Hubert Parry

Hubert Parry

Imię i nazwisko	Charles Hubert Hastings Parry
Data i miejsce urodzenia	27 lutego 1848 Bournemouth
Pochodzenie	angielskie
Data i miejsce śmierci	7 października 1918 Rustington
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor, pedagog
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Sir Charles Hubert Hastings Parry^[1][2][3] (ur. 27 lutego 1848 w Bournemouth, zm. 7 października 1918 w Rustington^[1][2]) – brytyjski kompozytor i pedagog muzyczny.

Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny^[1]. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Twyford, jednocześnie pobierał lekcje gry na fortepianie i organach^[2]. Następnie uczył się gry na fortepianie oraz harmonii i kontrapunktu u Edwarda Brinda, organisty kościoła w Highnam^[2]. Uczęszczał do Eton College (1860–1867), po czym ukończył studia prawnicze i historyczne w Exeter College na Uniwersytecie Oksfordzkim (1867–1870)^[1][2]. Jednocześnie dokształcał się muzycznie pod kierunkiem Henry’ego Hugh Piersona w Stuttgarcie oraz Williama Sterndale Bennetta, George’a Macfarrena i Edwarda Dannreuthera w Londynie^[1][2][3]. Po ukończeniu studiów początkowo pracował w towarzystwie ubezpieczeniowym w Londynie, w 1877 roku zrezygnował jednak z kariery urzędniczej i poświęcił się działalności muzycznej^[1][2]. Został zaangażowany przez George’a Grove’a jako zastępca redaktora naczelnego Dictionary of Music and Musicians, do którego pisał również hasła^[1][2][3]. Od 1883 roku wykładał w londyńskim Royal College of Music, w 1894 roku został wybrany na stanowisko rektora tej uczelni^[1][2]. W latach 1900–1908 wykładał również na Uniwersytecie Oksfordzkim^[2].

Od 1883 roku był kierownikiem chóru uczelnianego na Uniwersytecie Oksfordzkim^[1][3]. Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersytetów w Cambridge (1883), Oksfordzie (1884), Dublinie (1891) i Durham (1894)^[1][2]. W 1898 roku otrzymał tytuł szlachecki^[2][3], a w 1902 roku tytuł baroneta^[3]. W 1905 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego^[2].

Jako artysta pozostawał pod wpływem idiomu romantycznego, nawiązywał do twórczości Felixa Mendelssohna, Roberta Schumanna i Johannesa Brahmsa^[1][2], podziwiał Richarda Wagnera^[1]. Wiele ze swoich utworów tworzył na zamówienia społeczne i państwowe^[1]. W swoich kompozycjach wokalnych czerpał z tradycji dawnej muzyki angielskiej, sięgał też do rodzimej poezji (William Shakespeare, Percy Bysshe Shelley, William Blake)^[1]. Posiadał szerokie zainteresowania pozamuzyczne, inspirował się koncepcjami artystycznymi Johna Ruskina, darwinizmem i teoriami Herberta Spencera, głosił poglądy liberalne^[1].

Anthem Parry’ego Jerusalem, napisany do słów wiersza Williama Blake’a w 1916 roku, stał się popularną angielską pieśnią patriotyczną^[1][2][3].

(na podstawie materiałów źródłowych^[1][2])

• Studies of the Great Composers (Londyn 1887)
• The Art of Music (Londyn 1893; wyd. poszerz. pt. The Evolution of the Art of Music 1896)
• Summary of the History and Development of Medieval and Modern European Music (Londyn 1893; 2. wyd. 1904)
• Johann Sebastian Bach (Londyn 1910)
• Style in Musical Art (Londyn 1911)

(na podstawie materiałów źródłowych^[1][2])

• Hubert Parry – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
• Sir Charles Hubert Hastings Parry w bazie AllMusic (ang.)
• Hubert Parry – nuty w bibliotece Polona