One Direction
One Direction, vaak afgekort als 1D, was een Engels-Ierse popboyband die in 2010 in Londen werd gevormd. De groep bestond uit Niall Horan, Liam Payne, Harry Styles, Louis Tomlinson en Zayn Malik (tot zijn vertrek in 2015). Met meer dan 70 miljoen verkochte platen groeiden ze uit tot een van de succesvolste boybands ooit, voordat ze in 2016 een pauze voor onbepaalde tijd namen. De band ontstond tijdens het programma The X Factor en brak wereldwijd door, mede dankzij sociale media. Hun debuutsingle "What Makes You Beautiful" werd een grote hit en bereikte de eerste plaats in het Verenigd Koninkrijk. Het debuutalbum Up All Night (2011) bereikte als eerste Britse debuutalbum de nummer 1-positie in de Amerikaanse Billboard 200. Ook hun volgende albums kwamen direct op nummer 1 binnen, waaronder Take Me Home (2012), Midnight Memories (2013) en Four (2014). Hun laatste album vóór de pauze was Made in the A.M. (2015). One Direction werd gezien als tieneridolen en zorgde voor grote fanhysterie, vergelijkbaar met Beatlemania. Ze gingen op meerdere wereldtours, waaronder de zeer succesvolle Where We Are Tour in 2014. Daarnaast zetten ze zich in voor verschillende goede doelen. De band won bijna 200 prijzen, waaronder Brit Awards, American Music Awards en Billboard Music Awards, en werd in 2013 uitgeroepen tot bestverkopende artiest ter wereld. In 2016 gingen de leden hun eigen weg om solocarrières te starten.
| One Direction | ||||
|---|---|---|---|---|
| ||||
.jpg)
| ||||
De bandleden van One Direction, v.l.n.r. Louis Tomlinson, Liam Payne, Harry Styles, Zayn Malik, Niall Horan
| ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Ook bekend als | 1D | |||
| Jaren actief | 2010-2016 | |||
| Oorsprong | .svg){kind=small} 
| |||
| Genre(s) | Pop | |||
| Label(s) | Syco Music, Columbia Records, Universal Music Group, Sony Music Entertainment, Legacy
| |||
| Oud-leden | ||||
| Zang | Niall Horan | |||
| Zang | Liam Payne † | |||
| Zang | Harry Styles | |||
| Zang | Louis Tomlinson | |||
| Zang | Zayn Malik | |||
| Officiële website | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (en) Allmusic-profiel | ||||
| (en) Last.fm-profiel | ||||
| (en) Discogs-profiel | ||||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
.jpg)
One Direction, vaak afgekort als 1D, was een Engels-Ierse popboyband die in 2010 in Londen werd gevormd. De groep bestond uit Niall Horan, Liam Payne, Harry Styles, Louis Tomlinson en Zayn Malik (tot zijn vertrek in 2015). Met meer dan 70 miljoen verkochte platen groeiden ze uit tot een van de succesvolste boybands ooit, voordat ze in 2016 een pauze voor onbepaalde tijd namen.
De band ontstond tijdens het programma The X Factor en brak wereldwijd door, mede dankzij sociale media. Hun debuutsingle "What Makes You Beautiful" werd een grote hit en bereikte de eerste plaats in het Verenigd Koninkrijk. Het debuutalbum Up All Night (2011) bereikte als eerste Britse debuutalbum de nummer 1-positie in de Amerikaanse Billboard 200. Ook hun volgende albums kwamen direct op nummer 1 binnen, waaronder Take Me Home (2012), Midnight Memories (2013) en Four (2014). Hun laatste album vóór de pauze was Made in the A.M. (2015).
One Direction werd gezien als tieneridolen en zorgde voor grote fanhysterie, vergelijkbaar met Beatlemania. Ze gingen op meerdere wereldtours, waaronder de zeer succesvolle Where We Are Tour in 2014. Daarnaast zetten ze zich in voor verschillende goede doelen.
De band won bijna 200 prijzen, waaronder Brit Awards, American Music Awards en Billboard Music Awards, en werd in 2013 uitgeroepen tot bestverkopende artiest ter wereld. In 2016 gingen de leden hun eigen weg om solocarrières te starten.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]2010 - 2011: The X Factor
[bewerken | brontekst bewerken].jpg)
Niall Horan, Zayn Malik, Liam Payne, Harry Styles en Louis Tomlinson deden in 2010 individueel auditie voor The X Factor, maar wisten niet door te stromen naar de categorie "Boys". Op 23 juli 2010 werden ze samengevoegd tot een boyband, waardoor ze alsnog konden deelnemen in de categorie "Groups". Zowel gastjurylid Nicole Scherzinger als jurylid Simon Cowell speelde een rol in het vormen van de groep.[1][2] Horan werd als eerste gekozen, gevolgd door Styles en daarna de andere leden. Styles bedacht de naam One Direction en Cowell werd hun mentor.[3] Hun eerste optreden als groep was een akoestische versie van "Torn".
