Martin Tomczyk

Martin Tomczyk

Państwo	Niemcy
Data i miejsce urodzenia	7 grudnia 1981 Rosenheim
Sezon 2012
Seria	DTM
Zespół	Team Phoenix
Nr startowy	14
Sukcesy
2007: DTM (3. miejsce) 2011: DTM (mistrz)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Martin Tomczyk (ur. 7 grudnia 1981 w Rosenheim) – niemiecki kierowca wyścigowy, od sezonu 2001 do 2011 kierowca fabrycznego zespołu Audi, od sezonu 2012 w zespołu BMW w serii Deutsche Tourenwagen Masters (DTM).

Karierę zawodniczą rozpoczął w 1994 roku, ścigając się w kartingu^[1]. W 1998 roku przeniósł się do wyścigów samochodów o otwartym nadwoziu, zdobywając tytuł wicemistrza w ADAC Formula Junior Cup^[1]. W sezonie 1999 został mistrzem portugalskiej Formuły BMW, a w kolejnym roku startował w Niemieckiej Formule 3, gdzie został sklasyfikowany na dwunastej pozycji^[1].

W sezonie 2001 rozpoczął starty w najważniejszej niemieckiej serii wyścigowej, Deutsche Tourenwagen Masters w zespole Audi Abt Sportsline Jr., gdzie został partnerem przyszłego mistrza tej serii, Mattiasa Ekströma^[2]. Debiutanckiego wyścigu w nowej serii nie ukończył, rozbijając prowadzone przez siebie audi TT, co spowodowało wyjazd samochodu bezpieczeństwa na tor^[3]. W sesji kwalifikacyjnej podczas drugiej rundy sezonu na torze Nürburgring zajął drugie miejsce^[4]. W wyścigu kwalifikacyjnym nie stracił tej lokaty^[5], a główny wyścig ukończył na czwartej pozycji, uzyskując w jego trakcie czas najszybszego okrążenia^[6]. W pozostałych ośmiu rundach sezonu punkty zdobywał trzykrotnie, a w klasyfikacji końcowej mistrzostw zajął trzynaste miejsce^[7].

W otwierającej sezon 2002 rundzie na torze Hockenheim zajął drugie miejsce w sesji kwalifikacyjnej^[8], natomiast w wyścigu kwalifikacyjnym, który po raz pierwszy w historii DTM rozpoczął się ze startu stojącego, zajął pierwsze miejsce^[9]. Na starcie głównego wyścigu zgasił silnik podczas ruszania z pozycji startowej, a na jego dalszym etapie wpadł w poślizg i zakończył rywalizację, wypadając z toru^[10]. W kolejnej rundzie, odbywającej się na belgijskim torze Zolder, zdobył pole position^[11], jednakże na trzecim okrążeniu wyścigu kwalifikacyjnego, którego start odbył się za samochodem bezpieczeństwa z powodu obfitych opadów deszczu, wpadł w poślizg i utknął na żwirowym poboczu^[12]. Na początku sesji kwalifikacyjnej przed piątą rundą sezonu na torze Norisring, w trakcie hamowania przed zakrętem Grundig Tomczyk stracił kontrolę nad samochodem i rozbił się o bariery ochronne, powodując 22-minutowe wstrzymanie sesji^[13]. Kierowca wyszedł z wypadku bez szwanku, jednakże zniszczenia, jakich doznał samochód, uniemożliwiły wystartowanie w wyścigu^[14]. W ciągu sezonu 2002 Tomczyk punktował jeden raz, podczas wyścigu na Nürburgringu, gdzie zajął piąte miejsce^[15]. Podobna sytuacja miała miejsce również w kolejnym sezonie, który pod względem osiągniętych rezultatów był jego najgorszym sezonem w DTM. Tomczyk w jego trakcie ponownie wziął udział w dziewięciu spośród dziesięciu wyścigów, gdyż podczas rundy na torze EuroSpeedway Lausitz szefostwo zespołu Audi podjęło decyzję o przekazaniu jego samochodu walczącemu o tytuł mistrzowski Laurentowi Aïello, który swój pojazd doszczętnie rozbił podczas sesji testowej^[16]. Jedyny punkt w tym roku zdobył na torze A1-Ring, gdzie zajął ósme miejsce^[17][18].

Rozpoczynającą sezon 2004 rundę, podczas której Audi po raz pierwszy wykorzystało nowy samochód, Audi A4 DTM^[19], ukończył na piątym miejscu, natomiast w kolejnym wyścigu, na Autódromo do Estoril, zdobył pierwsze w karierze podium w serii DTM, dojeżdżając do mety na trzeciej pozycji^[20]. W ósmej rundzie, na torze Oschersleben, po raz pierwszy od dwóch lat zajął pierwsze miejsce w sesji kwalifikacyjnej^[21]. W wyścigu utrzymał się na prowadzeniu przez 20 okrążeń, lecz ostatecznie stracił je na rzecz Toma Kristensena po swoim drugim postoju w boksach^[22]. W pozostałych trzech wyścigach sezonu zdobył jeszcze jedno pole position, a także dwukrotnie dojeżdżał do mety na drugiej pozycji, a swój czwarty rok w niemieckiej serii zakończył na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej^[1].

Po mniej udanym sezonie 2005, w którym jego najlepszym rezultatem było piąte miejsce na Norisringu, podczas szóstej i siódmej rundy sezonu 2006 zdobył kolejne w karierze podia, obydwa za trzecie miejsce. W ósmej rundzie, na Circuit de Catalunya, w której po raz czwarty w karierze startował z pole position, zdobył swoje pierwsze zwycięstwo w DTM^[23].

Po czwartym wyścigu sezonu 2007, który ukończył na drugim miejscu, został liderem klasyfikacji generalnej^[24], lecz stracił prowadzenie na rzecz Bernda Schneidera i Mattiasa Ekströma po kolejnym wyścigu, którego nie ukończył z powodu kolizji z Susie Stoddart i Paulem di Restą^[25]. Kolejne dwa zwycięstwa odniósł w siódmej i ósmej rundzie^[26][27], a sezon ukończył ostatecznie na trzecim miejscu, co jest jego najlepszym rezultatem w dotychczasowej karierze^[1]. W sezonie 2008 na podium stawał raz, natomiast w 2009 roku, obok trzech ostatnich miejsc na podium, na Nürburgringu zdobył czwarte zwycięstwo w karierze^[28].

Sezon 2010 był mniej udany. Zakończył go na 8 miejscu, punktując 8 razy, jednak nie stojąc na podium ani razu.

Sezon 2011 był najbardziej udanym sezonem Niemca. Sezon rozpoczął od 5 miejsca na torze Hockenheim, a potem zajął trzecią pozycję na holenderskim obiekcie Zandvoort. Podczas deszczowej rundy na Red Bull Ringu Martin pokazał swoje umiejętności jazdy w deszczu zdobywając P i wygrywając wyścig. Kolejny deszczowy wyścig na Norisringu zakończył na 3 miejscu, natomiast na Nurbburgringu na 5 miejscu. W Wielkiej Brytanii po raz kolejny popisowo spisał się w deszczu wygrywając wyścig. Wyścig na Oschersleben zakończył na 2 miejscu. W Walencji mimo 11 miejsca w kwalifikacjach wyścig zakończył na najniższym stopniu podium zapewniając sobie tytuł mistrza serii DTM.