Kerman
Kerman (pers. کرمان) – miasto w Iranie, stolica prowincji (ostanu) o tej samej nazwie, położonej w dolinie między górami Kuh-e Rid i Kuh-e Banan. Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 425 tys. W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy (zwłaszcza bawełniany), cukierniczy i metalurgiczny. W okolicach wydobywa się złoża rudy żelaza, miedzi i boksytów. Kerman jest największym ośrodkiem produkcji dywanów w Iranie.
 Widok na Kerman | |
| Państwo | |
|---|---|
| Ostan | |
| Wysokość |
1 758 m n.p.m. |
| Populacja (2006) • liczba ludności |
|
| Nr kierunkowy |
34 |
| Kod pocztowy |
761 |
Położenie na mapie Iranu  | |
 30°17′N 57°04′E/30,283333 57,066667
| |
| Strona internetowa | |
Kerman (pers. کرمان) – miasto w Iranie, stolica prowincji (ostanu) o tej samej nazwie, położonej w dolinie między górami Kuh-e Rid i Kuh-e Banan.
Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 425 tys. W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy (zwłaszcza bawełniany), cukierniczy i metalurgiczny. W okolicach wydobywa się złoża rudy żelaza, miedzi i boksytów. Kerman jest największym ośrodkiem produkcji dywanów w Iranie[1].
Dzieje
[edytuj | edytuj kod]Założone w III w. n.e. przez Sasanidów pod nazwą Behdeshir. Obecna nazwa została przyjęta za panowania dynastii Safawidów. Miasto rozwinęło się najbardziej za Kadżarów w XVIII–XIX w.[1] W 1794 roku Kerman jako ostatnia ostoja dynastii Zandów został oblężony przez wojsko Aghi Mohammada Chana Kadżara, który za karę udzielenia poparcia Lotf Alemu Chanowi kazał wyłupić oczy dwudziestu tysiącom mieszkańców miasta, 8 tysięcy żon oddał swoim żołnierzom, a pozostałych mieszkańców miasta sprzedał w niewolę. Z gałek ocznych zamordowanych ludzi zbudowano piramidę[2]. Lotf Ali Chan został pojmany, oślepiony i poćwiartowany.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Dywan kermański -
Ejwan meczetu Jameh -
Kompleks Ganjali -
Bazar w Kermanie -
Kopuła Jabalieh -
Jabalieh - wnętrze -
Jeden z meczetów w Kermanie
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Kerman, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2018-01-27].
- ↑ Hasan Pir Nia, A. Eghbal Ashtiani, History of Persia (Tarikh-i Iran), ISBN 964-6895-16-6, Tehran, 2003, s. 655
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ryszard Kapuściński, Szachinszach, wyd.6, "Czytelnik", Warszawa 1996, s. 47-48, ISBN 83-07-02522-2.