Manon

Manon

Geraldine Farrar w tytułowej roli
Muzyka	Jules Massenet
Libretto	Henri Meilhac i Philippe Gille(inne języki)
Liczba aktów	5
Prapremiera	19 stycznia 1884 Opéra-Comique w Paryżu
Multimedia w Wikimedia Commons

Manon – pięcioaktowa opera Jules’a Masseneta do libretta Henriego Meillaca i Philippe’a Gille’a(inne języki) według powieści Historia kawalera des Grieux i Manon Lescaut Antoine’a-François Prévosta d’Exiles’a. Prapremiera 19 stycznia 1884 w Opéra-Comique w Paryżu.

Swoistym dopełnieniem historii przedstawionej w Manon jest jednoaktowy Portret Manon tego samego kompozytora.

• Manon Lescaut – sopran
• Kawaler des Grieux – tenor
• Lescaut, kuzyn Manon – baryton
• Hrabia des Grieux, ojciec kawalera – bas
• Guillot Morfontaine, kochanek Manon – tenor
• Pan de Brétigny – baryton
• Pousette – sopran
• Rosette – mezzosopran
• Javotte – mezzosopran
• Sierżant – baryton

Miejsce i czas akcji: Francja za panowania Ludwika XV.

W Amiens. Przed zajazd pocztowy podjeżdża dyliżans, z którego wysiada młoda dziewczyna Manon, udająca się do klasztoru. Pod nieuwagę swego kuzyna wdaje się w rozmowę z kawalerem des Grieux. Młodzi szybko przypadają sobie do gustu i postanawiają razem uciec do Paryża.

W Paryżu wiodą skromne życie, które nie zadowala dziewczyny. Pod nieobecność kochanka odwiedza Manon jego ojciec – hrabia des Grieux – i namawia do opuszczenia kawalera.

Manon opływa w luksusy u boku swego podstarzałego protektora – Guillota Morfontaine’a. Tymczasem des Grieux przyjął święcenia kapłańskie. Słuchając jego kazania w kościele św. Sulpicjusza, Manon postanawia odzyskać kochanka, który porzuca dla niej stan duchowny.

Manon i des Grieux prowadzą hulaszczy tryb życia, większą część dnia spędzając na grze w kasynie. Des Grieux wygrywa w faraona dużą sumę od Morfontaine’a, który oskarża go o oszustwa, a Manon o nierząd^[1]. Zostają aresztowani przez policję^[1].

Des Grieux za sprawą swego możnego i wpływowego ojca zostaje uwolniony, natomiast Manon skazana na deportację do Luizjany. Des Grieux wraz z jej kuzynem Lescautem przekupują straże, by uwolnić Manon, ale wyczerpana przejściami umiera w ramionach kochanka^[1].

• Lesław Czapliński, „We władzy operowych kurtyzan: Violetta, Manon, Lulu” (o „Manon” Jules’a Masseneta) w: W kręgu operowych mitów, Kraków 2003. ISBN 978-83-88668-59-3.

• Manon w bibliotece Polona