Max Herrmann

Max Herrmann

Max Herrmann ca 1900
Data i miejsce urodzenia	14 maja 1865 Berlin
Data i miejsce śmierci	17 listopada 1942 Theresienstadt
Zawód, zajęcie	historyk literatury i teatru
Narodowość	niemiecka
Uczelnia	Uniwersytet Humboldtów w Berlinie
Multimedia w Wikimedia Commons

Max Herrmann (ur. 14 maja 1865 w Berlinie, zm. 1942 w KL Theresienstadt) – niemiecki historyk literatury i teatru.

Studiował germanistykę i historię we Fryburgu, Getyndze i Berlinie, uzyskując doktorat w 1889 roku. W 1891 rozpoczął wykłady na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, ale dopiero w 1913 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a profesorem zwyczajnym dopiero w 1930, częściowo ze względu na swoje żydowskie pochodzenie^[1]. Był inicjatorem naukowych badań nad teatrem (między innymi ustalił zasady metodologii). W 1919 roku założył Stowarzyszenie Historyków Teatru. W 1923 był założycielem Instytutu Badań Teatru w Uniwersytecie Berlińskim. Zmarł w obozie koncentracyjnym.

• Stefan Corssen: Max Herrmann und die Anfänge der Theaterwissenschaft. Niemeyer, Tübingen 1998.
• Ronny Kabus: Das protestantischste aller Lieder, ein Lutherhandschriftenfälscher und das Schicksal eines deutschen Juden. In: Schriftenreihe der Staatlichen Lutherhalle Wittenberg. Heft 4/1988, s. 41–46.
• Hans Knudsen: Herrmann, Max. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 8, Duncker & Humblot, Berlin 1969, ISBN 3-428-00189-3, s. 690.
• Jede Ausartung in Spielerei ist auszuschließen. In: Humboldt. Die Zeitung der Alma Mater Berolinensis. 14 października 1993.
• Herrmann, Max. In: Lexikon deutsch-jüdischer Autoren. Band 11: Hein–Hirs. Hrsg. vom Archiv Bibliographia Judaica. Saur, München 2002, ISBN 3-598-22691-8, s. 107–119.
• Martin Hollender: Der Berliner Germanist und Theaterwissenschaftler Max Herrmann (1865–1942). Leben und Werk. Berlin, Staatsbibliothek zu Berlin – Preußischer Kulturbesitz 2013, ISBN 978-3-88053-184-0.