Brant II
Brant II – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Brant II – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Opis herbu
[edytuj | edytuj kod]W polu barwy niewiadomej[1] dwa wręby, z których na górnym trzy płomienie czerwone.
W klejnocie trzy płomienie czerwone[2].
Najwcześniejsze wzmianki
[edytuj | edytuj kod]Nadany 10 lipca 1512 roku, Oswaldowi, Michałowi i Achacemu Brantom.
Herbowni
[edytuj | edytuj kod]Brant.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ U Ostrowskiego. Szymański podaje srebrne
- ↑ Klejnot za: Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2 data= 1897. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, s. 32.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 23. ISBN 83-7181-217-5.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Herb Brant II w serwisie Genealogia dynastyczna. genealogia.grocholski.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-06)].
- Herb Brant II z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
| Herby | |
|---|---|
| Elementy herbu | |
| Oznaki godności | |
| Inne | |
| Działy heraldyki |
