Anne Carson

Ten artykuł od 2025-02 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Anne Carson

Data i miejsce urodzenia	21 czerwca 1950 Toronto
Narodowość	kanadyjska
Dziedzina sztuki	poezja
Epoka	modernizm
Ważne dzieła
Glass, Irony and God
Nagrody
Nagroda Księżnej Asturii
Multimedia w Wikimedia Commons

Anne Carson (ur. 21 czerwca 1950 w Toronto) – kanadyjska poetka modernistyczna.

Absolwentka filologii klasycznej. Wykładała na McGill University^[1] oraz University of Michigan^[2].

Fakt otrzymania przez nią Griffin Poetry Prize^[2] oraz nagrody T. S. Eliot Award^[2] (pierwsza kobieta odznaczona tym wyróżnieniem) oburzył recenzentów, jednak popularność poetki jest od nich niezależna, co potwierdza chociażby fakt wykorzystania cytatu z jej poezji w serialu telewizyjnym Słowo na L.

W 2025 roku, podczas wizyty w Polsce, odznaczona Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Zbigniewa Herberta^[3].

W swojej prozie, poezji i pracy naukowej zaciera granice pomiędzy starożytnością a współczesnością, modernizmem i postmodernizmem, Kanadyjczykami i Amerykanami. Tajemnice, ich dowolne ukrywanie i ujawnianie się, stanowią centralny motyw jej twórczości. Porusza kwestię seksualności innych pisarzy.

Na okładce Glass, Irony and God (1995), który potwierdził pozycję Carson wśród grona najlepszych poetów, zamiast zdjęcia autorki widnieje namaloway przez nią wulkan. Wulkan powraca także w kulminacyjnym momencie Autobiography of Red (1998), powieści wierszem, stanowiącej adaptację kilku greckich utworów, która nieoczekiwanie okazała się międzynarodowym sukcesem. Wulkan, nad którymi lata Gerion, czerwonoskrzydły potwór z mitologii greckiej, który w Autobiography of Red symbolizuje współczesnego geja, zyskuje wymiar geograficzny i literacki. Ta kompilacja rozpoczyna się epigrafem, zaczerpniętym z wiersza Emily Dickinson The Only Secret People Keep.

Sekret sukcesu Carson polega na jawnym, chociaż enigmatycznym, przywłaszczaniu sobie dzieł innych literackich znakomitości. Samuel Beckett, Gertrude Stein, Emily Brontë, Virginia Woolf, Safona i Katullus – wszyscy oni przewijają się w jej twórczości: pełnią rolę klamry, jak określiła to autorka w Autobiography of Red.

Poezje

• Glass, Irony and God (1995)
• Autobiography of Red (1998), wyd. pol. Autobiografia czerwonego (2022)^[4]
• Men in the Off Hours (2000)
• The Beauty of the Husband (2001), wyd. pol. Piękno męża (2022)^[5]

Literatura faktu

• Eros the Bittersweet (1986), wyd. pol. Słodko-gorzki eros (2020)^[6]

Antologie

• Decreation (2005)

Tłumaczenia

• Grief Lessons (2007)

• Sophie Mayer, Anne Carson [w:] 501 wielkich pisarzy pod red. Juliana Patricka, wyd. MWK, Warszawa, 2009, ISBN 978-83-61065-33-3, str. 612, tłum. Hanna Pawlikowska-Gannon, Julita Degórska, Małgorzata Koenig