Coloni C3
Coloni C3 – samochód Formuły 1 zespołu Coloni, zaprojektowany przez Christiana Vanderpleyna i uczestniczący w niej w sezonach 1989–1990. W przeciwieństwie do poprzednika (FC188B) model C3 był całkowicie nowym modelem, zaprojektowanym przez byłego pracownika AGS, Christiana Vanderpleyna. Mimo tego, że samochód mógł uchodzić za udany, nie był testowany. W związku z tym zespół często nie mógł znaleźć odpowiednich ustawień na Grand Prix, więc samochód zazwyczaj nie był w stanie zakwalifikować się do wyścigu. W 1991 roku zespół rozwinął model C3 do wersji "B". Wersja ta nie posiadała airboxa (w przeciwieństwie do wersji "A"), mając za to szerokie i długie boczne wloty powietrza, a ważyła prawie 150 kg więcej od rywali. Był to samochód bardzo trudny do prowadzenia. Coloni podpisało umowę z firmą Subaru, która zobowiązała się do sponsoringu, spłacenia długów i dostarczenia silników za darmo. Silniki te były jednak nieudane - nie licząc silników Life, produkowały najmniej mocy ze wszystkich silników w sezonie 1991 - około 500 KM. Takim samochodem Bertrand Gachot nie zakwalifikował się do żadnego wyścigu. W czerwcu Subaru wycofało się z Formuły 1. Przed Grand Prix Niemiec zespół podpisał umowę z firmą Cosworth na dostarczanie silników, zdecydował się również na zastosowanie wersji C3C; był to model C3 ze zmianami w aerodynamice, który był szybszy od C3B, ale mimo to niezdolny do wystartowania w żadnym wyścigu. W 1991 roku startował model C4, będący rozwinięciem modelu C3.
 Coloni C3 | |||
| Kategoria | |||
|---|---|---|---|
| Konstruktor | |||
| Projektant | |||
| Dane techniczne | |||
| Nadwozie | |||
| Silnik | |||
| Skrzynia biegów |
Coloni, manualna, 6 biegów + wsteczny | ||
| Opony | |||
| Historia | |||
| Debiut | |||
| Kierowcy |
31. Roberto Moreno | ||
| Używany | |||
| Wyścigi |
3 | ||
| Wygrane |
0 | ||
| Pole position |
0 | ||
| Najszybsze okrążenie |
0 | ||
| |||
Coloni C3 – samochód Formuły 1 zespołu Coloni, zaprojektowany przez Christiana Vanderpleyna[1] i uczestniczący w niej w sezonach 1989–1990[2][3][4].
W przeciwieństwie do poprzednika (FC188B) model C3 był całkowicie nowym modelem, zaprojektowanym przez byłego pracownika AGS, Christiana Vanderpleyna. Mimo tego, że samochód mógł uchodzić za udany, nie był testowany. W związku z tym zespół często nie mógł znaleźć odpowiednich ustawień na Grand Prix, więc samochód zazwyczaj nie był w stanie zakwalifikować się do wyścigu.
W 1991 roku zespół rozwinął model C3 do wersji "B". Wersja ta nie posiadała airboxa (w przeciwieństwie do wersji "A"), mając za to szerokie i długie boczne wloty powietrza, a ważyła prawie 150 kg więcej od rywali. Był to samochód bardzo trudny do prowadzenia. Coloni podpisało umowę z firmą Subaru, która zobowiązała się do sponsoringu, spłacenia długów i dostarczenia silników za darmo. Silniki te były jednak nieudane - nie licząc silników Life, produkowały najmniej mocy ze wszystkich silników w sezonie 1991 - około 500 KM. Takim samochodem Bertrand Gachot nie zakwalifikował się do żadnego wyścigu. W czerwcu Subaru wycofało się z Formuły 1. Przed Grand Prix Niemiec zespół podpisał umowę z firmą Cosworth na dostarczanie silników, zdecydował się również na zastosowanie wersji C3C; był to model C3 ze zmianami w aerodynamice, który był szybszy od C3B, ale mimo to niezdolny do wystartowania w żadnym wyścigu.
W 1991 roku startował model C4, będący rozwinięciem modelu C3.
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]| Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | |
|---|---|
| Oznaczenie | Wyjaśnienie |
| Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu) |
| Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) | |
| Różowy | Nie ukończył (NU) |
| Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu) | |
| Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (WYK/EX) | |
| Biały | Nie wystartował (NW) |
| Kontuzjowany (K/INJ) | |
| Wyścig odwołany (OD/C) | |
| Bez koloru | Został wycofany (WYC/WD) |
| Nie przybył (NP/DNA) | |
| Nie brał udziału w treningach (NT/DNP) | |
| Nie został zgłoszony (–) | |
| Pogrubienie | Start z pole position |
| Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| * | Sezon w trakcie |
| 1/2/3 | Punktowana pozycja w sprincie |
| Lista systemów punktacji Formuły 1 | |
| Sezon | Zespół | Silnik | Opony | Kierowcy | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Pkt. | Msc. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1989 | Coloni | Ford | P | BRA | SMR | MCO | MEX | USA | CAN | FRA | GBR | DEU | HUN | AUT | ITA | POR | ESP | JPN | AUS | 0 | – | |
 Roberto Moreno
|
NU | NZ | NU | NPK | NPK | NPK | DK | NU | NPK | NPK | NPK | |||||||||||
 Pierre-Henri Raphanel
|
NPK | NPK | NPK | NPK | ||||||||||||||||||
 Enrico Bertaggia
|
NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | ||||||||||||||||
| 1990 | Coloni | Subaru Ford |
G | USA | BRA | SMR | MCO | CND | MEX | FRA | GBR | DEU | HUN | BEL | ITA | POR | ESP | JPN | AUS | 0 | – | |
 Bertrand Gachot
|
NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NPK | NZ | NZ | NZ | NZ | NZ | NZ |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Leo Breevoort, Mattijs Diepraam: Grand Prix car designers. autosport.com, 2010-03-03. [dostęp 2010-05-12]. (ang.).
- ↑ Coloni C3. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 2010-03-03. [dostęp 2010-05-12]. (ang.).
- ↑ Coloni C3B. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 2010-03-03. [dostęp 2010-05-12]. (ang.).
- ↑ Coloni C3C. Wyprzedź mnie! f1wm.pl, 2010-03-03. [dostęp 2010-05-12]. (ang.).