Asmat
Asmat, także Asmatowie – lud papuaski z indonezyjskiej części Nowej Gwinei, zamieszkujący tereny prowincji Papua. Według danych z 2004 roku ich liczebność wynosi 70 tys. osób. Międzynarodowy rozgłos przyniosły im rozwinięte tradycje rzeźbiarskie. Znani są także jako dawni łowcy głów. Wyznają katolicyzm oraz wierzenia tradycyjne. Posługują się różnymi językami papuaskimi z grupy asmat-kamoro, a także językiem indonezyjskim. Na terytorium Asmat zaginął w latach 60. 23-letni Michael Rockefeller. Istnieją pogłoski na temat możliwego związku tego zajścia z kanibalistycznymi praktykami ludu Asmat. Twórczość rzeźbiarska Asmatów, zebrana przez Rockefellera, została zgromadzona w kolekcji Metropolitan Museum of Art.
| |
| Populacja |
70 tys. (2004) |
|---|---|
| Miejsce zamieszkania | |
| Język | |
| Religia |
chrześcijaństwo (katolicyzm), wierzenia tradycyjne |
| Grupa | |
Asmat, także Asmatowie[1] – lud papuaski z indonezyjskiej części Nowej Gwinei, zamieszkujący tereny prowincji Papua[2]. Według danych z 2004 roku ich liczebność wynosi 70 tys. osób[3].
Międzynarodowy rozgłos przyniosły im rozwinięte tradycje rzeźbiarskie[4][5]. Znani są także jako dawni łowcy głów[5].
Wyznają katolicyzm oraz wierzenia tradycyjne[6]. Posługują się różnymi językami papuaskimi z grupy asmat-kamoro, a także językiem indonezyjskim[2].
Na terytorium Asmat zaginął w latach 60. 23-letni Michael Rockefeller[7]. Istnieją pogłoski na temat możliwego związku tego zajścia z kanibalistycznymi praktykami ludu Asmat[2]. Twórczość rzeźbiarska Asmatów, zebrana przez Rockefellera, została zgromadzona w kolekcji Metropolitan Museum of Art[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Indonezja – ostatnie takie miejsce na Ziemi, Papua. Magazyn Świat Podróże Kultura, 2013-05-24. [dostęp 2020-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-20)].
- ↑ a b c J. Williams, Asmat, [w:] Timothy L. Gall, Jeneen Hobby (red.), Worldmark Encyclopedia of Cultures and Daily Life, wyd. 2, t. 3, Farmington Hills: Gale, 2009, s. 58–62, ISBN 978-1-4144-4891-6, OCLC 388481759 [dostęp 2020-02-18] (ang.).
- ↑ a b Emily Caglayan: The Asmat. The Metropolitan Museum of Art, 2004-10. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (ang.).
- ↑ Widjiono Wasis, Ensiklopedi Nusantara: memuat berbagai data penting mengenai alam dan kehidupan di seluruh Nusantara, Jakarta: Mawar Gempita, 1989, s. 755, OCLC 681378134 (indonez.).
- ↑ a b Manuel Kaisiepo, Suku Asmat dalam Penelitian Emansipatoris, „Prisma”, Lembaga Penelitian, Pendidikan & Penerangan Ekonomi dan Sosial, 1985, s. 89 [dostęp 2020-02-18] (indonez.).
- ↑ M. Junus Melalatoa, Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia Jilid A–K, Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1995, s. 54–59, OCLC 1027454469 [dostęp 2022-08-03] (indonez.).
- ↑ Nová Guinea: Výprava za kanibaly do míst, kde se před tisíci lety zastavil čas. Novinky.cz, 2012-01-08. [dostęp 2020-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)]. (cz.).