Ar-Rakka

Ar-Rakka

‏الرقة‎

Kolaż fotografii z Ar-Rakki
Państwo	Syria
Muhafaza	Ar-Rakka
Dystrykt	Ar-Rakka
Burmistrz	Leila Mustafa[1]
Populacja (2021[1]) • liczba ludności	270 000
Nr kierunkowy	22
Kod pocztowy	C5710
Położenie na mapie Syrii Ar-Rakka
35°56′N 39°00′E/35,933333 39,000000
Informacje w Wikipodróżach

Ar-Rakka, Rakka (arab. ‏الرقة‎, kurd. Reqa, w anglojęzycznych mediach często Raqqah; stgr. Νικηφόριον lub Καλλίνικος) – miasto w północnej Syrii nad Eufratem, ośrodek administracyjny muhafazy Ar-Rakka, dystryktu Ar-Rakka i poddystryktu Ar-Rakka^[2], w latach 2017-2026 największe miasto Regionu Ar-Rakka w składzie Rożawy, przy czym jest to miasto arabskie, a nie kurdyjskie, a głównym wyznaniem mieszkańców jest sunnizm; 270 tysięcy mieszkańców (2021)^[1].

Od 2013 roku, po I bitwie o Ar-Rakkę do 2026 nie było kontrolowane przez syryjski rząd. Od stycznia 2014 do października 2017 stanowiło nieformalną stolicę nieuznawanego samozwańczego Państwa Islamskiego, choć przez społeczność międzynarodową uważane jest za część terytorium Syrii. 18 stycznia 2026 w wyniku porozumienia o zawieszeniu broni miasto przeszło pod pełną kontrolę rządu syryjskiego^[3]

W przeszłości jeden z głównych ośrodków górnomezopotamskiego regionu Dijar Mudar (arab. ‏ديار مضر‎, Diyār Muḍar), nazwanego tak od osiadłego tam plemienia arabskiego Muḍar. Rakka była siedzibą abbasydzkiego kalifa Harun ar-Raszida (786–809) utożsamianego z Szachrijarem z Księgi tysiąca i jednej nocy. Składało się właściwie z dwóch miast, jednego o znanej dziś nazwie, a drugiego zwanego Ar-Rafika (arab. ‏الرافقة‎, Al-Rāfiqa). Z czasów abbasydzkiej świetności miasta zachowane są Brama Bagdadzka i Pałac Dziewcząt (arab. ‏قصر البنات‎, trl. Qaṣr al-Banāt, trb. Kasr al-Banat).

Miasto położone nad północnym brzegiem Eufratu, w pobliżu ujścia rzeki Balich^[2], ok. 160 km na wschód od Aleppo. Jedno z głównych miast dawnego regionu Diyār Muḍar, zachodniej części Dżeziry.

Średnia temperatura i opady dla Al-Rakka

Miesiąc	Sty	Lut	Mar	Kwi	Maj	Cze	Lip	Sie	Wrz	Paź	Lis	Gru
Rekordy maksymalnej temperatury [°C]	18	22	26	33	41	42	43	47	41	35	30	21
Średnie temperatury w dzień [°C]	12	14	18	24	31	36	39	38	33	29	21	16
Średnie temperatury w nocy [°C]	2	3	5	11	15	18	21	21	16	12	7	4
Rekordy minimalnej temperatury [°C]	-7	-7	-2	2	8	12	17	13	10	2	-2	-5
Opady [mm]	22	18.2	24.3	10.2	4.5	0	0	0	0.1	3.1	12.4	13.6
Wilgotność [%]	76	72	60	53	45	34	38	41	44	49	60	73
Źródło: [4][5] 2014

Miasto zostało rozbudowane przez kalifa Haruna ar-Raszida, w okresie rządów Abbasydów przeżywało rozkwit. W XIII wieku zostało zniszczone przez Mongołów. Ponownie miasto nabrało znaczenia w latach 1970., w związku z budową tamy na Eufracie w pobliskim As-Saura^[2].

W latach 2010. miasto zostało wybrane przez organizację terrorystyczną Państwo Islamskie na stolicę opanowanego przez nich terytorium o tej samej nazwie^[6].

6 listopada 2016 r. arabsko-kurdyjskie Syryjskie Siły Demokratyczne (SDF) poinformowały o rozpoczęciu operacji wyzwalania miasta z rąk bojowników samozwańczego Państwa Islamskiego^[7]. Oblężenie miasta opanowanego przez Państwo Islamskie wspierała armia amerykańska, która prowadziła naloty na pozycje dżihadystów^[8]. Siłami USA przeznaczonymi do walki z Daesz w Iraku i Syrii (tzn. do wyzwolenia Ar-Rakki oraz w równoczesnej bitwie z Daesz o Mosul) dowodził gen. Stephen Townsend^[8]. 15 października 2017 siły SDF rozpoczęły ostateczny szturm miasta^[9], nad którym odzyskały pełną kontrolę 17 października^[10].

W mieście znajduje się muzeum archeologiczne, ruiny budowli (pozostałości murów obronnych z IX w., pałacu z XI w., wielkiego meczetu kalifa Al-Mansura z VIII w.). W pobliżu miasta znajduje się monument, upamiętniający podbój bizantyjskiego miasta Heraklea w 806 roku^[2].

Rozwinięte jako ośrodek handlowo–usługowy dla sztucznie nawadnianego regionu rolniczego (uprawa bawełny, pszenicy i warzyw). W pobliżu miasta prowadzone jest wydobycie soli kamiennej i gipsu^[2].