DVB-S

DVB-S (ang. Digital Video Broadcasting – Satellite) – standard systemu telewizji cyfrowej DVB, nadawanej przez satelity^[1]. Do kodowania sygnału używa się MCPC oraz SCPC. Do kompresji audio/wideo przyjęto standard MPEG-2, MPEG-4 część 2 oraz niedawno^[kiedy?] H.264/MPEG-4 AVC.

DVB-S2 (ang. Digital Video Broadcasting – Satellite – Second Generation) – rozwinięcie standardu DVB-S, utworzone w 2003 roku. W marcu 2005 roku został uznany przez ETSI za jeden ze standardów nadawania. W Polsce jest wykorzystywany przez platformy cyfrowe: Platforma Canal+ i Polsat Box (na niektórych swoich transponderach). Do kompresji audio/wideo przyjęto standard H.264/MPEG-4 AVC oraz niedawno H.265/HEVC. Umożliwia odbiór programów w wysokiej rozdzielczości przy równoczesnym zastosowaniu MPEG-4, w ultra wysokiej częstotliwości przy zastosowaniu HEVC.

	DVB-S	DVB-S2
FEC	Kodowanie splotowe + Reed-Solomon 1/2, 2/3, 3/4, 5/6, 7/8	LDPC + BCH 1/2[a], 3/5[b], 2/3[c], 3/4, 4/5[d], 5/6, 8/9, 9/10
Modulacje	QPSK	QPSK, 8PSK, 16APSK[e], 32APSK[e]

Ponadto istnieje rozszerzenie standardu DVB-S2 pod nazwą DVB-S2X, który w swoim założeniu znosi wszelkie ograniczenia swojego poprzednika, umożliwiając pełną swobodę w kształtowaniu pojemności transpondera do aktualnych potrzeb potencjalnego nadawcy.

Zobacz multimedia związane z tematem: DVB-S

• Raport techniczny ETSI TR 102 376 V1.1.1: Digital Video Broadcasting (DVB) User guidelines for the second generation system for Broadcasting, Interactive Services, News Gathering and other broadband satellite applications (DVB-S2)
• DVB-S2 white paper (final). dvb.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-25)].