Delta-F
Delta-F − człon amerykańskich rakiet nośnych serii Delta 0100 i Delta 1000 oraz japońskich N-II. Wykorzystywał hipergolową toksyczną mieszaninę UDMH i kwasu azotowego jako materiał pędny.
| Producent | |
|---|---|
| Człon rakiet | |
| Materiały napędowe | |
| Rok pierwszego startu |
1972 |
| Rok ostatniego startu |
1987 |
| Koszt jednostkowy |
2,230 mln USD |
| Osiągi | |
| Siła ciągu przy starcie |
41,36 kN |
| Impuls właściwy w próżni |
280 s |
| Maks. czas działania |
335 s |
| Wymiary | |
| Długość |
6,28 m |
| Średnica |
1,40 m |
| Rozpiętość |
1,40 m |
| Masa pustego |
784 kg |
| Masa maksymalna |
5629 kg |
| Silniki | |
| Silnik 1. | |
Delta-F − człon amerykańskich rakiet nośnych serii Delta 0100 i Delta 1000 oraz japońskich N-II. Wykorzystywał hipergolową toksyczną mieszaninę UDMH i kwasu azotowego jako materiał pędny[1].