Agnostic Front

Agnostic Front
	; Agnostic Front, 2016
Pochodzenie	Stany Zjednoczone; Nowy Jork (Nowy Jork)
Gatunek	hardcore punk, crossover thrash, NYHC
Aktywność	1980–1992, 1997–obecnie
Wydawnictwo	Last Warning, Rat Cage, Combat, Epitaph, Hellcat, Nuclear Blast, I Scream Records
Powiązania	Madball, Roger Miret and the Disasters, 25 ta Life, Cause for Alarm
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Ten artykuł od 2024-05 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Agnostic Front – amerykańska grupa muzyczna grająca hardcore punk oraz crossover thrash.

Historia

Została założona w 1980 roku w Nowym Jorku przez Vinniego Stigmę(inne języki) (gitara). Do oryginalnego składu w 1980 roku dołączyli Rob Krekus (perkusja), Diego (bas) i John Watson (wokal). Grupa w swej twórczości łączyła m.in. stylistykę oi! i hardcore. W późniejszym czasie również oscylowała wokół thrash metalu. Ich debiutancka EP-ka United Blood(inne języki) ujrzała światło dzienne w 1983 roku. Płytą, która wyniosła Agnostic Front na czoło amerykańskiej sceny hardcore skupionej wokół słynnego klubu CBGB's, była Victim In Pain(inne języki) (1984). Za bębnami zasiadł wtedy Dave Jones zastępując Barbieriego (późniejszego lidera grupy Warzone). AF dali sporo koncertów m.in. z takimi grupami jak Cro-Mags i Murphy’s Law.

Wydany w 1986 roku album Cause For Alarm(inne języki) był produkcją, którą trudno było ukończyć ze względu na stałe zmiany składu i problemy osobiste członków zespołu. Wydany w Combat Records Cause For Alarm zawierał thrash metalowe wpływy, kreując nowy gatunek nazwany crossover thrash. Z nowym składem w 1987 roku nagrali kolejny album Liberty and Justice for...(inne języki). Scena hardcore przeżywała wtedy pewien kryzys, dlatego na płycie usłyszeć można punkowe dźwięki z wtrętami thrashowymi i metalowymi gitarowymi solówkami. Niedługo później Miret został aresztowany za posiadanie i zażywanie narkotyków. W więzieniu pisał nowe kawałki, podczas gdy Stigma z resztą zespołu odbył pierwszą trasę koncertową po Europie. Teksty napisane przez Mireta pojawiły się na płycie One Voice (1992), w której nagrywaniu udział wzięli członkowie zespołów Madball i Sick of It All.

Ostatni koncert przed pierwszym czteroletnim zawieszeniem działalności grupy miał miejsce w CBGB's w 1992 roku i został wydany pod nazwą Last Warning(inne języki). Został potem wydany razem z pierwszą, odświeżoną EP-ką United Blood. Vinnie Stigma stwierdzi jednak, że nie spodobał mu się Last Warning i że nie cierpi tego albumu.

W 1997 roku muzycy Agnostic Front za sprawą Stigmy i Mireta wrócili do grania. Zaczęli nagrywać dla Epitaph Records. Za bębnami usiadł Jim Colletti, a Rob Kabula grał na gitarze basowej. W tym składzie nagrali album Something's Gotta Give(inne języki) z utworem „Gotta Go”, który stał się dla wielu swoistym hymnem. W Wielkiej Brytanii płyta wyszła pod tytułem „Today, Tomorrow, Forever”. W 1999 roku wyszła Riot, Riot, Upstart(inne języki).

W 2001 wyszła kolejna płyta Dead Yuppies(inne języki). W 2002 roku Miret pracował nad solowym projektem „Roger Miret And The Disasters”, będącym typową grupą punk/oi!.

Następnymi dwoma albumami, niezbyt dobrze przyjętymi przez słuchaczy, były Another Voice(inne języki) (2004) oraz wydany w 2006 double DVD/CD pack Live In CBGB's zarejestrowany 14 kamerami koncert w stylu „powrotu do korzeni”. Grupa wydając ten koncert starała się uratować podupadające CBGB's.

Dyskografia

Albumy

United Blood (EP) 1983.
Victim in Pain 1984.
Cause For Alarm 1986.
Liberty And Justice For... 1987.
Live at CBGB 1989.
One Voice 1992.
Last Warning 1993.
Raw Unleashed 1995.
Something's Gotta Give 1998.
Riot! Riot! Upstart 1999.
Dead Yuppies 2001.
Working Class Heroes 2002.
Another Voice 2004.
Warriors 2007.
My Life, My Way 2011^[1].
The American Dream Died 2015.
Get Loud! 2019.
The Eliminator 2020 (EP) 2020.

DVD/VHS

Live at CBGB's DVD 2006.

