Anna Stanhope

Anna Stanhope (ur. ok. 1510, zm. 16 kwietnia 1587) – angielska arystokratka, hrabina Hertford w latach 1537–1552 i księżna Somerset w latach 1547–1552 jako żona Edwarda Seymoura.
| księżna Somerset | |
| Okres |
od luty 1547 |
|---|---|
| Jako żona | |
| Poprzedniczka |
Mary Howard |
| Dane biograficzne | |
| Data urodzenia |
ok. 1510 |
| Data śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Małżeństwo |
Edward Seymour (1. książę Somersetu) |
| Dzieci |
Edward, Anne, Edward, Margaret, Henry, Jane, Thomas, Catherine, Mary, Elizabeth |
Anna Stanhope (ur. ok. 1510[1], zm. 16 kwietnia 1587[2]) – angielska arystokratka, hrabina Hertford w latach 1537–1552 i księżna Somerset w latach 1547–1552 jako żona Edwarda Seymoura.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Data urodzenia
[edytuj | edytuj kod]Nie jest znana data urodzenia Anny. 1497 jako możliwy rok urodzenia pojawia się w starszych genealogiach[3], lecz jest mało wiarygodny, gdyż oznaczałby, że Anna zaczęła rodzić dzieci dopiero w wieku około 40 lat, a w momencie śmierci miałaby około 90 lat, co w epoce Tudorów, choć możliwe, było niezwykle mało prawdopodobne. Współcześni historycy oceniają, że do jej narodzin mogło dojść około 1510[1]; na pewno miało to miejsce przed 1512, gdyż w 1511 roku zmarł jej ojciec[1].
Pochodzenie
[edytuj | edytuj kod]Jej rodzicami byli Edward Stanhope i Elizabeth Bourchier[4]. Matka Anny była potomkinią księcia Gloucester Tomasza Woodstocka, najmłodszego syna króla Edwarda III[1]. Z tego powodu Anna uważała się za posiadaczkę królewskiej krwi; była dumna ze swego pochodzenia, które często podkreślała[1].
Miała przyrodnie rodzeństwo. Ze strony ojca byli to dwaj bracia: Michael i Richard Stanhope a ze strony matki siostry: Catherine Verney (z drugiego małżeństwa) i Elizabeth Page (z czwartego małżeństwa zawartego w 1512, już po śmierci ojca Anne)[1].
Ślub i potomstwo
[edytuj | edytuj kod]Najpóźniej w marcu 1535 poślubiła Edwarda Seymoura[5]. Razem z Edwardem mieli dziesięcioro dzieci (czterech synów i sześć córek)[6]:
- Edwarda Seymoura, wicehrabiego Beauchamp (ur. luty 1537), jego matką chrzestną była królowa Jane Seymour, zmarł w dzieciństwie,
- Anne Seymour (ur. 1538? - zm. 1588?[7]), żonę hrabiego Warwick, syna Johna Dudleya[8],
- Edwarda Seymoura, hrabiego Hertford (ur. maj 1539 - zm. 6 kwietnia 1621[9]), jego pierwszą żoną była Katarzyny Grey, prawnuczka Henryka VII[10],
- Margaret Seymour (ur. 1540?[11] - zm. przed 1587[2]), pisarkę[12]
- Henry'ego Seymoura
- Jane Seymour (zm. przed 1587)[2], pisarkę[12],
- Catherine Seymour
- Thomasa Seymoura
- Mary Seymour (ur. ok. 1544-1547 - zm. ok. 1620)
- Elizabeth Seymour
Na dworze królewskim
[edytuj | edytuj kod]Na początku 1536 król Henryk VIII zwrócił uwagę na szwagierkę Anny Jane Seymour[13]. Tuż przed upadkiem Anny Boleyn, Anna wraz z mężem zostali ulokowani w komnatach Thomasa Cromwella połączonych prywatnym przejściem z apartamentami królewskimi[13]. Rozwiązanie to miało umożliwić żonatemu Henrykowi VIII dyskretne wizyty u Jane pod formalnym nadzorem jej rodziny z zachowaniem dworskich konwenansów[13].
Wkrótce po ślubie Jane z królem, który miał miejsce 30 maja 1536, mąż Anny został wicehrabią Beauchamp[13]. Kilka dni po narodzinach przez Jane dziedzica tronu Edward został uhonorowany tytułem hrabiego Hertford[14].
Żona Lorda Protektora
[edytuj | edytuj kod]W lutym 1547 z uwagi na wiek nowego króla Edwarda VI mąż Anny został mianowany Lordem Protektorem i księciem Somerset[15]. Sama Anna w przekazach sobie współczesnych była postrzegana jako postać kontrowersyjna - ambitna, apodyktyczna i stanowczo egzekwująca swój status[15]. Wyraźny wpływ na decyzje męża sprawiały, że nie cieszyła się szerszą sympatią wśród arystokracji i dworzan[15]. Miała dobre relacje z siostrą króla Marią, z którą poznała się jeszcze za życia jej matki Katarzyny Aragońskiej[15].
Brat jej męża Tomasz poślubił wdowę po Henryku VIII Katarzynę Parr[16]. Wkrótce obie szwagierki popadły w konflikt dotyczący królewskich klejnotów i pierwszeństwo ceremonialne na dworze królewskim[16]. Wobec braku królowej-małżonki Anna jako żona lorda protektora rościła sobie pierwszeństwo w hierarchii dworu, uważając się za najwyżej postawioną kobietę w Anglii[16]. Spór nie trwał długo, gdyż Katarzyna zmarła we wrześniu 1548 a sam Tomasz został stracony w marcu 1549[17].
