Pierwsze nauki w zakresie malowania pobierał od ojca, który również był malarzem. Następnie wyjechał za granicę, istnieje hipoteza, że do Niderlandów lub Włoch. Po powrocie ok. 1597 osiedlił się w Gdańsku i założył własną pracownię.
Poza kształceniem młodych artystów, malował głównie obrazy religijne dla cystersów w Oliwie i Pelplinie. W 1623 przeniósł się do Chojnic, ale dalej utrzymywał swoją gdańską pracownię. Wtedy powstało jego słynne dzieło Koronacja Najświętszej Marii Panny, które zostało umieszczone na ołtarzu katedry w Pelplinie. Arcydziełem jest też Koronacja Madonny w lewym bocznym ołtarzu katedry w Oliwie. Znakomity obraz Trójca Święta znajduje się w Muzeum Narodowym w Gdańsku. Jednymi z dzieł Hermana Hana są również wykonane dla zakonu norbertanek obrazy ołtarzowe "Madonna wśród Aniołów" oraz "Trójca Przenajświętsza" ołtarza głównego w Kościele Klasztornym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Żukowie.
Han należy do mistrzów polskiego malarstwa epoki baroku. Bezbłędną i wyrazistą kolorystykę, wyrafinowaną kompozycję łączy z bogatymi treściami swych dzieł, które w symboliczny sposób ujawniają rzeczywistość duchową i stają się projektem doświadczeń wewnętrznych.
Barokowy ołtarz główny wraz z obrazami "Trójca Przenajświętsza" (wyżej) oraz "Madonna wśród Aniołów" (niżej) w Kościele mariackim w Żukowie.Trójca Święta,
↑Katalog. W: ZMIENNOŚĆ FORTUNY ALEGORIE HERMANA HANA. Warszawa: Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, 2023. ISBN 978-83-7022-309-0. (pol.).
↑S. 72, cytat: Pasierb (J.S. Pasierb „Malarz gdański Herman Han”, Warszawa, 1974) wskazał, że przedstawienie mężczyzny przy lewej krawędzi obrazu to autoportret autora….
↑S. 100, cytat: [Jacek] Tylicki ustalił, że obraz był klapą wirginału stanowiącego dar ślubny dla Agaty von der Linde, córki luterańskiego burmistrza Gdańska Johanna, poślubionej Valentinowi von Bodeck w 1600 r.
↑ abcJacek Tylicki, Jacek Żukowski: Chwila i marność świata. Moralizatorskie imaginarium Hana. W: ZMIENNOŚĆ FORTUNY ALEGORIE HERMANA HANA. Warszawa: Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, 2023, s. 10–12. ISBN 978-83-7022-309-0. Cytat: Dawniej sądzono, iż Herman Han urodził się w Neuss na terenie arcybiskupstwa w Kolonii bądź w 1574 r. – jako katolik – w śląskiej Nysie (stąd określenie „mistrz z Nysy”). Sugestię śląskiego pochodzenia artysty wysunęła jego druga monografistka Hildegard Basner (H. Basner, Der Danzinger Maler Herman Han. Ein Beitrag zur Geschichte der Danzinger Malerei im 17. Jahrhundert, Danzig, 1935, s. 10), a wpis z księgi chrztów kościoła św. Jakuba w Nysie, rzekomo odnoszący się do przyszłego malarza, zaprezentował ks. Janusz Pasierb (J. Pasierb, Życie Hermana Hana, malarza i obywatela gdańskiego (1574–1628), „Rocznik Gdański”, 1956/57, t. 15/16, s. 152, 155; T. Hirsch, Das Kloster Oliva, Danzig, 1850, s. 35). Dziś wiemy, że syn pochodzącego z Holandii Hermana Hana st.[arszego] (ein hollendisch man) na świat przyszedł w 1580 r. w Nowych Ogrodach, leżącej poza murami dzielnicy Gdańska (Neÿs; Neugarten). Ich skrótowa nazwa, zapisana w księdze obywatelstwa gdańskiego [Adÿ 28 Juny (1614) Herman Han von der Neÿs, ein Maller, Archiwum Państwowe w Gdańsku, 300, 60/5 s. 79], była źródłem pomyłek badaczy odnośnie miejsca urodzenia twórcy. […] Han został ochrzczony w kościele Mariackim (J. Tylicki, „Herman Han – Holender z Gdańska”, Biuletyn Historii Sztuki, 2009, r. 71, nr 1–2, s. 202), wówczas [protestanckim].. (pol.).
↑Grażyna Antoniewicz. Muzeum Narodowe ogłasza zbiórkę na na zakup obrazu Hermana Hana. „Dziennik Bałtycki”, 2015-07-25. Redaktor Naczelny Przemysław Szymańczyk. Polska Press Sp. z o.o. ul. Domaniewska 45 02-672 Warszawa NIP: 522-01-03-609. [dostęp 2023-04-27]. Cytat: Obraz namalowany olejno na desce, o znacznie wydłużonym, prostokątnym kształcie mógł pierwotnie stanowić wieko wirginału. Sam instrument być może został podarowany pannie młodej jako ślubny prezent. Instrumenty tego typu, przypominające późniejsze klawesyny czy szpinety, były niezwykle popularne w północnej Europie od XVI do XVII wieku i często pojawiały się na obrazach mistrzów holenderskich ukazujących zaciszne wnętrza mieszczańskich domów.. (pol.).