Tijdens de liveshows groeide de populariteit van de groep snel, mede door een grote online fanbase. Na vier weken waren zij de laatste act van Cowell die nog in de competitie zat. One Direction eindigde uiteindelijk op de derde plaats. Kort na de finale lekte hun nummer "Forever Young" uit, dat bedoeld was als winnaarsingle. In de periode daarna ontstond, mede door sociale media en een sterke marketingstrategie, een wereldwijde hype rond de band.
Na The X Factor tekende de groep een platencontract bij Syco Records, naar verluidt ter waarde van ongeveer £2 miljoen. Begin 2011 begonnen zij met het opnemen van hun debuutalbum in Los Angeles, waar ze samenwerkten met producer RedOne. In dezelfde periode namen ze deel aan de X Factor Live Tour, waarbij ze voor in totaal ongeveer 500.000 mensen optraden in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.
Daarnaast bracht de groep in februari van 2011 een boek uit, genaamd Forever Young (Our Official X Factor Story) waarin hun eerste periode als band werd vastgelegd.[4]
2011 - 2012: Up All Night
[bewerken | brontekst bewerken]
In september 2011 bracht One Direction hun debuutsingle "What Makes You Beautiful" uit in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, die een groot internationaal succes werd en direct de eerste plaats bereikte. De daaropvolgende singles "Gotta Be You" en "One Thing" kwamen eveneens hoog in de hitlijsten. In november 2011 tekende de groep een contract bij Columbia Records voor Noord-Amerika en bracht zij hun debuutalbum Up All Night uit.[5] Het album werd goed ontvangen, vooral door een jong publiek, en werd het snelst verkopende debuutalbum van 2011 in het VK.[6] Daarnaast werd het het eerste debuutalbum van een Britse band dat de eerste plaats bereikte in de Amerikaanse hitlijsten.[7]
In december 2011 startte de groep hun eerste tour, de Up All Night Tour, waarvan de tickets binnen korte tijd waren uitverkocht.[8] De tour werd positief ontvangen en een live-opname ervan verscheen in 2012 als dvd, die wereldwijd succesvol was.[9]
Begin 2012 brak de band ook door in de Verenigde Staten, onder meer met optredens op televisie en een tour als voorprogramma van Big Time Rush. "What Makes You Beautiful" werd daar eveneens een hit en behaalde hoge posities in de hitlijsten.[10] Het album Up All Night werd internationaal uitgebracht en bereikte de eerste plaats in meerdere landen.[11] Ze werden daarmee tevens de eerste Britse groep waarvan het debuutalbum de eerste plaats bereikte in de Verenigde Staten, wat hen een vermelding in het Guinness World Records opleverde.[12] In 2012 was het het derde bestverkochte albums ter wereld.[13]
In april 2012 verscheen One Direction in een aflevering van de Amerikaanse sitcom iCarly.[14] In mei 2012 werd hun boek Dare to Dream: Life as One Direction uitgebracht in de Verenigde Staten, waar het de eerste plaats bereikte op de New York Times Bestsellerlijst.
Tegen augustus 2012 had One Direction al meer dan 8 miljoen singles, 3 miljoen albums en 1 miljoen dvd’s verkocht.[15] De groep bleef groeien in populariteit, trad op tijdens de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen en won meerdere prijzen, waaronder drie MTV Video Music Awards. Daarnaast verscheen hun boek Dare to Dream: Life as One Direction, dat een bestseller werd.
In 2012 ontstond er een juridisch conflict met een Amerikaanse band met dezelfde naam, maar One Direction behield uiteindelijk de rechten op de naam, waarna de andere band zijn naam wijzigde naar Uncharted Shores.[16][17]
2012 - 2013: Take Me Home
[bewerken | brontekst bewerken]
In september 2012 bracht One Direction de single "Live While We’re Young" uit, die wereldwijd een groot succes werd en in veel landen de top 10 bereikte.[18] De tweede single, "Little Things", werd hun tweede nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk.
