Generator Colpittsa

Generator Colpittsa – elektroniczny generator drgań, w którym obwód rezonansowy złożony jest z dwóch kondensatorów i cewki, a droga sprzężenia zwrotnego utworzona jest przez tę cewkę i jeden z kondensatorów. Nazwa pochodzi od nazwiska wynalazcy – Edwina Colpittsa^[1]. Generator Colpittsa był realizowany dawniej w technice lampowej, a obecnie – tranzystorowej.

Generator Colpittsa, podobnie jak inne generatory LC, składa się z urządzenia wzmacniającego (np. tranzystor bipolarny, tranzystor polowy, wzmacniacz operacyjny czy lampa próżniowa), którego wyjście podłączone jest do wejścia w pętli sprzężenia zwrotnego zawierającej równoległy obwód LC (obwód strojony), który działa jako filtr pasmowy do ustawiania częstotliwości oscylacji.

Częstotliwość drgań wytwarzanych przez generator Colpittsa wynosi:

f 0 = 1 2 π L ⋅ C 1 ⋅ C 2 C 1 + C 2 . {\displaystyle f_{0}={\frac {1}{2\pi {\sqrt {L\cdot {\frac {C_{1}\cdot C_{2}}{C_{1}+C_{2}}}}}}}.}

Aby nastąpił rezonans, konieczne jest spełnienie warunku amplitudowego:

C 1 C 2 = G L g m {\displaystyle {\frac {C_{1}}{C_{2}}}={\frac {G_{L}}{g_{m}}}}

oraz częstotliwościowego:

1 C 1 + 1 C 2 = ω 0 2 L , {\displaystyle {\frac {1}{C_{1}}}+{\frac {1}{C_{2}}}=\omega _{0}^{2}L,}

gdzie G L {\displaystyle G_{L}} oznacza konduktancję obciążenia generatora, natomiast g m {\displaystyle g_{m}} transkonduktancję układu^[2].

• generator Clappa
• generator Hartleya
• generator Pierce'a
• generator RC

• Symulator generatora Colpittsa
• Projektowanie generatora Colpitts’a