Bulbulators
Bulbulators – śląski zespół punkrockowy założony pod koniec 1989 roku przez Artura Latosińskiego, wcześniej związanego z Ramzes & The Hooligans. Od początku inspirował się wczesnym punkiem i klasycznym street punkiem. Debiutował w 2000 roku albumem Prawdziwe życie (Enigmatic Records), a dwa lata później wydał płytę Nie! Nie! Nie!, która przyniosła popularność dzięki utworom takim jak Biało-Czerwoni, Pakiet socjalny czy Nie ma kwiatków.
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo |
Noise Annoys, Lou & Rocked Boys, Pasażer Records |
| Skład | |
| Piotr „Iglak” Tohak, Artur „Burak” Latosiński, Krzysztof „Lotos” Latosiński, Paweł „Gruby” Siegel, Igor Kłapyta | |
| Byli członkowie | |
| Wojciech „TikTak” Stephan, Mirosław „Sensitive Rat” Bednorz, Jacek „Jaca” Pakura, Jacek „Nynek” Kryszczak Damian „Pachol” Paszek, Eugeniusz „Dziobaty” Ptak, Piotr „Pituś” Kocur, Roman „Izik” Lekston, Adam „Adaś” Pytel Krzysztof „Kondi” Kondratow | |
| Strona internetowa | |
Bulbulators – śląski zespół punkrockowy założony pod koniec 1989 roku przez Artura Latosińskiego, wcześniej związanego z Ramzes & The Hooligans. Od początku inspirował się wczesnym punkiem i klasycznym street punkiem. Debiutował w 2000 roku albumem Prawdziwe życie (Enigmatic Records), a dwa lata później wydał płytę Nie! Nie! Nie!, która przyniosła popularność dzięki utworom takim jak Biało-Czerwoni, Pakiet socjalny czy Nie ma kwiatków[1].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Geneza zespołu sięga roku 1985 (lub 1983[2]), gdy w Jastrzębiu-Zdroju[3] Artur Latosiński pod wpływem koncertu UK Subs[2] wraz z kilkoma przyjaciółmi – pseud. „Dziobatym”, „Izikiem” i „Pitusiem”[3] – postanowił założyć zespół i nazwać go Bulbulators. Nazwa została wymyślona spontanicznie i nie ma konkretnego znaczenia – określa coś o nieznanym pochodzeniu, wyglądzie i przeznaczeniu[2]. Projekt nie został wówczas zrealizowany z powodu braku warunków do prób[3], a brak umiejętności gry na instrumentach zniechęcił kolegów Latosińskiego. W latach 1984–1989 Latosiński działał w dwóch zespołach punkowych[2]. Do pomysłu powrócił w 1989 roku po zawieszeniu działalności zespołu Ramzes & the Hooligans, w którym brał udział. Z pierwotnego składu pozostał tylko „Dziobaty”, który objął funkcję wokalisty[3].
Bulbulators od początku inspirował się wczesnym punk rockiem i street punkiem. Po kilku zmianach personalnych i koncertach na Śląsku, w 2000 roku ukazał się debiutancki album Prawdziwe życie. W 2002 roku zespół wydał album Nie! Nie! Nie!, występując u boku czołowych zespołów punkowych. W 2004 roku ukazał się album Punkophilia, zawierający m.in. cover utworu Guma zespołu TZN Xenna z gościnnym udziałem Krzysztofa „Zyg Zaka” Chojnickiego. W nagraniach wykorzystano również gitarę akustyczną, pianino i sekcję dętą. W 2007 roku wydano album Aut Punk Aut Nihil, a w 2009 roku – we współpracy z francuskim Combat Rock – limitowany winyl Deja Vu z nowymi wersjami wcześniejszych utworów. Rok później zespół wydał płytę Principes Mortales Punk Aeterna, zawierającą 11 autorskich kompozycji, cover utworu Przyjdź w taką noc oraz wiersz Andrzeja Bursy w formie tekstu piosenki. W nagraniach gościnnie wystąpili Paulina „Pauka” Paleczny i Tomek Drachus[3].
