Dominic Raab
Dominic Rennie Raab (ur. 25 lutego 1974 w Buckinghamshire) – brytyjski prawnik i polityk Partii Konserwatywnej, deputowany do Izby Gmin. Minister spraw zagranicznych od 24 lipca 2019 do 15 września 2021. Wicepremier, minister sprawiedliwości i lord kanclerz od 15 września 2021 od 6 września 2022 w drugim gabinecie Borisa Johnsona i ponownie od 25 października 2022 do 21 kwietnia 2023 w gabinecie Rishiego Sunaka.
| |
| Pełne imię i nazwisko |
Dominic Rennie Raab |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
25 lutego 1974 |
| Wicepremier Wielkiej Brytanii | |
| Okres |
od 15 września 2021 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister sprawiedliwości, lord kanclerz | |
| Okres |
od 25 października 2022 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister sprawiedliwości, lord kanclerz | |
| Okres |
od 15 września 2021 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii | |
| Okres |
od 24 lipca 2019 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister ds. wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej | |
| Okres |
od 9 lipca 2018 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| |
Dominic Rennie Raab (ur. 25 lutego 1974 w Buckinghamshire)[1] – brytyjski prawnik i polityk Partii Konserwatywnej, deputowany do Izby Gmin. Minister spraw zagranicznych od 24 lipca 2019 do 15 września 2021. Wicepremier, minister sprawiedliwości i lord kanclerz od 15 września 2021 od 6 września 2022 w drugim gabinecie Borisa Johnsona i ponownie od 25 października 2022 do 21 kwietnia 2023 w gabinecie Rishiego Sunaka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ojciec Dominica Raaba, Peter Raab, był czechosłowackim Żydem[2]. W 1938, gdy Czechosłowacja została zajęta przez III Rzeszę, sześcioletni wówczas Peter wraz z rodzicami uciekł do Wielkiej Brytanii[3][4][5]. Podjął pracę w sieci handlowej Marks & Spencer[4]. Zmarł na raka, gdy Dominic miał 12 lat[3]. Za sprawą swojej matki, Angielki Jean, pochodzącej z Bromley, Dominic dorastał w wierze Kościoła Anglii[2][3]. Przyszły minister wychowywał się w Gerrards Cross w Buckinghamshire, uczęszczał do Dr Challoner’s Grammar School[6].
Raab studiował prawo na Lady Margaret Hall na Uniwersytecie Oksfordzkim, uzyskał stopień magistra na Uniwersytecie w Cambridge[7][8]. Pracował w firmie prawniczej Linklaters[9]. W 2000 rozpoczął pracę w Foreign Office[9]. Występował w obronie premiera Tony’ego Blaira podczas procesu byłego prezydenta Jugosławii Slobodana Miloševicia[6]. Uczestniczył także w procesach Radovana Karadžicia i Charlesa Taylora[3]. Doradzał też w sprawach konfliktu izraelsko-arabskiego, polityki w ramach Unii Europejskiej i przyszłości Gibraltaru[10].
W 2005 Raab wstąpił do Partii Konserwatywnej[6]. Pracował w biurach parlamentarnych Davida Davisa i Dominica Grieve’a[6]. W 2010 został wybrany do Izby Gmin z okręgu Esher and Walton, będącego bastionem torysów[3]. Uzyskiwał reelekcje z tego okręgu w 2015[11], 2017[12] i 2019[13].
W latach 2015–2016 Raab był podsekretarzem stanu, a od 12 czerwca 2017 do 9 stycznia 2018 ministrem stanu w ministerstwie sprawiedliwości[7]. Po rezygnacji Davida Davisa z funkcji ministra ds. wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej na tle sporów z premier Theresą May o kształt negocjacji z Unią, 9 lipca 2018 Raab został mianowany jego następcą[10]. 15 listopada 2018 zrzekł się tej funkcji[14], zastąpił go Stephen Barclay[15].
24 lipca 2019 Raab objął funkcje ministra spraw zagranicznych oraz pierwszego sekretarza stanu w rządzie Borisa Johnsona[16]. W kwietniu 2020 Raab tymczasowo zastępował premiera Johnsona, który został przyjęty na oddział intensywnej terapii szpitala św. Tomasza w Londynie w związku z zakażeniem COVID-19[17].
