Inu-Oh

Inu-Oh

犬王

Gatunek	anime, muzyczny
Data premiery	9 września 2021 (Wenecja) 28 maja 2022 (Japonia)
Kraj produkcji	Japonia
Język	japoński
Czas trwania	98 minut
Reżyseria	Masaaki Yuasa
Scenariusz	Akiko Nogi
Muzyka	Yoshihide Ōtomo
Zdjęcia	Yoshihiro Sekiya
Montaż	Kiyoshi Hirose
Produkcja	Eunyoung Choi Fumie Takeuchi Akiko Yodo
Wytwórnia	Science Saru
Dystrybucja	Asmik Ace Aniplex
Przychody brutto	484 127 USD[1]
Strona internetowa

Inu-Oh (jap. 犬王 Inu-ō) – japoński film animowany z 2021 na podstawie powieści Heike monogatari: Inu-Oh no maki autorstwa Hideo Furukawy. Za produkcję odpowiadało studio Science Saru, a za reżyserię Masaaki Yuasa. Film miał swoją premierę na 78. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji we wrześniu 2021, a do kin w Japonii trafił w maju 2022.

Gracz na biwie opowiada historię o tym, jak 900 lat temu klan Genji dążył do zdobycia cesarskich insygniów, aby zjednoczyć tron cesarski. Pokonują wrogi klan Heike w bitwie w zatoce Dan-no-ura, podczas której młody cesarz tonie, zabierając na dno Miecz-Trawosiecz. Trzysta lat później agenci Yoshimitsu Ashikagi zatrudniają młodego Tomonę i jego ojca do wydobycia skrzyni z wraku statku Heike. W środku znajdują miecz. Nie zdając sobie sprawy, że jest to Miecz-Trawosiecz, ojciec Tomony dobywa go, uwalniając ostrze energii, które przecina go na pół i oślepia Tomonę. Tomona wyrusza w wieloletnią podróż w poszukiwaniu odpowiedzi na to, co się stało, a towarzyszy mu duch jego ojca. Spotyka członka całej trupy niewidomych graczy na biwie i postanawia nauczyć się gry na tym instrumencie oraz dołączyć do trupy. Tomona zmienia swoje imię na „Tomoichi”, jednak zmiana imienia utrudnia duchowi jego ojca odnalezienie go.

W tym samym czasie przywódca trupy tańca nō zakłada demoniczną maskę. Wkrótce dochodzi do serii morderstw graczy na biwie, a potem rodzi się jego trzeci syn – dziecko o trzech krótkich kończynach, niezwykle wydłużonym prawym ramieniu, skórze pokrytej łuskami i potwornie zdeformowanej twarzy. Ojciec gardzi swoim zdeformowanym synem tak bardzo, że zmusza go do noszenia maski i traktuje go jak psa. Pewnego dnia jednak zdeformowany syn obserwuje, jak jego ojciec uczy swoich innych synów tańca nō. Ćwiczy razem z nimi w ukryciu, a jego taniec w magiczny sposób przywraca mu nogi.

Chłopiec błąka się po wiosce i wkrótce spotyka Tomoichiego. Nawiązuje z nim więź, ponieważ ten nie widzi jego deformacji, i wyjawia mu, że wybrał dla siebie imię „Inu-Oh” (dosł. „Psi Król”). Tomoichi opowiada Inu-Oh, że widzi ducha swojego ojca, a następnie zauważa, że wokół Inu-Oha zgromadziło się wiele duchów wojowników Heike, opowiadających mu swoje historie. Ta wizja inspiruje ich do założenia nowej trupy muzycznej, a Tomoichi przyjmuje nowe imię – „Tomoari”.

