Bock II

Bock II

Herb Bock II
Typ herbu	szlachecki

Bock II − polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego^[1]:

Na tarczy dwudzielnej w słup w polu I czerwonym winne grono z dwoma listkami, zielone, w II błękitnym takież dwa winne grona w słup.

W klejnocie nad hełmem w koronie (w Baltisches Wappenuch brak jest korony) pół czarnego kozła.

Labry z prawej czerwone, z lewej błękitne podbite czarnym.

Nadany 10 marca 1600 r. Tomaszowi Bock. Potwierdzenie nobilitacji z 1775^[2].

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bock.

• Herb Bock II z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla

• Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich, T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 26.

• Bock