Flemming

Flemming (Flemingowie, Flemmingowie, von Flemming) – zniemczony flamandzki ród szlachecki, wywodzący się z Flandrii (dzisiejsza Belgia), zamieszkujący Pomorze Zachodnie od okresu średniowiecza (XIII w.) do XIX/XX wieku.

Nazwisko Flemmingów wskazuje na flamandzkie korzenie rodu i związane jest z niemiecką ekspansją na tereny słowiańskie na wschód od Łaby oraz z założeniem Marchii Brandenburskiej przez Albrechta Niedźwiedzia (1157). Na podbitych obszarach margrabia i arcybiskup magdeburski Wichmann z Seeburga prowadzili intensywną akcję kolonizacyjną, osiedlając tu m.in. osadników flamandzkich.

Obecność Flemmingów na Pomorzu notowana jest od 1225, kiedy to wzmiankuje się rycerza Nikolausa Flemminga^[1]. Znanym przodkiem Flemmingów był Thamm Flemming, marszałek pomorski^[2], który między 1281 a 1302 występuje jako właściciel Stepnicy. Z kolei z synem tegoż – Konradem – związane są najstarsze informacje o herbie rodu. Potomkowie skupili w swym ręku liczne posiadłości ziemskie w rejonie Wolina i Kamienia Pomorskiego, stąd powiat kamieński nazywany był „powiatem Flemmingów” (niem. Flemmingscher Kreis)^[1].

Posiadali oni posiadłości także w okolicach Maszewa (Budzieszowce^[3], Maciejewo^[4][5], Mosty, Burowo i in.^[1]). Z czasem rozrodzony ród Flemmingów zyskał w XVIII–XIX w. duże znaczenie (szczególnie w Saksonii i Prusach, w mniejszym stopniu w Polsce) oraz liczne posiadłości w Brandenburgii, pruskiej części Saksonii, w Saksonii, Turyngii, Galicji, na Śląsku oraz w Rosji, Szwecji, Finlandii, Szkocji i we Włoszech^[1]. W XVIII wieku osiągnęli godności ministerialne i generalskie w Rzeczypospolitej.

Własnością Flemmingów od 1724 był zamek Crossen w Crossen an der Elster koło Eisenberga w Turyngii. Rodzina mieszkała w nim do roku 1925, kiedy to zmarła Elisabeth von Heyking(inne języki) z domu Flemming, a zamek przeszedł w ręce jej spadkobiercy, Edmunda von Bockum-Dolffs^[6][7][8].

• Heino Heinrich von Flemming (1632–1706), marszałek polny saski i pruski, uczestnik wojny polsko-tureckiej 1672–1676 po stronie polskiej
• Joachim Friedrich von Flemming(inne języki) (1665–1740), saski polityk i generał, pomorski posiadacz ziemski
• Jakub Henryk Flemming (1667–1728), polski i saski polityk i wojskowy, generał artylerii koronnej, koniuszy wielki litewski, tajny radca
• Johann Friedrich von Flemming(inne języki) (1670–1733), saski wielki łowczy
• Bogislaw Bodo von Flemming(inne języki) (1671–1732), saski generał, właściciel Świerzna^[9]
• Johann Georg von Flemming (1679–1747), saski generał i urzędnik państwowy
• Adam Fryderyk Flemming (1687–1744), szambelan króla Augusta II Mocnego
• Jerzy Detloff Flemming (1699-1771), polski i saski polityk oraz generał, podskarbi wielki litewski, wojewoda pomorski, ojciec Izabeli Czartoryskiej
• Karl Georg Friedrich von Flemming (1705–1767), saski dyplomata, polski generał
• Friedrich von Flemming(inne języki) (1707–1777), członek zakonu joannitów, marszałek krajowy (Landmarschall) Landtagu pomorskiego
• Jan Henryk Józef Jerzy Flemming (1752–1830), polski urzędnik i dworzanin
• Karl von Flemming(inne języki) (1872–1938), niemiecki polityk, poseł Reichstagu z ramienia Deutschkonservative Partei(inne języki), członek DNVP
• Tamm von Flemming (1812–1886) był pruskim generałem majorem.

• 
  Pałac w Bodzęcinie (niezachowany)
• 
  Pałac w Dreźnie (niezachowany)
• 
  Dwór w Świerznie
• 
  Pałac w Crossen
• 
  Zamek w Gołańczy
• 
  Pałac w Hermsdorf
• 
  Pałac w Benicach
• 
  Pałac w Bukowie (niezachowany)
• 
  Dworek w Mierzęcinie
• 
  Pałacyk w Sławięcicach
• 
  Dwór w Buku
• 
  Pałac w Śniatowie
• 
  Pałac w Trzęsaczu
• 
  Dwór w Piaskach Wielkich

Zobacz multimedia związane z tematem: Flemming

• Izabela Czartoryska

• Otto Hupp: Münchener Kalender 1931. Verlagsanstalt Buch u. Kunstdruckerei AG, München, Regensburg 1931.
• Genealogisches Handbuch des Adels(inne języki), Adelslexikon Band III, S. 305, Band 61 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1975.