Wkrótce potem Tomoari, który zapuścił długie włosy, występuje na moście, śpiewając swoją pieśń w stylu przypominającym współczesny glam metal. Pod mostem Inu-Oh tańczy do muzyki, opowiadając historię o żołnierzach Heike, którzy w trakcie odwrotu kurczowo trzymali się swojego statku, ale odcięto im wszystkim ręce. Pod koniec pieśni obie ręce Inu-Oh stają się normalnej długości. Ich występ odnosi natychmiastowy sukces, a Tomoari i Inu-Oh stają się wielkimi celebrytami.

Podczas kolejnego spektaklu, opowiadającego o wojownikach Heike czekających na „wieloryba, który nigdy nie nadejdzie”, łuski na skórze Inu-Oha znikają. Jednak nowa trupa przyciąga uwagę Ashikagi, który chce, aby opowiadano jedynie wersję historii Heike zgodną z interesami jego klanu. Wysyła swoich agentów do zazdrosnego ojca Inu-Oh, obiecując mu sławę w zamian za sabotowanie występów syna.

Kolejny występ trupy ujawnia prawdę o pochodzeniu Inu-Oh: jego ojciec zawarł pakt z demoniczną maską w zamian za sławę. Maska zażądała życia graczy na biwie oraz niewinności jego nienarodzonego syna. Morderstwa, które nastąpiły, uwolniły duchy wojowników Heike towarzyszące muzykom, jednak zamiast podążać za ojcem Inu-Oh, duchy skupiły się na jego synu, pomagając mu zdobyć sławę i zdjąć klątwę. Ojciec Inu-Oh nakazuje masce zabić swojego syna, łamiąc warunki ich pierwotnej umowy. Rozgniewana maska zabija go zamiast Inu-Oh.

Pod koniec występu twarz Inu-Oh odzyskuje normalny wygląd. Jednak Ashikaga rozprawia się z trupą, zmuszając Tomoariego do zaprzestania gry. Sam Ashikaga domaga się, by Inu-Oh występował tylko z oficjalną wersją historii Heike – w przeciwnym razie każe ściąć Tomoariego. Inu-Oh ulega, ale Tomoari nadal występuje i sprzeciwia się klanowi Ashikaga, przez co zostaje ścięty przez jego ludzi. Inu-Oh cieszy się jeszcze latami sławy jako tancerz nō, lecz po śmierci zostaje zapomniany.

Narratorem okazuje się duch Tomoariego, który pozostał na Ziemi aż do współczesności, teraz używając swojego pierwotnego imienia – Tomona. Pojawia się także duch Inu-Oh, wyjaśniając, że odnalezienie Tomony zajęło mu 600 lat, ponieważ ten zmienił imię. Inu-Oh przywraca Tomonie młodość, a sam powraca do swojej zdeformowanej postaci. Następnie obaj ponownie razem występują.

Postać	Seiyū[2]
Inu-Oh	Avu-chan
Tomona	Mirai Moriyama
Yoshimitsu Ashikaga	Tasuku Emoto
Ojciec Inu-Oh	Kenjirō Tsuda
Ojciec Tomony	Yutaka Matsushige

Powieść Hideo Furukawy Heike monogatari: Inu-Oh no maki została wydana w Japonii w 2017 roku. Adaptując tę opowieść o dawnych czasach, reżyser Masaaki Yuasa opisał film jako historię mającą odniesienia i znaczenie dla współczesności, zadającą pytanie: „czy podporządkować się losowi i modzie, aby zdobyć chwałę, czy zrezygnować z nagrody, by żyć w zgodzie ze swoimi przekonaniami?”^[3]. Muzykę do filmu skomponował multiinstrumentalista Yoshihide Ōtomo. Ścieżka dźwiękowa została wydana 25 maja i zawiera oryginalne utwory wykonywane w filmie przez Avu-chan i Moriyamę, a także instrumentalną muzykę przerywnikową skomponowaną przez Ōtomo. Oryginalne piosenki zostały napisane przez Avu-chan, Ōtomo, reżysera Masaakiego Yuasę oraz muzyka Yoheia Matsuia^[4]. Projekty postaci stworzył mangaka, Taiyō Matsumoto^[5].