W 2014 roku, z okazji 25-lecia działalności, zespół powołał do życia niezależną wytwórnię Bulbojugend Records, która wydała jubileuszową serię Z Archiwum Bulbulators. Latem 2015 roku Bulbulators nagrał w studiu Big Bit Audio album Inter Punk (Lou & Rocked Boys[4]), zrealizowany przez Jacka Młodochowskiego[3]. Płyta zawiera cover zespołu Śmierć Kliniczna z gościnnym udziałem Dariusza Duszy oraz 11 premierowych utworów, łączących melodyjność z punkową ekspresją. Tytułowa piosenka, śpiewana w kilku językach, porusza temat międzynarodowego charakteru punka. Udział w nagraniu wzięli wokaliści zaprzyjaźnionych zespołów The Fialky, Charge 69, Resistance 77, Argies i Wayne Last Soul[4]. Szata graficzna, autorstwa Michała Arkusińskiego, została wykonana ręcznie metodą szablon-spray-foto. Poszerzone wydanie płyty zawiera dwa utwory dodatkowe: Inter Punk II oraz Szatan z repertuaru Ramzes & The Hooligans[3].
W 2020 zespół wydał album Homo Polonicus (Pasażer Records). Zawiera m.in. cover utworu Ambicja grupy Deadlock, oraz utwór napisany „w godce śląskij” czyli Fertich.[5]
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Bulbulators zyskał uznanie na polskiej scenie punkowej i występował u boku m.in. The Exploited, Angelic Upstarts, The Business, UK Subs, The Vibrators, Menace i 999. Jest ceniony za energiczne występy na żywo. Oprócz koncertów w Polsce grał m.in. w Czechach, Słowacji, Węgrzech, Niemczech, Francji, Anglii i Norwegii[4].
Publiczność zespołu stanowią głównie punki i skinheadzi w wieku od 20 do 50 lat. Teksty poruszają tematy codziennego życia, bez moralizowania – opisują rzeczywistość, problemy społeczne, takie jak wojna, religia, ubóstwo, bezrobocie czy zagrożenia cywilizacyjne. Pojawiają się również utwory o charakterze zabawowym, dotyczące imprez, dziewczyn i piwa, a także teksty ocierające się o perwersję i nihilizm[2]. W swojej twórczości zespół podkreśla także swoją śląską tożsamość, np. piosenką "Fertich", która została napisana w języku śląskim . Zespół porusza m.in. tematy związane z niesprawiedliwością społeczną i strukturalnymi nierównościami, np. w dostępie do pracy – zjawiskami szczególnie silnie odczuwanymi na Śląsku, co słychać w takich utworach, jak RP Jezus i Sprawiedliwość[6].
Skład
[edytuj | edytuj kod]Skład zespołu ulegał licznym zmianom. Latosiński (gitara) jest jedynym członkiem obecnym od początku. Piotr „Iglak” Tohak (wokal) dołączył w 1996 roku. W zespole grali również np.: Jacek „Jaca” (bas) i Damian „Pachol” (perkusja). Członkowie mają różne zawody – od spawacza i pracownika fabryki samochodów, po ratownika medycznego – i interesują się muzyką, techniką dźwięku oraz motoryzacją. W 2000 roku, gdy wydano pierwszą płytę, skład zespołu tworzyli: Artur „Burak” Latosiński, Wojciech „Tik Tak” Stefan, Piotr „Iglak” Tohak i Adam „Adaś” Pytel. Wkrótce Stefana zastąpił Paweł „Gruby” Siegel. W 2003 roku perkusistę Adama Pytla zastąpili kolejno Jacek „Nynek” Kryszczak i Mirek „Sensitive Rat-Szpajza” Bednorz[3].
12 kwietnia 2007 roku zmarł Wojciech „Tik-Tak” Stefan. Był pierwszym basistą Bulbulators oraz członkiem zespołu Ramzes & The Hooligans. Współtworzył rybnicką formację Rozbiesz Sie i brał udział w kilku projektach z pogranicza punk i nowej fali[7]. W tymże roku skład grupy opuścił Bednorz, którego zastąpił Krzysztof „Kondi” Kondratow[3].
Bednorz zmarł 6 marca 2011 roku w Rybniku. Był perkusistą Bulbulators i Ramzes & The Hooligans, a także członkiem grup Profanacja, Oil Resistance, The Coiots i Tife Tife! Założył Rozbiesz Sie, w której grał na gitarze[7]. Po jego śmierci Bulbulators w czerwcu 2011 roku poszerzył skład o drugiego gitarzystę – Krzysztofa „Lotosa” Latosińskiego. Jesienią 2013 roku zespół opuścił basista Paweł „Gruby” Siegel, a jego miejsce zajął Jacek „Jaca” Pakura. Wkrótce później perkusistę Krzysztofa „Kondiego” Kondratowa zastąpił Damian „Pachol” Paszek[3].
