Intaglio
Intaglio – rodzaj gemmy, szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony wklęsłym reliefem, odznaczający się wielką precyzją wykonania i dbałością o szczegół. Początkowo intaglio nie pełniło roli wyłącznie dekoracyjnej, jego odcisk w glinie lub miękkim wosku służył do pieczętowania dokumentów. Były też wprawiane w sygnety jako oczka pieczętne. Antyczne intaglia były przeważnie niewielkich rozmiarów. Za czasów Cesarstwa Rzymskiego rzadko spotykano ryte kamienie o średnicy przekraczającej 2,5 cm. Greckie były jeszcze mniejsze. Wśród zachowanych do dzisiaj rzeźb antycznych znacznie liczniejsze są intaglia niż kamee. Rzeźby antyczne wykonywano w różnych odmianach chalcedonu, berylu, w serpentynie, marmurze, w lapis lazuli{{fakt}}. Dzisiaj intaglia można kopiować przy użyciu pantografu, który przenosi oryginalny wzór na inny kamień. Z wyjątkiem egzemplarzy wykańczanych ręcznie są one jednak dość niskiej jakości i cechują się brakiem precyzji w wykonaniu detali{{fakt}}.
Intaglio – rodzaj gemmy, szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony wklęsłym reliefem, odznaczający się wielką precyzją wykonania i dbałością o szczegół.
Początkowo intaglio nie pełniło roli wyłącznie dekoracyjnej, jego odcisk w glinie lub miękkim wosku służył do pieczętowania dokumentów. Były też wprawiane w sygnety jako oczka pieczętne[1].
Antyczne intaglia były przeważnie niewielkich rozmiarów. Za czasów Cesarstwa Rzymskiego rzadko spotykano ryte kamienie o średnicy przekraczającej 2,5 cm. Greckie były jeszcze mniejsze. Wśród zachowanych do dzisiaj rzeźb antycznych znacznie liczniejsze są intaglia niż kamee. Rzeźby antyczne wykonywano w różnych odmianach chalcedonu, berylu, w serpentynie, marmurze, w lapis lazuli{{fakt}}.
Dzisiaj intaglia można kopiować przy użyciu pantografu, który przenosi oryginalny wzór na inny kamień. Z wyjątkiem egzemplarzy wykańczanych ręcznie są one jednak dość niskiej jakości i cechują się brakiem precyzji w wykonaniu detali{{fakt}}.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sztuka świata 2013 ↓, t. 17, s. 225.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sztuka świata. Słownik terminów tom 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013. ISBN 978-83-213-4726-4.