Incompatible Timesharing System

Incompatible Timesharing System – opracowany w latach 60., stworzony w assemblerze wielodostępny, wielozadaniowy, sieciowy system operacyjny z funkcją dzielenia czasu^[1]. Został zaprojektowany na MIT^[1], gdzie był używany do 1990 roku.

Ważniejsze cechy

Jako pierwszy system posiadał obsługę graficznych terminali niezależną od urządzenia; programy zarządzały zawartością ekranu za pomocą kilku podstawowych procedur, które potem system operacyjny tłumaczył na instrukcje zrozumiałe dla określonego typu terminalu.
Obsługiwał transparentny sieciowy system plików. Użytkownicy mogli dokonywać na plikach z innych maszyn ITS takich samych operacji jak na plikach lokalnych.
Posiadał rozbudowany system zarządzania procesami. Procesy były organizowane w formie drzewa. Procesy nadrzędne sprawowały kontrolę nad procesami podrzędnymi. Procesy podrzędne mogły być zamrożone w dowolnym momencie, ich stan (zawartość rejestrów) przeanalizowany, a następnie przywrócone do normalnej pracy.
Zawierał zaawansowaną obsługę przerwań, pozwalającą procesom użytkowników działać w sposób asynchroniczny.

Początkowo system nie zawierał haseł. Użytkownicy mogli pracować na ITS nawet bez zalogowania. Logowanie było jednak uważane za przejaw kultury, ponieważ umożliwiało to pozostałym użytkownikom sprawdzenie aktualnie zalogowanych.
Aby poradzić sobie z użytkownikami wyszukującymi dziury w systemie (doprowadzając do jego zawieszenia), zaprezentowano nowatorskie podejście do tej kwestii. Zaimplementowano dostępną dla wszystkich komendę zawieszającą system, co redukowało do zera „wyzwanie” związane z tego rodzaju ingerencją w system. Użycie tej komendy powodowało jednak wysłanie do wszystkich zalogowanych użytkowników informacji o osobie wywołującej to polecenie.
Każdy użytkownik mógł zedytować każdy plik.
Użytkownicy mogli porozumiewać się ze sobą między terminalami. Mogli też za pomocą komendy SHOUT rozesłać wiadomość do wszystkich zalogowanych (np. z prośbą o pomoc).
Użytkownicy mogli podglądać siebie nawzajem (oglądać zawartość innych terminali) za pomocą komendy OS (ang. output spy). Użytkownicy obserwowani byli o tym fakcie informowani. Mogli też zablokować tego rodzaju podgląd za pomocą komendy JEDGAR. Jej nazwa pochodzi od imion dyrektora FBI, J. Edgara Hoovera.

Dla systemu ITS powstała pierwotna wersja edytora Emacs, stworzona przez Richarda Stallmana.^[1]

↑ ^a ^b ^c Ian F. Darwin. A Public Domain UNIX Clone and a C Programming Book for UNIX users. „Micro/Systems Journal”. 3 (6), s. 72-75, Listopad-Grudzień 1987. ISSN 8750-9482. (ang.).