Niedługo po wydaniu płyty Inter Punk do zespołu powrócił Krzysztof „Kondi” Kondratow, a w 2019 Paweł „Gruby” Siegel[8].
W listopadzie 2025 na perkusji zasiadł Igor Kłapyta.[9]
Na cześć zmarłych członków zespołu odbywa się cykliczna impreza poświęcona pamięci zmarłych muzyków „Tik Tak Punk Rock Memoriał” (w 2025 roku w Czerwionce-Leszczynach odbyła się 17. edycja)[7].
Skład Bulbulators tworzą:
- Piotr „Iglak” Tohak (wokal)
- Artur „Burak” Latosiński (gitara)
- Paweł „Gruby” Siegel (bas)
- Igor Kłapyta (perkusja)
- Krzysztof „Lotos” Latosiński (gitara)[10]
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Albumy muzyczne
- 2000 – Prawdziwe Życie
- 2002 – Nie! Nie! Nie!
- 2005 – Punkophilia
- 2007 – Aut Punk Aut Nihil
- 2010 – Principes Mortales Punk Aeterna
- 2014 – Z Archiwum Bulbulators Vol. 2 – Warhead Ustka 2012
- 2015 – Inter Punk
- 2016 – Royal Kids Of The 1977 / Bulbulators / Po Prostu / Ramzes (2) – The Urko's Birthday Party (Live At Stara Piwnica)
- 2016 – Ramones Eternally Alive... Tribute To Ramones (Live)
- 2020 – Homo Polonicus[11]
- Kompilacje
- 2008 – Deja Vu
- 2014 – Z Archiwum Bulbulators Vol. 1 – BulboDEMOphilia
- 2015 – Z Archiwum Bulbulators Vol. 4 – Pełny Magazynek I
- 2020 – Z Archiwum Bulbulators Vol. 6 – 17 powodów[12]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Łódź Tattoo Konwent 2016 ↓, s. 11–12.
- ↑ a b c d e Bulbulators 2014 ↓.
- ↑ a b c d e f g h i j Bulbulators. Historia 2015 ↓.
- ↑ a b c Łódź Tattoo Konwent 2016 ↓, s. 12.
- ↑ BULBULATORS Homo Polonicus [online], www.zima.sklep.pl [dostęp 2025-12-16].
- ↑ Czapnik, Pytlik 2014 ↓, s. 120–121.
- ↑ a b c Tik Tak Punk Rock Memoriał 2025 ↓.
- ↑ Zdjęcia zespołu na facebookowym fanpage.
- ↑ Post na fanpage grupy z 18 listopada: "Urbi et orbi! Z przyjemnością informujemy o pozytywnym zakończeniu procesu poszukiwań nowego perkusisty. Po przesłuchaniu kilku kandydatów (wszystkim chętnym dziękujemy za zainteresowanie i poświęcony nam czas) jednogłośnie oznajmiamy, iż pozycję bębniarza w Bulbulators obejmie Igor Kłapyta, znany z zespołu Blade. Stawiamy na młodość i ekspresję. Tym samym udało nam się nieco odmłodzić wizerunek i obniżyć średnią wieku w kapeli. Do zobaczenia na koncertach "
- ↑ Łódź Tattoo Konwent 2016 ↓.
- ↑ Bulbulators – Albums ↓.
- ↑ Bulbulators – Compilations ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bulbulators. skruttmagazine.se. [dostęp 2025-07-09].
- Bulbulators – Albums. discogs.com. [dostęp 2025-07-09].
- Bulbulators – Compilations. discogs.com. [dostęp 2025-07-09].
- Bulbulators. Historia. bulbulatorsblog.wordpress.com. [dostęp 2025-07-09].
- Czapnik S., Pytlik S.: Silesia Attack. Tożsamość śląska w twórczości grup punkowych The Castet i Bulbulators. W: Między historią a polityką. Śląsk w przestrzeni europejskiej. Studia i szkice dedykowane profesorowi Edmundowi Nowakowi. (red.) D. Kisielewicz, A. Trzcielińska-Polus. Opole: 2014, s. 111–124. ISBN 978-83-7395-628-5.
- Łódź Tattoo Konwent. prowly-uploads.s3.amazonaws.com. [dostęp 2025-07-09].
- Tik Tak Punk Rock Memoriał vol. 17. ckecl.pl. [dostęp 2025-07-09].