DuPont

Ten artykuł dotyczy koncernu chemicznego. Zobacz też: inne znaczenia.

E. I. du Pont de Nemours and Company

Państwo	Stany Zjednoczone
Siedziba	Wilmington, Delaware
Data powstania	1802
Forma prawna	spółka publiczna
Zatrudnienie	63 tys. osób (2014)[1]
ISIN	US2635341090
Symbol akcji	NYSE: DD
Dane finansowe
Przychody	34,723 mld USD (2014)[1]
Wynik operacyjny	4,991 mld USD (2014)[1]
Wynik netto	3,636 mld USD (2014)[1]
Aktywa	49,876 mld USD (2014)[1]
Kapitał własny	13,378 mld USD (2014)[1]
brak współrzędnych
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

E. I. du Pont de Nemours and Company, szerzej znany jako DuPont – jeden z największych koncernów chemicznych na świecie. Spółka publiczna notowana na New York Stock Exchange. Firma została założona w czerwcu 1802 roku i zajmowała się produkcją czarnego prochu.

Jej założycielem był Éleuthère Irénée du Pont de Nemours, syn Pierre’a Samuela – najpierw osobistego sekretarza króla Stanisława Poniatowskiego, a później długoletniego sekretarza polskiej Komisji Edukacji Narodowej.

Firma rozwijała się w Brandywine Creek niedaleko Wilmington w amerykańskim stanie Delaware. DuPont rozwijał się przez cały XIX wiek, inwestując w przemysł chemiczny. Złota era tego koncernu nastała w XX wieku. Jego naukowcy jako pierwsi wytworzyli takie materiały jak nylon, teflon oraz kevlar. Swój sukces może zawdzięczać komisarzowi ds. leków w USA, Harry’emu J. Anslingerowi, korzystającemu ze wsparcia magnata prasy brukowej Williama Randolpha Hearsta, który rozpętał masową histerię na temat marihuany, całkowicie delegalizując konopie – roślinę włóknistą o wszechstronnym zastosowaniu. Anslinger działał na zlecenie spółki DuPont, która widziała realne zagrożenie dla swojego rozwoju w konopiach^[2].

DuPont odegrał kluczową rolę w rozwoju nowoczesnych materiałów polimerowych, jednak jego działalność była również powiązana z poważnymi przypadkami zanieczyszczenia środowiska chemikaliami z grupy PFAS, stosowanymi m.in. przy produkcji teflonu. Firma przez wiele lat zatajała własne badania naukowe w zakresie szkodliwości stosowanych chemikaliów oraz utrudniała stworzenie regulacji, które zabroniłby zrzucania szkodliwych chemikaliów z ich fabryk do środowiska^[3][4][5][6].

• Wallace Hume Carothers
• Stephanie Kwolek
• Charles Pedersen
• Roy J. Plunkett

• Appeel
• Aramid
• Cordura
• Corian
• Coolmax
• Delrin
• Freon
• Kevlar
• Krytox
• Lycra
• Neopren
• Nomex
• Nylon
• Teflon

Spółka jest oskarżana o wywoływanie chorób u pracowników oraz okolicznych mieszkańców, powstałych w wyniku kontaktu z substancjami używanymi przy produkcji teflonu, a także o wywieranie negatywnego wpływu na środowisko^[7]. Problemy te związane są z różnymi chemikaliami z grupy PFAS, w szczególności początkowo z C8 (lub PFOA)(inne języki), a później m.in. GenX(inne języki)^[3][8].

Odnaleziono utajnione badania firmy, które wskazują, że już w 1961 roku szef działu toksykologii przygotował raport wykazujący, że C8 powoduje problemy z wątrobą u szczurów^[3]. Utajniony wówczas raport z 1970 roku mówił o tym, że C8 jest „wysoce szkodliwy w formie wziewnej oraz toksyczny w formie doustnej”^[3]. Kolejne badania firmy, nadal zatajane, wykazały m.in. problemy z wątrobą u większości pracowników DuPont, wpływ chemikaliów na choroby oczu i owrzodzenia u szczurów, śmierć psów, podwyższony poziom PFAS u ciężarnych pracownic fabryk i ich dzieci oraz wady wrodzone u dzieci pracowników^[3].

Dopiero w 2000 roku amerykańska agencja ochrony środowiska EPA rozpoczęła proces wycofywania C8 z rynku. Było to możliwe dopiero na podstawie niezależnych badań, ponieważ DuPont przez 39 lat nadal ukrywał negatywne wyniki własnych analiz^[3]. Późniejsze śledztwa wykazały, że oprócz zatajania badań, istnieją silne przesłanki wskazujące na to, że DuPont i spółka córka „Chemours” aktywnie utrudniały stworzenie regulacji, które zakazałyby zrzucania szkodliwych chemikaliów z ich fabryk do środowiska, mimo posiadania wiedzy o ich szkodliwości dla ludzi^[3][4][8]. Nawet w latach 20. XXI wieku firma nadal próbuje wydzielać kolejne spółki córki, aby uniknąć płacenia odszkodowań^[5].

• Oficjalna strona firmy
• DuPont w Polsce