Hermann Reutter

Hermann Reutter

Data i miejsce urodzenia	17 czerwca 1900 Stuttgart
Pochodzenie	niemieckie
Data i miejsce śmierci	1 stycznia 1985 Heidenheim an der Brenz
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor
Odznaczenia

Hermann Reutter (ur. 17 czerwca 1900 w Stuttgarcie, zm. 1 stycznia 1985 w Heidenheim an der Brenz^[1][2]) – niemiecki kompozytor.

W latach 1920–1923 studiował w Musikhochschule w Monachium u Franza Dorfmüllera (fortepian), Ludwiga Mayera (organy), Karla Erlera (śpiewa) i Waltera Courvoisiera (kompozycja)^[1]. Po ukończeniu studiów rozpoczął działalność jako pianista, w latach 1930–1935 występował jako akompaniator śpiewaczki Sigrid Onégin^[2]. Od 1932 do 1936 roku wykładał kompozycję w Hochschule für Musik w Stuttgarcie^[1]. W latach 1936–1945 pełnił funkcję dyrektora konserwatorium Hocha we Frankfurcie nad Menem^[1]. Od 1952 roku ponownie był wykładowcą Hochschule für Musik w Stuttgarcie, między 1956 a 1966 rokiem pełnił też funkcję jej dyrektora^[1][2]. W latach 1966–1976 prowadził mistrzowską klasę śpiewu w Musikhochschule w Monachium^[1].

Otrzymał Wielki Krzyż Zasługi (1959) i Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą (1975) Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec^[3].

Po początkowych zainteresowaniach prądami modernistycznymi w latach 30. dokonał reorientacji swojej postawy artystycznej i zwrócił się w kierunku niemieckiego neoromantyzmu^[1]. Uprawiał głównie twórczość wokalną i operową^[1]. W późniejszym okresie dla celów dramaturgicznych zaczął czerpać z bardziej nowoczesnych środków wyrazu^[1].

Był autorem antologii pieśni Das zeitgenösische Lied (4 tomy, wyd. Moguncja 1969)^[1][2].

(na podstawie materiałów źródłowych^[2][1])