Necho II – faraon z XXVI dynastii saickiej, władca Egiptu w latach 610–595 p.n.e. Syn Psametycha I i królowej Mehitenusechet.
 Brązowa statuetka Necho I lub Necho II | |
| władca starożytnego Egiptu | |
| Okres |
od 610 p.n.e. |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Mehitenusechet |
| Dzieci | |
Necho II – faraon z XXVI dynastii saickiej, władca Egiptu w latach 610–595 p.n.e.[1][a] Syn Psametycha I i królowej Mehitenusechet.
Zdecydował się na udzielenie pomocy Aszur-uballitowi II, ostatniemu królowi Asyrii, za cenę Syrii, Fenicji i Judy. Musiał stłumić powstanie w Gazie. W czasie marszu na północ do Syrii, którą pragnął zająć przed Nabopolassarem, został zaatakowany w 609 p.n.e. przez króla Judy Jozjasza[2]. Pokonał Jozjasza w bitwie pod Megiddo, po czym królestwo Judy stało się lennikiem Egiptu[3]. Necho II zajął Syrię i połączył się z wojskami Aszur-uballita II pod Karkemisz. Babilończycy pod wodzą Nabuchodonozora II zaatakowali i pokonali armię asyro-egipską w 605 p.n.e.
Necho II po tej klęsce szybko wycofał się do Egiptu, na który najechał Nabuchodonozor II, pustosząc Deltę Nilu. Jak relacjonuje prorok Jeremiasz:
Usłyszały narody o twej hańbie, ziemia się napełniła twoim bolesnym wołaniem. Jeden wojownik potknął się o drugiego, obaj razem upadli.
Z państwem Kusz utrzymywał poprawne stosunki, trzymając granicę na wysokości Elefantyny.
Kontynuował linię polityczną Psametycha:
Według Herodota, z rozkazu Necho II około roku 600 p.n.e. Fenicjanie opłynęli Afrykę[4]:
Nekos, król Egiptu (...) wysłał Fenicjan na okrętach z tym poleceniem, ażeby w drodze powrotnej wpłynęli przez słupy Heraklesa na morze północne i tą drogą wrócili do Egiptu. Fenicjanie więc wyruszyli z Morza Czerwonego i płynęli przez morze południowe. Ilekroć nastawała jesień, lądowali i osiewali pola, do jakiejkolwiek w danym razie okolicy Libii [Afryki] dotarli, i oczekiwali tam żniw: a skoro zboże zżęli, płynęli dalej, tak że po upływie dwóch lat skręcili w trzecim roku przy słupach Heraklesa i przybyli do Egiptu. A opowiadali oni – co mnie nie wydaje się wiarygodne, może jednak komuś innemu – że podczas swej jazdy dokoła Libii mieli słońce po prawej stronie.
Wzmianka o Słońcu świadczy o prawdziwości tej relacji.
| Królewski Protokół | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| serech lub Horusowe: | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| trl.: siꜢ-ib[5][6] | |||||||||||||||
| nebti lub Należący do Obu Pań: | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| trl.: mꜢꜤ-ḫrw[5][6] | |||||||||||||||
| Złotego Horusa: | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| trl.: mry-nṯrw[5][6] | |||||||||||||||
| prenomen lub imię tronowe: | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| trl.: wḥm-ib-rꜤ[5][6] (Uhemibre[7]) | |||||||||||||||
| tłum.: O Odnawiającej Się Woli, Re[8] | |||||||||||||||
| nomen lub imię rodowe: | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| trl.: n(y) kꜢw[5][6] (Nykau[7], stgr. Νεκῶ) |
Oprócz wymienionych znane jest kilka odmiennych wariantów zapisu hieroglificznego niektórych imion Necho[9][6].
