Giuffria

Giuffria

Rok założenia	1981
Pochodzenie	Waszyngton, USA
Gatunek	AOR, glam metal
Aktywność	1981–1987, 2015
Wydawnictwo	MCA
Powiązania	Rough Cutt, Dio, Angel, Quiet Riot,House of Lords,Sorcery
Skład
David Glen Eisley Craig Goldy Alan Krigger
Byli członkowie
Gregg Giuffria Chuck Wright Tom Quinton Lanny Cordola Rick Bozzo David Sikes
Strona internetowa

Giuffria – amerykański zespół rockowy, który został założony w 1981 roku przez Gregga Giuffria po jego odejściu z "Angel" – glam / hardrockowego zespołu z Waszyngtonu.

Giuffria powstała jako poboczny projekt Gregga Giuffrii w 1981 roku po odejściu z Angel. ^[1] Na początku Giuffria zamierzała stworzyć ten projekt pod pseudonimem „Angel”, dopóki kilku członków nieistniejącego już zespołu nie wyraziło sprzeciwu. Standardowy skład zespołu składał się z Gregga Giuffrii (klawisze), Davida Glen Eisleya (główny wokalista), Craiga Goldy’ego (gitara), Chucka Wrighta (bas) i Alana Kriggera (perkusja). Eisley był w latach 1980-83 wokalistą zespołu Sorcery z Los Angeles. Goldy przez krótki czas był członkiem hardrockowego / glam metalowego zespołu Rough Cutt, a Wright gościł w kilku utworach na albumie Metal Health wydanej przez grupę Quiet Riot^[2] chociaż nie był wówczas jej oficjalnym członkiem. Tom Quinton grał na perkusji przez kilka miesięcy w latach 1983–1984, ale jego "kandydatura" została odrzucona na korzyść długoletniego perkusisty sesyjnego Alana Kriggera który został uznany za lepszego od Quintona. ^{[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2019)">potrzebne źródło</span> ]} Zespół podpisał kontrakt z MCA Records w 1984 roku. Niedługo potem wydali swój debiutancki album Giuffria ^[1] który osiągnął 26. miejsce na listach albumów, jednocześnie wydając dwa hity: „Call to the Heart” (Hot 100 # 15) i „Lonely in Love” (Hot 100 # 57)).

Zespół grał jako support na koncercie Deep Purple podczas jego trasy koncertowej w Ameryce po wznowieniu działalności w 1984 roku. Podczas tej trasy, pomimo początkowo entuzjastycznych recenzji, członkowie Giuffrii byli źle traktowani przez gitarzystę Deep Purple, Ritchiego Blackmore’a, który zmniejszył set zespołu z 45 minut do 25. Nie wolno im było grać na gitarze i bisować, a także musieli grać przy włączonych światłach areny. ^{[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2011)">potrzebne źródło</span> ]} Zespół koncertował podczas otwarcia trasy „Agent Provocateur” grupy Foreigner i odniósł spory sukces. Giuffria zagrała kilka koncertów w Japonii w czerwcu 1985 roku, a nagranie na żywo zostało wydane jako Giuffria Japan Tour '85. Giuffria pojawiła się również na ścieżce dźwiękowej w filmie Mam cię! z utworami „Never Too Late” i „Say It Ain’t True”. W trzecim utworze „What's Your Name?” wystąpili Gregg Giuffria i David Glen Eisley, ale był on zatytułowany Camelflage. Gregg był także autorem kilku utworów z tego albumu.

Następny album Giuffrii, Silk and Steel, został wydany w 1986 roku, po kilku zmianach w składzie. Goldy dołączył do Dio i został zastąpiony przez gitarzystę Lanny Cordolę, a Wright powrócił do Quiet Riot (tym razem dołączając do zespołu jako oficjalny członek) i został zastąpiony przez Ricka Bozzo, a później Davida Sikesa^[1]. Pierwszy singiel „Must Must Dreaming” nie znalazł się na liście Top 40, osiągając maksimum 52. miejsce, a sam album osiągnął 60 pozycję na liście Billboard 200. Wydano drugi singiel „Love You Forever”, ale promocja wytwórni była słaba, a popularność tergo singla (który został wykonany w programie "American Bandstand") szybko spadła, przez co utwór nie dostał się na listę Hot 100.

