Moritz Hartmann

Moritz Hartmann

Rycina Hartmanna autorstwa Adolfa Neumanna (1859).
Data i miejsce urodzenia	15 października 1821 Duschnik
Data i miejsce śmierci	13 maja 1872 Oberdöbling
Zawód, zajęcie	poeta,dziennikarz, polityk

Moritz Hartmann (ur. 15 października 1821, w miejscowości Duschnik w Czechach, zm. 13 maja 1872 w Oberdöbling(inne języki) (obecnie część Wiednia)^[1] – austriacki pisarz, publicysta i polityk.

Ukończył Gimnazjum w Pradze (1832/33) oraz Lateinschule (szkołę łacińską) prowadzoną przez zakon pijarów w Jungbunzlau (1833–37). Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Praskim. W 1840 roku wyjechał do Wiednia, gdzie poświęcił się twórczości literackiej^[2].

Brał czynny udział w Wiośnie Ludów w 1848, solidaryzując się z czeskim ruchem narodowym. Reprezentował ugrupowanie lewicowe we Frankfurckim Zgromadzeniu Narodowym^[3]. Po rewolucji został deputowanym do parlamentu frankfurckiego z okręgu Leitmeritz^[4]. Był korespondentem licznych gazet niemieckich i austriackich^[3]. Podróżował do Anglii, Holandii, Belgii, Włoch, Szwajcarii, Niemiec jako korespondent periodyku "Kölnische Zeitung(inne języki)". W latach 1860–1863 wykładał literaturę niemiecką w Akademii Genewskiej^[2].

Moritz Hartmann był autorem utworów poetyckich o charakterze rewolucyjnym, do których zalicza się zbiór wierszy wydany w 1845 roku pt. Kelch und Schwert (Kielich i miecz), za którego publikację władze austriackie aresztowały poetę-polityka^[3]. W 1847 ukazał się tom Neuere Gedichte, dwa lata później, Reimchronik des Pfaffen Mauritius^[5].

Z innych jego utworów należy wymienić epos sielankowy Adam und Eva (1851), powieść Der Krieg um den Wald (1850), Erzählungen eines Unstäten (1858)^[6].

Zobacz teksty Moritza Hartmanna w Wikiźródłach

• Moritz Hartmann – publikacje w bibliotece Polona