Film Inu-Oh miał swoją światową premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji 9 września 2021^[6][7][8]. Produkcja ta była pierwszą japońską ręcznie rysowaną animacją zaprezentowaną w sekcji Horyzonty tego festiwalu^[6]. Następnie film został zaprezentowany na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2021 roku, gdzie miał swoją północnoamerykańską premierę^[9].

Japońska premiera Inu-Oh odbyła się na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Tokio 3 listopada 2021^[10]. Film trafił do szerokiej dystrybucji kinowej w Japonii 28 maja 2022, a za jego dystrybucję odpowiadały firmy Asmik Ace i Aniplex^[6][3].

W Polsce pokazy filmu miały miejsce podczas 17. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych Animator, a pierwszy z nich odbył się 29 czerwca 2024^[11]. Do ogólnokrajowej dystrybucji kinowej film trafił z kolei 25 kwietnia 2025^[12].

Po premierze na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji film spotkał się z natychmiastowym uznaniem krytyków. W agregatorze opinii Rotten Tomatoes film posiada wynik 91% na podstawie 57 recenzji, ze średnią oceną 7,7/10. Konsensus krytyków na stronie brzmi: „Fani Masaakiego Yuasy przyjdą na Inu-Oh oczekując wizualnej uczty – i ta muzyczna animowana extravaganza ich nie zawiedzie”^[13]. W serwisie Metacritic, który stosuje średnią ważoną, film otrzymał średnią ocenę 77/100 na podstawie 16 recenzji, co wskazuje na „ogólnie przychylne recenzje”^[14].

William Bibbiani z TheWrap zauważył, że Inu-Oh to „historia o wykorzystywaniu sztuki do wyrażenia sprzeciwu wobec władzy… Opowieść o tym, dlaczego niektóre historie pozostają nieopowiedziane i dlaczego niektórzy ludzie opowiadają je mimo wszystko, bez względu na cenę”. Chwalił film jako „syreni krzyk musicalu: gniewny i piękny, ekstatycznie animowany i niezwykle porywający”^[15]. David Ehrlich z IndieWire ocenił film na B+, podkreślając jego „sentyment dla marginalizowanych i nierozumianych” oraz zauważając, że „od czasu Belladonny Smutku z 1973 roku żaden film anime nie przekształcił starożytnej historii w tak hipnotycznie psychodeliczny sposób”^[16]. Wendy Ide ze Screen Daily nazwała film „unikatowym dziełem filmowym” o „oryginalnym podejściu, które wyróżnia go na tle innych produkcji anime”^[17].

Rok	Nagroda	Kategoria	Nominacja	Rezultat	Źródło
2021	Bucheon International Animation Festival	Konkurs międzynarodowy: film pełnometrażowy – nagroda specjalna	Inu-Oh	Wygrana	[18]
2022	Międzynarodowy Festiwal Filmowy Fantasia	Nagroda Satoshiego Kona dla najlepszego filmu animowanego		Wygrana	[19]
	Nagroda Satelita	Najlepszy film animowany lub łączący w sobie różne media		Nominacja	[20]
	Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Florydy	Najlepszy film animowany		Nominacja	[21]
2023	Złote Globy	Najlepszy pełnometrażowy film animowany		Nominacja	[22]
	Nagrody Annie	Najlepszy niezależny film pełnometrażowy		Nominacja	[23]
		Najlepszy scenariusz	Akiko Nogi	Nominacja
	Nagrody filmowe Mainichi	Najlepszy film animowany	Inu-Oh	Nominacja	[24]
		Nagroda Noburō Ōfujiego		Wygrana
	Crunchyroll Anime Awards	Najlepszy film		Nominacja	[25]
	Nagroda Japońskiej Akademii Filmowej	Animacja roku		Nominacja	[26]

• Oficjalna strona (jap.)
• Film Inu-Oh w bazie Anime News Network (ang.)
• Inu-Oh w bazie IMDb (ang.)