warstwach atmosfery 29 września 1971 roku.
| |
| Indeks COSPAR |
1966-097A |
|---|---|
| Indeks NORAD |
2517 |
| Zaangażowani | |
| Model satelity | |
| Rakieta nośna | |
| Miejsce startu | |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Perygeum |
320 km |
| Apogeum |
1597 km |
| Okres obiegu |
104,2 min |
| Nachylenie |
82° |
| Czas trwania | |
| Początek misji |
28 października 1966 12:00 UTC |
| Powrót do atmosfery |
29 września 1971 |
| Wymiary | |
| Masa całkowita |
81 kg |
OV3-2 (Orbiting Vehicle 3-2) – amerykański wojskowy satelita technologiczny typu OV3, czwarty satelita tej serii, który znalazł się na orbicie. Celem misji było prowadzenie badań warunków panujących w przestrzeni kosmicznej i ich oddziaływania na podzespoły satelitów. Wyniesiony na orbitę w 1966 roku satelita badał głównie parametry cząsteczek energetycznych w polach magnetycznych. Satelita po zakończeniu misji, spłonął w górnych warstwach atmosfery 29 września 1971 roku.
Budowa i działanie
[edytuj | edytuj kod]OV3-2 został zbudowany przez firmę Aerojet, jako czwarty satelita typu OV3. Satelita miał kształt graniastosłupa o podstawie ośmiokątnej o średnicy 76 mm i masie 81 kilogramów. Miał badać warunki panujące w ziemskiej magnetosferze i wpływie jaki mogły one wywierać na działające satelity[1][2]. Satelita był stabilizowany obrotowo, wykonywał sześć obrotów wokół własnej osi na minutę[1]. Wyposażenie satelity składało się głównie z spektrometru masowego, sondy Langmuira, magnetometru i czujników mierzących energię elektronów i plazmy, prowadzono także pomiary oddziaływania górnych warstw atmosfery ziemskiej na satelitę[3].
Misja
[edytuj | edytuj kod]Misja rozpoczęła się 28 października 1966 roku, kiedy rakieta Scout B wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską czwartego satelitę z serii OV3. Po znalezieniu się na orbicie OV3-2 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-97A[4].
Satelita po wykonaniu swojej misji spłonął w górnych warstwach atmosfery 29 września 1971 roku[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Orbiting Vehicle. Designation-Systems. [dostęp 2021-02-27]. (ang.).
- OV3. Gunter's Space Page. [dostęp 2021-02-27]. (ang.).
- Mark Wade: OV-3. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2021-02-27]. (ang.).
- Jonathan McDowell: Master Launch Log. Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2017-02-13]. (ang.).
- OV3-2. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2021-10-23]. (ang.).
- Experiment Search Results. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2022-01-14]. (ang.).
- Trajectory details 1966 97A. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2022-01-14]. (ang.).
- OV-3-2. [w:] Scientific Satellites [on-line]. archive.org. [dostęp 2022-01-14]. (ang.).