Mach III

Mach III – kaszubski herb szlachecki, odmiana herbu Mach.

Podstawowych wariantów tego herbu istniało przynajmniej trzy (Mach I i II omówione osobno), z czego każdy występował również w kilku wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego^[1]:

Mach I

Mach II

Mach III: Na tarczy dzielonej w krzyż w polach I i III błękitnych, półksiężyc srebrny na opak, pod którym gwiazda złota, w polach II i IV, błękitnych, księżyc z twarzą srebrny, nad którym trzy takież strzały w wachlarz między dwiema gwiazdami złotymi w pas. Herb posiada dwa hełmy bez korony z klejnotami: w prawym trzy gwiazdy złote (1 i 2), w lewym trzy strzały srebrne w wachlarz. Labry błękitne, pobite złotem.

Wymieniany przez Nowego Siebmachera. Herb powstał prawdopodobnie w XIX wieku z połączenia herbów Mach i Mach II być może w wyniku skoligacenia gałęzi rodu używających tych herbów. Używany przez bliżej nieokreślonego członka rodziny Mach.

Mach. Machowie używający przydomków bądź bez przydomka używali też herbów Mach i Mach II.

• Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 1. BiT, 2001, s. 90-91, 168. ISBN 83-919852-6-1, ISBN 978-83-919852-6-7.