Cochlear

Cochlear – australijskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją implantów ślimakowych (seria Nucleus) oraz systemów na przewodnictwo kostne (seria Baha)^[1]. W 2007 roku firma zatrudniała 1655 osób^[1].

Początki działalności przedsiębiorstwa sięgają 1978 roku, kiedy to opracowano pierwszy doświadczalny, wielokanałowy implant ślimakowy. Urządzenie stymulowało różne obszary w ślimaku w celu transmisji wysokich tonów, co miało kluczowe znaczenie dla rozumienia mowy. Cztery lata później, w 1982 roku, skonstruowano pierwszy na świecie implant 22-kanałowy, zaprojektowany do bezpośredniej stymulacji nerwu słuchowego.

W 1985 roku system firmy Cochlear został zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA) do stosowania u osób dorosłych, po spełnieniu wymaganych standardów bezpieczeństwa. Pięć lat później, w 1990 roku, FDA rozszerzyła to zezwolenie również na stosowanie implantów u dzieci.

W 1999 roku wyłącznym przedstawicielem firmy w Polsce zostało przedsiębiorstwo Medicus.

W drugiej połowie lat 90. XX wieku nastąpił rozwój technologiczny oferowanych rozwiązań. W 1997 roku wprowadzono model Nucleus 24 – pierwszy implant umożliwiający diagnostykę obrazową metodą rezonansu magnetycznego oraz dokonywanie obiektywnych pomiarów reakcji nerwu słuchowego (telemetria odpowiedzi nerwowej). Rok później, w 1998 roku, zaprezentowano wielokanałowy procesor mowy typu zausznego (BTE), co pozwoliło na wyeliminowanie zewnętrznych modułów noszonych na ciele. W 1999 roku wdrożono system Neural Response Telemetry (NRT), służący do nieinwazyjnego testowania odpowiedzi nerwu słuchowego, oraz wprowadzono nośnik elektrod dopasowujący się do kształtu ślimaka.

W 2000 roku na rynek wprowadzono implant z nośnikiem elektrod Nucleus 24 Contour. Został on zatwierdzony przez FDA do stosowania u niemowląt od drugiego miesiąca życia. Konstrukcja elektrody miała na celu ochronę struktur ślimaka w celu zachowania resztek słuchowych. Według danych z tego okresu z implantów serii Nucleus korzystało wówczas około 30 tysięcy osób.

Kolejne lata przyniosły miniaturyzację i cyfryzację urządzeń. W 2002 roku wprowadzono procesory mowy trzeciej generacji (Esprit 3G) z wbudowaną cewką telefoniczną. W 2005 roku zaprezentowano system Nucleus Freedom, wykorzystujący technologię przetwarzania dźwięku SmartSound oraz charakteryzujący się zwiększoną odpornością na wilgoć. W 2007 roku oferta została rozszerzona o wariant Babyworn – zminiaturyzowaną wersję procesora Freedom, w której sterownik oddzielono od części zausznej, co miało na celu zmniejszenie wagi urządzenia noszonego na uchu przez małe dzieci.

• Witryna internetowa firmy Cochlear