David Duke
David Ernest Duke (ur. 1 lipca 1950 w Tulsie) – amerykański polityk, pisarz i pseudohistoryk. Znany antysyjonista, antykomunista, biały supremacjonista, neonazista, zwolennik teorii spiskowej dotyczącej żydowskiej władzy nad światem oraz negacjonista Holocaustu, antysemita. Wielki Mistrz Ku Klux Klanu (1974–1979/1980). Członek Izby Reprezentantów Luizjany (1989–1992). Pierwornie deklarował, że odrzuca rasizm i antysemityzm, chociaż był członkiem Ku Klux Klanu. W 1988 mając nominację Partii Populistycznej kandydował na urząd Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Z ramienia Partii Republikańskiej zasiadał w Izbie Reprezentantów Luizjany (1989–1992). Ubiegał się o nominację w prawyborach prezydenckich w 1988 (Partii Demokratycznej) i w 1992 (Partii Republikańskiej). Startował w wyborach do Senatu Luizjany, Senatu Stanów Zjednoczonych (w 1990; 43,5%), Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych i na stanowisko Gubernatora Luizjany (w 1991, 700 tys. głosów). Pod koniec lat 90. Duke porzucił pozorne odrzucanie rasizmu i antysemityzmu, a zaczął otwarcie promować rasistowskie i neonazistowskie poglądy. Następnie poświęcił się opisywaniu swoich poglądów politycznych, w biuletynach, a później w Internecie. W swoich pismach oczernia Afroamerykanów i inne mniejszości etniczne, a także propaguje teorie spiskowe o tajnym żydowskim spisku mającym na celu kontrolowanie USA i świata. Duke zarzuca Żydom kontrolę nad Bankiem Rezerw Federalnych, rządem federalnym USA i mediami. Opowiada się za zachowaniem tego, co uważa za kulturę zachodnią i tradycyjne chrześcijańskie wartości rodzinne, a także za segregacją rasową, antykomunizmem, białym separatyzmem i zniesieniem Internal Revenue Service. W 2002 przyznał się do oszukania swoich zwolenników fałszywie twierdząc, że potrzebuje pieniędzy, a pozyskane środki przeznaczył na hazard.
 David Duke w 2020 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Członek Izby Reprezentantów Luizjany | |
| Okres |
od 18 lutego 1989 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
David Ernest Duke (ur. 1 lipca 1950 w Tulsie) – amerykański polityk, pisarz i pseudohistoryk. Znany antysyjonista, antykomunista, biały supremacjonista, neonazista[1], zwolennik teorii spiskowej dotyczącej żydowskiej władzy nad światem oraz negacjonista Holocaustu, antysemita[2]. Wielki Mistrz Ku Klux Klanu (1974–1979/1980). Członek Izby Reprezentantów Luizjany (1989–1992).
Pierwornie deklarował, że odrzuca rasizm i antysemityzm, chociaż był członkiem Ku Klux Klanu. W 1988 mając nominację Partii Populistycznej kandydował na urząd Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Z ramienia Partii Republikańskiej zasiadał w Izbie Reprezentantów Luizjany (1989–1992). Ubiegał się o nominację w prawyborach prezydenckich w 1988 (Partii Demokratycznej) i w 1992 (Partii Republikańskiej). Startował w wyborach do Senatu Luizjany, Senatu Stanów Zjednoczonych (w 1990; 43,5%)[3], Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych i na stanowisko Gubernatora Luizjany (w 1991, 700 tys. głosów)[3].
Pod koniec lat 90. Duke porzucił pozorne odrzucanie rasizmu i antysemityzmu, a zaczął otwarcie promować rasistowskie i neonazistowskie poglądy. Następnie poświęcił się opisywaniu swoich poglądów politycznych, w biuletynach, a później w Internecie. W swoich pismach oczernia Afroamerykanów i inne mniejszości etniczne, a także propaguje teorie spiskowe o tajnym żydowskim spisku mającym na celu kontrolowanie USA i świata[4][5][6].
Duke zarzuca Żydom kontrolę nad Bankiem Rezerw Federalnych, rządem federalnym USA i mediami. Opowiada się za zachowaniem tego, co uważa za kulturę zachodnią i tradycyjne chrześcijańskie wartości rodzinne, a także za segregacją rasową, antykomunizmem, białym separatyzmem i zniesieniem Internal Revenue Service[4][5][6].
W 2002 przyznał się do oszukania swoich zwolenników fałszywie twierdząc, że potrzebuje pieniędzy, a pozyskane środki przeznaczył na hazard[7].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 1 lipca 1950 w Tulsie w stanie Oklahoma w rodzinie Davida Duke'a i Alice Maxine Crick. W 1967 wstąpił do Ku Klux Klanu.
Studiował na Louisiana State University (1968–1974). Zaraz po ukończeniu studiów założył organizację Knights of the Ku Klux Klan (w skrócie: KKKK; pol. Rycerze Ku Klux Klanu)[3].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Autor:[8]
- 1998: My awakeing
- 2003: Jewish Supremacism – wyd. pol. Żydowski Suprematyzm, nakładem Ruch Twórczości, 2013
- 2013: The Secret Behind Communism
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Paul West, David Duke takes aim at presidency La. legislator unveils GOP primary bid, „Baltimore Sun”, Baltimore Sun Media, 5 grudnia 1991.
- ↑ Abraham H. Foxman, ADL Opinion - David Duke's My Awakening: A Minor League Mein Kampf [online], Anti-Defamation League, 14 listopada 2006 [dostęp 2020-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-11-14].
- ↑ a b c David Duke: White Revolution on the Internet. Anti-Defamation League, 2001. [dostęp 2017-02-28]. (ang.).
- ↑ a b David Duke, Chapter 39: An Aryan Vision [My Awakening by David Duke] [online], solargeneral.com, 30 kwietnia 2007 [dostęp 2021-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2007-04-30].
- ↑ a b David Duke, Kayla Rolland: One More Victim [online], davidduke.com, 29 października 2006 [dostęp 2021-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2006-10-29].
- ↑ a b Anti-Defamation League, David Duke: In His Own Words On Segregation [online], 2012.
- ↑ David Duke pleads to mail fraud, tax charges. USATODAY.com, 2002-12-18. [dostęp 2017-02-28]. (ang.).
- ↑ David Duke: Duke Books. David Duke. [dostęp 2017-02-28]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- David Duke ang. [dostęp z dnia: 2017-02-28]