Książę Somerset popadł w niełaskę, utracił wpływy i został osadzony w Tower w 1551[15]. Annę również uwięziono[15]. Edward został stracony za zdradę 22 stycznia 1552[18]. Księżna-wdowa obawiała się, że podzieli los męża[18]. W czerwcu 1552 zezwolono, aby w Tower odwiedziła ją matka[18].
Pod rządami Marii I
[edytuj | edytuj kod]Anna odzyskała wolność po objęciu władzy przez Marię I[15]. Trzy córki Anny i Edwarda zostały damami dworu nowej królowej[18]. Anna, mimo iż w latach 40. XVI wieku obracała się w kręgach reformatorskich, praktykowała katolicyzm zgodnie z oczekiwaniem nowej władczyni[18]. Tuż przed śmiercią w 1558 Maria podarowała jej dożywotnio pałac Hanworth w Middlesex[18].
Drugie małżeństwo i panowanie Elżbiety I
[edytuj | edytuj kod]W 1558 Anna zawarła związek małżeński z Francisem Newdigatem, który był zarządcą finansowym jej pierwszego męża[10]. Małżonek Anny był niższy urodzeniem, ale po ślubie jego kariera się rozwinęła[10].
W 1561 najstarszy syn Anny Edward został uwięziony w Tower przez królową Elżbietę I, gdyż bez jej zgody poślubił jej potencjalną następczynię Katarzynę Grey[10]. Katarzyna była wnuczką Marii Tudor, młodszej siostry Henryka VIII i na mocy Aktu Sukcesji z 1544 miała dziedziczyć tron w razie bezpotomnej śmierci Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I (jej starsza siostra Joanna została stracona w 1554 z rozkazu Marii I)[19][10]. Anna poinformowała doradcę królowej Williama Cecila, że nie miała wiedzy o tym małżeństwie i stanowiło ono samodzielne działanie jej syna[10]. W 1563 królowa uwolniła Edwarda, który wrócił do matki wraz z dwoma synami, których w Tower urodziła jego żona[20]. Elżbieta I oficjalnie powierzyła Annie opiekę nad wnukami, którzy w przyszłości mogli stać się pretendentami do tronu Anglii[20].
Ostatnie lata życia
[edytuj | edytuj kod]W 1582 Anna owdowiała ponownie[2]. W 1586 spisała testament, w którym nie wymieniła swojej córki Anne[2]. Pozostawiła po sobie duży majątek[2]. Zmarła 16 kwietnia 1587 mając około 77 lat[2]. Została pochowana w Westminster Abbey[21]. W epitafium podkreślono jej pochodzenie, małżeństwo z Edwardem Seymourem i tytuły[21].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Caroline Elizabeth Armbruste, A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable: Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, Louisiana State University, 2013, s. 8-9.
- ↑ a b c d e f g A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable: Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, s. 83.
- ↑ Helene Harrison, Spotlight – Anne Seymour (nee Stanhope), Duchess of Somerset [online], Tudor Blogger, 13 maja 2015 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ Conor Byrne: Anne Seymour, Duchess of Somerset. tudorsociety.com. [dostęp 2017-10-18]. (ang.).
- ↑ s, Anne Stanhope: The Untold Story of Tudor England’s Formidable Duchess - Renaissance English History Podcast [online], 15 lutego 2024 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable: Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, s. 16.
- ↑ The Other Seymours: Anne, Countess of Warwick - Tudors Dynasty [online], 29 maja 2020 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ Linda Porter, Maria Tudor. Pierwsza królowa, s. 191.
- ↑ Edward Seymour, earl of Hertford | Protector of England, Lord Protector, Tudor Dynasty | Britannica [online], www.britannica.com [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ a b c d e f Caroline Elizabeth Armbruster, A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable": Anne Stanhope, ": Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, Louisiana State University and Agricultural and Mechanical College, 2013, s. 75-77.
- ↑ Lady Margaret Seymour [online], The Freelance History Writer, 24 stycznia 2020 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ a b The Other Seymours: Anne, Countess of Warwick - Tudors Dynasty [online], 29 maja 2020 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ a b c d David Starkey, Królowe. Sześć żon Henryka VIII, 2010, s. 594-596, ISBN 978-83-7301-478-7.
- ↑ Edward Seymour, Duke of Somerset - The Tudor Society [online], 14 marca 2017 [dostęp 2025-09-28] (ang.).
- ↑ a b c d e f g Linda Porter, Maria Tudor. Pierwsza królowa, 2031, s. 172-173, ISBN 978-83-89981-57-2.
- ↑ a b c Caroline Elizabeth Armbruster, A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable: Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, Louisiana State University and Agricultural and Mechanical College, 2013, s. 41-44.
- ↑ Linda Porter, Maria Tudor. Pierwsza królowa, s. 178.
- ↑ a b c d e f Caroline Elizabeth Armbruste, A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable": Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, Louisiana State University and Agricultural and Mechanical College, 2013, s. 71-73.
- ↑ Meyer G.J., Tudorowie. Prawdziwa historia niesławnej dynastii, 2012, s. 374-375, 383, ISBN 978-83-89981-50-5.
- ↑ a b Caroline Elizabeth Armbruster, A woman for many imper A woman for many imperfections int ections intolerable: Anne Stanhope, the Seymour family, and the Tudor court, Louisiana State University and Agricultural and Mechanical College, 2013, s. 78.
- ↑ a b PixelToCode, Anne (Stanhope), Duchess of Somerset & Jane Seymour [online], Westminster Abbey [dostęp 2025-09-28] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chris Skidmore, Edward VI: The Lost King of England, Weidenfeld & Nicolson, 2007