BREEAM

BREEAM (ang. Building Research Establishment Environmental Assessment Method) – metoda oceny zrównoważonego rozwoju dla planowania, infrastruktury i budynków^[1].

Certyfikat BREEAM jest jedną z najczęściej stosowanych w Europie metod oceny budynków pod kątem ich ekologiczności. Skupia się na ocenie jakości prowadzonego procesu inwestycyjnego. Wprowadzono go w 1990. Twórcą była brytyjska organizacja BRE (Building Research Establishment). Metoda stanowi dla inwestorów narzędzie zarządzania projektem, celem poprawy wpływu inwestycji na środowisko^[2].

W celu uzyskania wysokiej oceny w systemie BREEAM, w budynkach implementuje się szereg zaawansowanych technologii skupionych na minimalizacji śladu węglowego oraz optymalizacji komfortu użytkowników^[3]:

• Efektywność energetyczna. Kluczowym elementem jest ograniczanie zapotrzebowania na energię pierwotną. Stosuje się w tym celu odnawialne źródła energii, takie jak pompy ciepła oraz panele fotowoltaiczne. Istotną rolę odgrywają systemy HVAC (ogrzewanie, wentylacja, klimatyzacja) wyposażone w zaawansowane układy odzysku energii (np. wymienniki obrotowe lub glikolowe)^[4],
• Gospodarka odpadami. Certyfikacja promuje budynki wspierające gospodarkę obiegu zamkniętego. Na etapie budowy wymaga się rygorystycznego monitorowania frakcji odpadów, natomiast w fazie operacyjnej stosuje się systemy ułatwiające segregację oraz prasowanie odpadów. Promowane jest także użycie materiałów o wysokiej trwałości i niskim współczynniku starzenia,
• Jakość środowiska wewnętrznego. W celu zapewnienia zdrowego mikroklimatu stosuje się centrale wentylacyjne z rekuperacją, które zapewniają odpowiednią wymianę powietrza przy minimalnych stratach ciepła. Budynki wyposaża się w czujniki stężenia dwutlenku węgla oraz lotnych związków organicznych, które zintegrowane z systemem wentylacji pozwalają na automatyczne dostosowanie ilości świeżego powietrza do aktualnego obłożenia pomieszczeń^[5].