Grappa
Grappa – włoski napój alkoholowy, destylat przefermentowanych wytłoków i pestek winogron, odpadów z procesu produkcji wina. Trunek jest przezroczysty (z wyjątkiem grapp starzonych), o charakterystycznym smaku, wysokiej zawartości garbników oraz intensywnym zapachu. Minimalna zawartość alkoholu jest określona według norm europejskich na 37,5%. Smak grappy w dużym stopniu zależy od jakości surowca. Produkuje się m.in. grappy jednoodmianowe (grappa di monovitigno, z jednego szczepu winogron) oraz starzone w beczkach (nabierają złotego koloru). Ojczyzną grappy są północne Włochy. Destylat z wytłoków produkuje się pod nazwą grappa również w Kalifornii. Analogiczny wyrób jest wytwarzany we Francji pod nazwą marc, Portugalii (pod nazwą bagaceira) oraz Hiszpanii (jako aguardiente, przy czym termin ten ma tam szersze znaczenie). Grappa jest najczęściej spożywana bez dodatków.
Grappa – włoski napój alkoholowy, destylat przefermentowanych wytłoków i pestek winogron, odpadów z procesu produkcji wina[1][2].
Trunek jest przezroczysty (z wyjątkiem grapp starzonych), o charakterystycznym smaku, wysokiej zawartości garbników oraz intensywnym zapachu[1][2]. Minimalna zawartość alkoholu jest określona według norm europejskich na 37,5%[3]. Smak grappy w dużym stopniu zależy od jakości surowca[2]. Produkuje się m.in. grappy jednoodmianowe (grappa di monovitigno, z jednego szczepu winogron) oraz starzone w beczkach (nabierają złotego koloru)[1].
Ojczyzną grappy są północne Włochy[2]. Destylat z wytłoków produkuje się pod nazwą grappa również w Kalifornii[1][4]. Analogiczny wyrób jest wytwarzany we Francji pod nazwą marc[1], Portugalii (pod nazwą bagaceira) oraz Hiszpanii (jako aguardiente, przy czym termin ten ma tam szersze znaczenie)[1].
Grappa jest najczęściej spożywana bez dodatków[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Walton i Glover 1998 ↓, s. 414.
- ↑ a b c d MacNeil 2001 ↓, s. 359.
- ↑ Spirituosen. aid infodienst. [dostęp 2014-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (13 października 2011)]. (niem.).
- ↑ MacNeil 2001 ↓, s. 654.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.).
- Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 414. ISBN 978-1840380859. (ang.).