Arthur Cayley
Arthur Cayley (ur. 16 sierpnia 1821 w Richmond, hrabstwo Surrey; zm. 26 stycznia 1895 w Cambridge) – angielski matematyk i prawnik, profesor uniwersytetu w Cambridge (od 1863), członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie, Akademii Nauk w Petersburgu i członek zagraniczny Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk. Laureat Medalu Copleya (1882). Zajmował się algebrą, geometrią algebraiczną, analizą i kombinatoryką. Opisał m.in. oktoniony, twierdzenie Cayleya-Hamiltona, pierwszą aksjomatyczną definicję grupy oraz twierdzenia Cayleya; współtwórca teorii wyznaczników. Upamiętniają go nazwy tablic Cayleya, grafów Cayleya i konstrukcji Cayleya-Dicksona, a oktoniony bywają nazywane oktawami Cayleya, mimo że nie opisał ich jako pierwszy. Badał też równania różniczkowe, funkcje eliptyczne i opracował metodę wyznaczania liczby izomerów związków organicznych. Zajmował się także astronomią i astrofizyką.
 Arthur Cayley | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 sierpnia 1821 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 stycznia 1895 |
| Profesor | |
| Specjalność: matematyka | |
| Alma Mater | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Nagrody | |
Arthur Cayley (ur. 16 sierpnia 1821 w Richmond, hrabstwo Surrey; zm. 26 stycznia 1895 w Cambridge[1]) – angielski matematyk[2] i prawnik, profesor uniwersytetu w Cambridge (od 1863), członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie, Akademii Nauk w Petersburgu[1] i członek zagraniczny Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk[3]. Laureat Medalu Copleya (1882).
Zajmował się algebrą, geometrią algebraiczną, analizą i kombinatoryką. Opisał m.in. oktoniony, twierdzenie Cayleya-Hamiltona, pierwszą aksjomatyczną definicję grupy[1] oraz twierdzenia Cayleya; współtwórca teorii wyznaczników[potrzebny przypis]. Upamiętniają go nazwy tablic Cayleya, grafów Cayleya i konstrukcji Cayleya-Dicksona, a oktoniony bywają nazywane oktawami Cayleya, mimo że nie opisał ich jako pierwszy. Badał też równania różniczkowe, funkcje eliptyczne i opracował metodę wyznaczania liczby izomerów związków organicznych[potrzebny przypis]. Zajmował się także astronomią i astrofizyką[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W roku 1838 rozpoczął studia w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Cayley Arthur, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-09-02].
- ↑ Bolesław Gleichgewicht, Algebra, Oficyna Wydawnicza GiS, Wrocław 2004, ISBN 978-83-89020-35-2; s.258
- ↑ A. Cayley (1821 - 1895). knaw.nl. [dostęp 2025-02-02]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Arthur Cayley w MacTutor History of Mathematics archive (ang.)- Arthur Cayley w bazie Mathematics Genealogy Project (ang.) [dostęp 2021-10-30].
.png)
- ISNI: 0000000110692133
- VIAF: 69046313
- LCCN: n90604166
- GND: 116479531
- BnF: 125602274
- SUDOC: 034898654
- SBN: AQ1V009266
- NLA: 36057583
- NKC: jx20060602001
- NTA: 071294317
- BIBSYS: 2086813
- CiNii: DA08539658
- Open Library: OL2178769A
- PLWABN: 9810598742905606
- NUKAT: n2003082259
- OBIN: 4967
- J9U: 987007455127905171
- CANTIC: a11521430
- NSK: 000486942
- ΕΒΕ: 139520