Zespół zakończył współpracę z MCA w 1987 roku i rozpadł się wkrótce po nagraniu dema na trzeci album, który obejmował powrót basisty Chucka Wrighta i debiut perkusisty Kena Mary, który zastąpił Alana Kriggera. ^[1] Niektóre z tych utworów ostatecznie pojawiły się na debiutanckim albumie grupy House of Lords, a dziewięć utworów z sesji Giuffria III znalazło się na płycie Lost Tapes Davida Glen Eisleya.

W odcinku That Metal Show w 2010 roku gitarzysta Craig Goldy stwierdził, że prowadzone są rozmowy na temat reaktywacji zespołu.

W kwietniu 2015 r. Media ujawniły, że Giuffria (z udziałem Eisleya, Goldy i Kriggera) będzie jedną z grup występujących na festiwalu Rockingham w klubie Rock City w Nottingham dniach 23–25 października. W niedzielę Giuffria grała jako support głównego zespołu – Dokken. Inne grupy które wystąpiły tego dnia to były Royal Hunt i Stan Bush^[3].

W 2017 roku Eisley i Goldy połączyli siły, aby nagrać album pod nazwą „Eisley / Goldy” zatytułowany Blood, Guts and Games, który został wydany pod koniec roku. Chuck Wright, basista z Giuffrii, również przyczynił się do nagrania, podczas gdy Krigger pojawia się jako perkusista w teledysku do pierwszego singla albumu „The Heart Is a Lonely Hunter”^[4].

Obecni:

• David Glen Eisley – wokal, instrumenty klawiszowe, harmonijka ustna (1983–1987, 2015), gitara (2015)
• Craig Goldy – gitary, chórki (1983–1985, 2015), bas (2015)
• Alan Krigger – perkusja, instrumenty perkusyjne (1984–1987, 2015)
• Adam Emmons - instrumenty klawiszowe (2014–2015)

Byli:

• Gregg Giuffria - instrumenty klawiszowe, syntezatory, keytar, fortepian, chórki (1983–1987)
• Tom Quinton – perkusja, perkusja (1983–1984)
• Lanny Cordola - gitary (1985–1987)
• Rick Bozzo – bas (1985–1986)
• David Sikes – bas (1986–1987)
• Chuck Wright – bas, chórki (1983–1985, 1987)
• Ken Mary – perkusja, instrumenty perkusyjne (1987)

• Giuffria (1984, MCA Records)
• Silk + Steel (1986, MCA Records)
• Giuffria III (1987, niewydane)

Rok	Piosenka	Katalog	Hot 100	Album
1984	„Call to the Heart” / „Out of the Blue (Too Far Gone)”	MCA 52497	15	Giuffria
	„Call to the Heart” (wersja rozszerzona) / „Out of the Blue (Too Far Gone)”	MCA T935	-
	„Do Me Right”	MCA 4360	-
1985	„Lonely in Love” / „Do Me Right”	MCA 52558	57
1986	„I Must Be Dreaming” / „Tell It Like It Is”	MCA 52794	52	Jedwab i stal
	„Love You Forever” / „Heartache”	MCA 52882	-

• Mam cię! OST (1985, MCA Records)

• 1162 Guiffria. W: Mark Hale: Headbangers. Wyd. First edition, second printing. Ann Arbor, Michigan: Popular Culture, Ink, 1993, s. 162–163. ISBN 1-56075-029-4.
• Turman, Katherine (January 30, 1985). "Giuffria: an ex-Angel’s band on a rapid ascent". Los Angeles Times. 104. p. 2.

• Dyskografia w MusicMight ^{[ stały martwy link ][ stały martwy link ]}
• Wywiad z perkusistą Alanem Kriggerem. hairbangersradio.ning.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-09)].