Podczas rekonstrukcji rządu Johnsona 15 września 2021 Raab objął funkcje wicepremiera, ministra sprawiedliwości i lorda kanclerza. Na stanowisku ministra spraw zagranicznych zastąpiła go Liz Truss[18]. Urzędy te pełnił do 6 września 2022, jednak 25 października 2022 został ponownie mianowany na te stanowiska przez Rishiego Sunaka w jego gabinecie[19] i sprawował je do 21 kwietnia 2023[20].
Nie kandydował w wyborach parlamentarnych w 2024[21].
Wyniki w wyborach do Izby Gmin
[edytuj | edytuj kod]- 2010 – 32 134 głosy (58,9%)[22]
- 2015 – 35 845 głosów (62,9%)[23]
- 2017 – 35 071 głosów (58,6%)[23]
- 2019 – 31 132 głosy (49,4%)[23]
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Dominic Raab jest żonaty z pochodzącą z Brazylii Eriką Rey-Raab, z którą ma dwóch synów: Petera i Yoshuę. Ma czarny pas w karate[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Index Ra. Rulers.org. [dostęp 2020-09-01]. (ang.).
- ↑ a b Martin Robinson: Dominic Raab releases unseen pictures of his Jewish fater who fled the Nazis to attack Labour. Daily Mail Online, 2019-05-30. [dostęp 2020-09-01]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Robin Millard: Dominic Raab: Karate kid, with a Jewish father, in the UK Brexit hotseat. The Times of Israel, 2018-07-10. [dostęp 2020-09-01]. (ang.).
- ↑ a b Tovah Lazaroff: British PM contender Dominic Raab has Jewish father who fled the Nazis. The Jerusalem Post, 2019-05-28. [dostęp 2020-09-01]. (ang.).
- ↑ Rebecca Cope: Who is Dominic Raab? Everything you need to know about our de facto Prime Minister. Tatler. [dostęp 2020-09-02]. (ang.).
- ↑ a b c d Patrick Maguire: Will perpetual rising star Dominic Raab finally shine as Brexit Secretary?. New Statesman, 2018-07-10. [dostęp 2020-09-02]. (ang.).
- ↑ a b The Rt Hon Dominic Raab MP. GOV.UK. [dostęp 2020-09-04]. (ang.).
- ↑ Robert Hutton, Kitty Donaldson: Dominic Raab, Boris Johnson’s stand-in as U.K. prime minister. Fortune, 2020-04-07. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Andrea Volpe: Who is who: Dominic Raab. Geopolitica.info, 2018-07-22. [dostęp 2020-09-03]. (ang. • wł.).
- ↑ a b Dominic Raab nowym ministrem ds. Brexitu. tvp, info, 2018-07-09. [dostęp 2020-09-04].
- ↑ Charlotte Tobitt, Tom Smurthwaite: Election 2015: Dominic Raab holds onto Esher and Walton seat with huge majority. Surrey Live, 2015-05-07. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Tom Smurthwaite: General Election: Dominic Raab retains Esher and Walton seat for Conservatives although majority down on 2015. Surrey Live, 2017-06-09. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Esher & Walton parliamentary constituency – Election 2019. BBC News. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Brexit: Dominic Raab and Esther McVey among ministers to quit over EU agreement. BBC News, 2018-11-15. [dostęp 2020-09-04]. (ang.).
- ↑ Stephen Barclay named new Brexit Secretary. BBC News, 2018-11-16. [dostęp 2020-09-04]. (ang.).
- ↑ Heather Stewart: Javid, Patel and Raab take top posts in Boris Johnson’s cabinet. The Guardian, 2019-07-24. [dostęp 2020-09-04]. (ang.).
- ↑ Boris Johnson trafił na oddział intensywnej terapii. TVN24, 2020-04-06. [dostęp 2020-09-04].
- ↑ Ministerial appointments: September 2021. gov.uk, 2021-09-15. [dostęp 2021-10-12]. (ang.).
- ↑ Rishi Sunak's Cabinet: Dominic Raab Appointed Deputy Prime Minister. uk.sports.yahoo.com, 25 października 2022. [dostęp 2022-10-26].
- ↑ Dominic Raab resignation: Bullying report's findings explain why resignation letter was so full of anger [online], Sky News [dostęp 2024-07-09] (ang.).
- ↑ Dominic Penna, All the Tory MPs who stood down at the general election [online], www.telegraph.co.uk, 24 maja 2024 [dostęp 2024-07-09] (ang.).
- ↑ Election 2010 | Constituency | Esher & Walton. BBC News. [dostęp 2020-09-05]. (ang.).
- ↑ a b c Esher & Walton parliamentary constituency. BBC News. [dostęp 2020-09-05]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
.jpg)