Josephine Butler

Josephine Butler

Data i miejsce urodzenia	13 kwietnia 1828 Milfield Hill
Data i miejsce śmierci	30 grudnia 1906 Wooler
Multimedia w Wikimedia Commons

Josephine Elisabeth Butler (ur. 13 kwietnia 1828 w Milfield Hill, zm. 30 grudnia 1906 w Wooler) – brytyjska działaczka, filantropka i reformatorka społeczna.

Była córką Johna i Hannah Annett Grey (siódme dziecko spośród dziesięciorga). Ojciec także był działaczem społecznym i przeciwnikiem niewolnictwa. Swoimi poglądami wpłynął na zapatrywania córki (był zwolennikiem powszechnego wykształcenia, uważał kobiety za równe mężczyznom). Matka czuwała nad edukacją dzieci. Josephine zdobyła m.in. wykształcenie muzyczne, malarskie oraz opanowała jazdę konną. Ze strony ojca była spokrewniona z premierem Wielkiej Brytanii Charlesem Grey`em^[1][2].

Od 8 stycznia 1852 jej mężem był George Butler (zm. 14 marca 1890). Zapatrywania polityczne małżonków były podobne. George uznawał równość kobiety i mężczyzny w małżeństwie i wspierał żonę w jej działaniach społecznych^[1]. Mieli czworo dzieci: trzech chłopców i dziewczynkę^[2][1].

Kiedy w 1864 zmarła 5-letnia córka Eva, Josephine zaangażowała się w działalność charytatywną, a także poświęcając się walce o prawa kobiet. Walczyła z prostytucją osób nieletnich^[1][2].

Pracowała w przytułku dla kobiet, a następnie sama założyła schronisko, które oferowało pomoc potrzebującym. Opowiadała się za prawami wyborczymi dla kobiet, sprzeciwiała się ustawom fabrycznym z 1874 i 1878 (miały na celu ochronę robotnic), które ograniczając czas pracy kobiet − pomniejszały ich dochody^[1].

Od 1866 mieszkała w Liverpoolu. Walczyła z prawem, które od lat 60. XIX w. nakładało na prostytutki konieczność badań medycznych, ale narażało je także na brutalność policji i niesprawiedliwe traktowanie (samo podejrzenie prostytucji oznaczało areszt; badania przeprowadzali mężczyźni; stwierdzenie choroby oznaczało sześć, a potem dziewięć miesięcy więzienia). W 1883 przepisy te zostały zawieszone, zaś w 1886 całkowicie uchylone^[1][2][3].

Walczyła o dostęp kobiet do wyższych uczelni (współzakładała Radę Północnej Anglii ds. Promocji Wyższego Wykształcenia Kobiet)^[1][4].