Skład

Obecni członkowie

Vinnie Stigma - gitara prowadząca, chórki (1980-1992, 1997-)
Roger Miret - wokal (1982-1986, 1986-1992 z przerwą w 1989-1990, 1997-)
Mike Gallo - bas, chórki (2000-)
Craig Silverman- gitara rytmiczna, chórki (2014-)
Danny Lamagna - perkusja (2020-)

Byli członkowie

Rob Krekus - perkusja (1980-1981)
John Watson - wokal (1980-1982)
Diego - bas (1980-1982)
James Kontra - wokal (1982)
Raymond "Raybeez" Barbieri - perkusja (1981-1983, zmarł w 1997)
Adam Mucci - bas (1982-1983)
Dave Jones - perkusja (1983-1985)
Rob Kabula - bas (1983-1987, 1997-2000, jeden występ w 2022)
Todd Youth - bas (1983)
Alex Kinon - gitara rytmiczna (1985-1986)
Carl Demola - wokal (1986)
Gordon Ancis - gitara rytmiczna (1986-1987)
Louie Beato - perkusja (1986)
Joe "Fish" Montanaro - perkusja (1986-1987)
Alan Peters - bas (1987, zmarł w 2020)
Steve Martin - gitara rytmiczna (1987-1990)
Will Shepler - perkusja (1987-1992)
Craig Setari - bas (1987-1992)
Matt Henderson - gitara rytmiczna, chórki (1990-1992)
Jimmy Colletti - perkusja (1985-1986, 1997-2004)
Steve Gallo - perkusja (2004-2009)
Joseph James - gitara rytmiczna, chórki (2007-2014)
Pokey Mo - perkusja (2009-2020)

Wyjazdowi członkowie

Mike Shost - wokal (1990)^[2]
Freddy Cricien - wokal (1992)^[3]

Przypisy

↑ Agnostic Front: New Album Title Revealed [online], blabbermouth.net, 23 listopada 2010 [dostęp 2017-11-21] (ang.).
↑ "We drove to Germany with no hassle at the border and played in a big circus tent in Oberhausen, Germany, with a psychedelic alternative group called Space Monkeys. The members of the audience didn't know whether to come closer to check us out or cover their heads and flee for the exit, so they stood at a distance from the stage looking uncomfortable. It was a strange way to start, and it was about to get weirder. We drove to Belgium to continue the tour, and when we got to the border we handed over our passports. I wasn't an American citizen yet and still had my Cuban passport. No one told me I needed a visa to get into each country. The customs officers detained me, questioned me and deported me. I had to catch the next flight back to New York. The rest of the guys continued with the tour and got our roadie, Mike Shost, to sing. Man, did he have a good time! And I'm not talking about the thrill you get from fronting a hardcore band. For years, Mike would go to local bars and tell girls that he was the singer of Agnostic Front to get them into bed."
↑ "Agnostic Front was co-headlining the Complete Control Tour with Obituary, plus special guests Cannibal Corpse and Malevolent Creation, promoting One Voice. We were booked to play the Milwaukee Metal Fest on a hardcore/death metal day. Before the show started, my hernia was throbbing so bad I could barely walk. I got through the show on sheer adrenaline, but afterwards I was screaming in agony. I had to fly back home and get surgery for a right inguinal hernia, which required two weeks of recovery time. I told Freddy that he would have to fill in for me. I thought he'd be honored, but he was pissed off! He loved AF, but he had never done a full AF set. "Fuck! I'm not gonna do it. I fuckin' can't," he said, fists in tight balls and nails cutting into his palms. "Don't be a fuckin' prick!" I shouted, partially because of the pain I was in and partially because Freddy was being difficult. "You can do it. You have to do it and our fans love you." "No, Roger. I'm gonna get laughed off the fucking stage!" "You're not. You know all the songs. You're the only one who can do this." Mind you, Freddy was only 15. Not only did Freddy play the shows, he killed it and our fans instantly loved him. Freddy stayed on the road and filled in while I had the surgery."

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona internetowa. agnosticfront.com. [zarchiwizowane z tego adresu (1998-12-07)]..

[1] Agnostic Front: New Album Title Revealed [online], blabbermouth.net, 23 listopada 2010 [dostęp 2017-11-21] (ang.).

[2] "We drove to Germany with no hassle at the border and played in a big circus tent in Oberhausen, Germany, with a psychedelic alternative group called Space Monkeys. The members of the audience didn't know whether to come closer to check us out or cover their heads and flee for the exit, so they stood at a distance from the stage looking uncomfortable. It was a strange way to start, and it was about to get weirder. We drove to Belgium to continue the tour, and when we got to the border we handed over our passports. I wasn't an American citizen yet and still had my Cuban passport. No one told me I needed a visa to get into each country. The customs officers detained me, questioned me and deported me. I had to catch the next flight back to New York. The rest of the guys continued with the tour and got our roadie, Mike Shost, to sing. Man, did he have a good time! And I'm not talking about the thrill you get from fronting a hardcore band. For years, Mike would go to local bars and tell girls that he was the singer of Agnostic Front to get them into bed."

[3] "Agnostic Front was co-headlining the Complete Control Tour with Obituary, plus special guests Cannibal Corpse and Malevolent Creation, promoting One Voice. We were booked to play the Milwaukee Metal Fest on a hardcore/death metal day. Before the show started, my hernia was throbbing so bad I could barely walk. I got through the show on sheer adrenaline, but afterwards I was screaming in agony. I had to fly back home and get surgery for a right inguinal hernia, which required two weeks of recovery time. I told Freddy that he would have to fill in for me. I thought he'd be honored, but he was pissed off! He loved AF, but he had never done a full AF set. "Fuck! I'm not gonna do it. I fuckin' can't," he said, fists in tight balls and nails cutting into his palms. "Don't be a fuckin' prick!" I shouted, partially because of the pain I was in and partially because Freddy was being difficult. "You can do it. You have to do it and our fans love you." "No, Roger. I'm gonna get laughed off the fucking stage!" "You're not. You know all the songs. You're the only one who can do this." Mind you, Freddy was only 15. Not only did Freddy play the shows, he killed it and our fans instantly loved him. Freddy stayed on the road and filled in while I had the surgery."

[1]

[2]

[3]