Awit
Awit – imię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego przymiotnika pospolitego avitus, który oznaczał „pochodzący od przodków, wrodzony, dziedziczny”. Istniało 8 świętych o tym imieniu. W Polsce Awit nadawany jest co najmniej od 1777 roku. Żeński odpowiednik: Awita
Awit – imię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzące od łacińskiego przymiotnika pospolitego avitus, który oznaczał „pochodzący od przodków, wrodzony, dziedziczny”. Istniało 8 świętych o tym imieniu[1]. W Polsce Awit nadawany jest co najmniej od 1777 roku[2].
Żeński odpowiednik: Awita
Awit imieniny obchodzi
[edytuj | edytuj kod]- 21 stycznia, jako wspomnienie Awita I, biskupa Clermont
- 5 lutego, jako wspomnienie św. Awita z Vienne,
- 17 czerwca, jako wspomnienie św. Awita z Micy[1].
Znane osoby noszące imię Awit
[edytuj | edytuj kod]- Awitus (ok. 395 – wiosna 457) – dowódca wojsk rzymskich za czasów Petroniusza Maksymusa
- Awit z Bragi (zm. po 418) – kapłan z Bragi, pisarz wczesnochrześcijański
- Awit Szubert (1837–1919) – polski malarz, portrecista, fotograf zawodowy, pionier fotografii Tatr
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Bonneville-et-Saint-Avit-de-Fumadières
- Saint-Abit
- Saint-Avit – 7 miejscowości we Francji
- Saint-Avit-de-Soulège
- Saint-Avit-de-Tardes
- Saint-Avit-de-Vialard
- Saint-Avit-Frandat
- Saint-Avit-le-Pauvre
- Saint-Avit-les-Guespières
- Saint-Avit-Rivière
- Saint-Avit-Saint-Nazaire
- Saint-Avit-Sénieur
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Henryk Fros, Franciszek Sowa, ''[[Księga imion i świętych]]'', t. 1, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
- ↑ Teki Dworzaczka, 22027 (Koszuty)