Forward pass
Forward pass lub podanie do przodu – pojęcie w futbolu amerykańskim określające rzut piłki przez uprawnionego do tego zawodnika, najczęściej rozgrywającego, zza linii wznowienia gry ku polu punktowemu przeciwnika. Drużyna atakująca ma prawo do wykonania jednego podania do przodu w trakcie każdej próby. Pierwsze przepisowe podanie do przodu podczas profesjonalnego meczu futbolu amerykańskiego w Stanach Zjednoczonych wykonał w 1906 roku George Parratt do Dana Riley’a. Według przepisów National Football League (NFL) o podaniu do przodu mówi się gdy: piłka przemieszcza się do przodu po opuszczeniu dłoni podającego, piłka uderza w ziemię, zawodnika, sędziego lub cokolwiek innego w miejscu, które znajduje się bliżej pola punktowego przeciwnika niż miejsce, z którego została rzucona, lub doszło do fumble i piłka przemieszcza się do przodu. Kiedy zawodnik znajduje się w posiadaniu piłki, to każdy ruch jego ręki do przodu inicjuje podanie. Drużyna atakująca ma prawo do wyłącznie jednego podania do przodu, wykonanego zza linii wznowienia gry, w każdej próbie. Po przekroczeniu linii wznowienia przez zawodnika z piłką, wykonanie podania do przodu jest niezgodne z przepisami. Zawodnik, który złapie rzuconą piłkę, może przejść do zdobywania z nią pola. Podanie do przodu jest ukończone przez ofensywę lub przejęta przez defensywę w polu gry, na linii bocznej lub w polu punktowym jeśli zawodnik będący w grze: przejmie kontrolę nad piłką łapiąc ją w dłonie lub ramiona, zanim piłka dotknie ziemi, dotyka pola gry obiema stopami lub jakąkolwiek inna częścią ciała niż ręce, po spełnieniu dwóch powyższych wykonuje czynność typową dla gry (np. wysuwa piłkę do przodu, wykonuje dodatkowy krok, chowa piłkę, unika lub odpycha przeciwnika) lub utrzymuje kontrolę nad piłką wystarczająco długo, aby to robić. Jeżeli zawodnik spełnił warunki z punktu 1 i 2, ale nie spełnił warunków punktu 3 (np. dotknie ziemi, ale straci kontrolę nad piłką) to podanie uważane jest za niekompletne. Niekompletne podanie skutkuje stratą próby i powrotem piłki do miejsca, z którego poprzednio była wprowadzana do gry. Podanie do przodu, wykonane zza linii wznowienia gry, mogą złapać: zawodnicy defensywy, zawodnicy ofensywy, którzy są uprawnieni do łapania piłki (z numerami 1–49 i 80–89) i znajdują się na skraju linii wznowienia gry, zawodnicy ofensywy, którzy są uprawnieni do łapania piłki (z numerami 1–49 i 80–89) i znajdują się, zgodnie z przepisami, jeden jard za linią wznowienia, wszyscy zawodnicy ofensywy po tym, jak piłka wcześniej została dotknięta przez zawodników defensywy przeciwnika lub przez uprawnionych do tego zawodników ofensywy.
Forward pass lub podanie do przodu[1] – pojęcie w futbolu amerykańskim określające rzut piłki przez uprawnionego do tego zawodnika, najczęściej rozgrywającego, zza linii wznowienia gry ku polu punktowemu przeciwnika. Drużyna atakująca ma prawo do wykonania jednego podania do przodu w trakcie każdej próby.
Pierwsze przepisowe podanie do przodu podczas profesjonalnego meczu futbolu amerykańskiego w Stanach Zjednoczonych wykonał w 1906 roku George Parratt do Dana Riley’a[2].
Według przepisów National Football League (NFL) o podaniu do przodu mówi się gdy[3]:
- piłka przemieszcza się do przodu po opuszczeniu dłoni podającego,
- piłka uderza w ziemię, zawodnika, sędziego lub cokolwiek innego w miejscu, które znajduje się bliżej pola punktowego przeciwnika niż miejsce, z którego została rzucona, lub
- doszło do fumble i piłka przemieszcza się do przodu.
Kiedy zawodnik znajduje się w posiadaniu piłki, to każdy ruch jego ręki do przodu inicjuje podanie[3].
Drużyna atakująca ma prawo do wyłącznie jednego podania do przodu, wykonanego zza linii wznowienia gry, w każdej próbie. Po przekroczeniu linii wznowienia przez zawodnika z piłką, wykonanie podania do przodu jest niezgodne z przepisami[4].
Zawodnik, który złapie rzuconą piłkę, może przejść do zdobywania z nią pola. Podanie do przodu jest ukończone przez ofensywę lub przejęta przez defensywę w polu gry, na linii bocznej lub w polu punktowym jeśli zawodnik będący w grze[4]:
- przejmie kontrolę nad piłką łapiąc ją w dłonie lub ramiona, zanim piłka dotknie ziemi,
- dotyka pola gry obiema stopami lub jakąkolwiek inna częścią ciała niż ręce,
- po spełnieniu dwóch powyższych wykonuje czynność typową dla gry (np. wysuwa piłkę do przodu, wykonuje dodatkowy krok, chowa piłkę, unika lub odpycha przeciwnika) lub utrzymuje kontrolę nad piłką wystarczająco długo, aby to robić.
Jeżeli zawodnik spełnił warunki z punktu 1 i 2, ale nie spełnił warunków punktu 3 (np. dotknie ziemi, ale straci kontrolę nad piłką) to podanie uważane jest za niekompletne[4].
Niekompletne podanie skutkuje stratą próby i powrotem piłki do miejsca, z którego poprzednio była wprowadzana do gry[4].
Podanie do przodu, wykonane zza linii wznowienia gry, mogą złapać:
- zawodnicy defensywy,
- zawodnicy ofensywy, którzy są uprawnieni do łapania piłki (z numerami 1–49 i 80–89) i znajdują się na skraju linii wznowienia gry,
- zawodnicy ofensywy, którzy są uprawnieni do łapania piłki (z numerami 1–49 i 80–89) i znajdują się, zgodnie z przepisami, jeden jard za linią wznowienia,
- wszyscy zawodnicy ofensywy po tym, jak piłka wcześniej została dotknięta przez zawodników defensywy przeciwnika lub przez uprawnionych do tego zawodników ofensywy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Załącznik nr 3. Regulaminu Polskiej Futbol Ligi - Zasady Gry IFAF [online], Związek Futbolu Amerykańskiego w Polsce, 2020, s. 32 [dostęp 2026-04-10].
- ↑ Theismann i Tracy 2001 ↓, s. 65.
- ↑ a b Forward Pass [online], NFL Football Operations [dostęp 2026-04-10].
- ↑ a b c d 2025 NFL Rulebook [online], NFL Football Operations [dostęp 2026-04-10].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Joe Theismann, Brian Tracy, The Complete Idiot’s Guide to Football, Indianapolis: Alpha Books, 2001, ISBN 0-02-864167-1.