Marthe Deflandre-Rigaud

Marthe Deflandre-Rigaud (1902–1987) – paleontolożka francuska.

Marthe Émilie Françoise Rigaud urodziła się 29 lipca 1902 w Narbonne. W 1941 poślubiła paleontologa Georges'a Deflandre'a, z którym również współpracowała naukowo przez resztę życia. Po jego przejściu na emeryturę w 1963 przejęła po nim kierownictwo Zakładu Mikropaleontologii École pratique des hautes études; funkcję tę pełniła do 1972. Zmarła 17 grudnia 1987 w Paryżu^[1].

• Członek Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina (1963)^[2]

Marthe Deflandre-Rigaud zajmowała się sklerytami różnych zwierząt kopalnych. Wśród jej głównych osiągnięć należy wymienić rozwinięcie systematyki sklerytów kopalnych strzykw^[3]. Opisała liczne nowe rodzaje kopalne, na przykład: Cucumarites Deflandre & Deflandre-Rigaud, 1948^[4]; Rhabdotites Deflandre-Rigaud, 1952^[5]; Stichopites Deflandre-Rigaud, 1952^[6]; Elgerius Deflandre-Rigaud, 1959^[7]. Zajmowała się też sklerytami koralowców ośmiopromiennych z rzędu Alcyonaria, osłonic i gąbek^[1].

Ponadto współpracowała ze swoim mężem Georges'em Deflandre przy redagowaniu indeksu mikropaleontologicznego, zatytułowanego Fichier Micropaléontologique Général. W latach 1943–1973 opublikowano 24 tomy tego wydawnictwa, obejmujące 6824 gatunki^[8].

• Contribution à la systématique des sclérites d'Holothurides fossiles (1952)^[9]
• Classe des Holothurides (1953; rozdział w Traité de Paléontologie pod red. J. Piveteau)^[1]
• A Classification of Fossil Alcyonarian Sclerites (1957)^[10]
• Contribution à la connaissance des sclérites d'Holothurides fossiles (1962)^[11]

Na jej cześć nazwano gatunki strzykw Palaeolaetmogone rigaudae (Mostler, 1970) (pierwotna nazwa Palaeocaudina rigaudae)^[12][13] oraz Calcamnella deflandreae Walkiewicz, 1977 (opisany z miocenu Korytnicy)^[14].