Conn Findlay

Conn Findlay
	; Stoją od lewej: Arthur Ayrault, Conn Findlay i trener George Pocock, klęczy Kurt Seiffert.
Data i miejsce urodzenia	24 kwietnia 1930 ; Stockton
Data i miejsce śmierci	8 kwietnia 2021 ; San Mateo
Wzrost	198 cm
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Stany Zjednoczone
	Igrzyska olimpijskie
	Igrzyska panamerykańskie

Conn Findlay, właśc. Conrad Francis Findlay (ur. 24 kwietnia 1930 w Stockton, zm. 8 kwietnia 2021 w San Mateo^[1]) – amerykański wioślarz i żeglarz, czterokrotny medalista olimpijski.

Kariera

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Melbourne w 1956, gdzie Amerykanie w składzie: Arthur Ayrault, Conn Findlay i Kurt Seiffert (sternik) zdobyli złoty medal w dwójkach ze sternikiem. W finale o 3,1 sekundy wyprzedzili osadę Wspólnej Reprezentacji Niemiec, a o 4,9 sekundy osadę ZSRR^[2]. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Rzymie z nowymi partnerami: Richardem Draegerem i Kentem Mitchellem (sternik) zajął w tej samej konkurencji trzecie miejsce^[3]. Kolejny medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Tokio w 1964, wspólnie z Edem Ferrym i Kentem Mitchellem zwyciężył w dwójkach ze sternikiem^[4].

Zdobył również złoty medal w dwójce ze sternikiem na igrzyskach panamerykańskich w São Paulo w 1963^[5].

Swój czwarty występ olimpijski zanotował na igrzyskach w igrzyskach w Montrealu w 1976, tym razem w żeglarstwie. Miał wówczas 46 lat, ale wspólnie z Dennisem Connerem wywalczył brązowy medal w klasie Tempest^[6].

Ponadto w 1977 zwyciężył w Regatach o Puchar Ameryki^[7].

Uzyskał dyplom MBA na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Pracował także jako trener wioślarstwa na Uniwersytecie Stanforda^[8].