In november 2012 verscheen hun tweede album Take Me Home, dat direct de eerste plaats bereikte in Nederland en in meer dan 30 andere landen.[19] Met dit succes werd One Direction de eerste groep waarvan de eerste twee albums allebei op nummer 1 binnenkwamen in de Amerikaanse hitlijsten.[19]
Het album Take Me Home werd grotendeels in groepsverband geschreven, met gemiddeld bijna vijf songwriters per nummer. Producenten en songwriters Savan Kotecha, Rami Yacoub en Carl Falk werkten maandenlang in Stockholm aan het ontwikkelen van de nummers en stemden de melodieën af op de stemmen van de bandleden.[20] De opnames begonnen in mei 2012 in de Kinglet Studios in Stockholm.[21]
De albumhoes toont de band rond een klassieke Britse rode telefooncel.[22] Take Me Home kreeg overwegend positieve recensies, waarbij vooral de productie werd geprezen, al kreeg het album ook kritiek omdat het soms als formulematig en gehaast werd beschouwd.[23][24]
De groep trad op bij grote evenementen, waaronder de Royal Variety Performance voor koningin Elizabeth II, en gaf een uitverkocht concert in Madison Square Garden.[25][26] In 2013 brachten ze de liefdadigheidssingle "One Way or Another (Teenage Kicks)" voor Comic Relief uit, die de eerste plaats bereikte in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.[27]
Begin 2013 startte de band de Take Me Home Tour, hun eerste wereldtournee in grote zalen, met meer dan 100 shows verspreid over meerdere continenten. De tour was zeer succesvol en bevestigde hun groeiende internationale populariteit.[28]
2013 - 2014: Midnight Memories en This Is Us
[bewerken | brontekst bewerken]
In juli 2013 bracht One Direction de single "Best Song Ever" uit, die een groot succes werd en hun hoogste notering in de Verenigde Staten behaalde (nummer 2).[29] De videoclip brak een record op YouTube door het krijgen van 10,9 miljoen weergaven binnen de eerste 24 uur.[30] In augustus 2013 verscheen de 3D-documentairefilm One Direction: This Is Us, die wereldwijd succesvol was. Gedurende de film worden de bandleden gevolgd in hun dagelijkse leven en tijdens de Take Me Home Tour. Ook kwamen de Amsterdamse straten en het concert in de Ziggo Dome van 3 mei 2013 in de film voor. Tevens bracht de groep hun derde boek, One Direction: Where We Are: Our Band, Our Story: 100% Official uit.[31]
In datzelfde jaar kondigde de band hun eerste stadiontour aan, de Where We Are Tour.[32] Ter promotie van het album organiseerden zij daarnaast “1D Day”, een zeven uur durende livestream voor fans wereldwijd.[33] Tijdens deze livestream waren er verschillende activiteiten, optredens en gastoptredens te zien van onder andere Simon Cowell, Khloe Kardashian, Kelly Rowland, Robbie Williams en Celine Dion.[34] Het evenement was uniek, niet alleen vanwege de lange looptijd, ook vanwege het ongekende gebruik van sociale media, waarbij fans direct konden communiceren met de band via Google Hangouts.
In november 2013 verscheen het derde album Midnight Memories, dat direct op nummer 1 binnenkwam in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. In Nederland behaalde het album de platinum status. Daarmee werd One Direction de eerste groep waarvan de eerste drie albums allemaal de eerste plaats bereikten in de Amerikaanse hitlijsten.[35] Het album had een meer rockgerichte sound en werd het bestverkochte album wereldwijd van 2013.[36] De single "Story of My Life" werd eveneens een grote internationale hit.
Eind 2013 brak de band opnieuw records met de dvd-release van This Is Us en werden zij uitgeroepen tot een van de succesvolste artiesten van het jaar.[37]
In april 2014 ging de Where We Are Tour van start, hun eerste volledige stadiontour. Met 69 shows en miljoenen bezoekers groeide deze uit tot de meest opbrengende tour van 2014 en de succesvolste tour ooit van een vocale groep.[38][39]
2014 - 2015: Four en Malik's vertrek
[bewerken | brontekst bewerken]_One_Direction_-_On_The_Road_Again_(Birmingham)_(22111400281).jpg)
In juli 2014 kondigde One Direction de concertfilm One Direction: Where We Are – The Concert Film aan, gebaseerd op optredens in het San Siro-stadion in Milaan.[40] De film kreeg een beperkte bioscooprelease in oktober 2014 en verscheen later op dvd. In dezelfde periode bracht de band ook hun autobiografie Who We Are uit.[41]
Op 8 september 2014 werd het vierde album Four aangekondigd, dat op 17 november verscheen. Ter promotie werd het nummer "Fireproof" tijdelijk gratis beschikbaar gesteld.[42] De singles "Steal My Girl" en "Night Changes" waren succesvol, en het album bereikte de eerste plaats in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten.[43] Daarmee werd One Direction de eerste groep waarvan de eerste vier albums allemaal op nummer 1 binnenkwamen in de Amerikaanse hitlijsten.[44] Four was bovendien een van de bestverkochte albums van 2014. In november 2014 werd bekend dat de nummers van de band meer dan een miljard keer zijn afgespeeld op muziekdienst Spotify.[45]
In 2015 startte de band de On the Road Again Tour.[46] Tijdens deze tour, in maart 2015, werd bekendgemaakt dat Zayn Malik de groep had verlaten.[47] Hij gaf aan meer rust en privacy te willen, en later ook ontevreden te zijn geweest over de muzikale richting.[48][49] De overige vier leden besloten als viertal door te gaan en maakten hun eerste optreden zonder Malik op The Late Late Show with James Corden.[50]
2015: Made in the A.M.
[bewerken | brontekst bewerken]
Op 31 juli 2015 bracht One Direction de single "Drag Me Down" uit, de eerste release na het vertrek van Zayn Malik en de eerste single van hun vijfde album Made in the A.M..[51] Het nummer werd zonder aankondiging uitgebracht en behaalde wereldwijd succes, met een nummer 1-positie in onder andere het Verenigd Koninkrijk en Ierland, en een top 3-notering in de Verenigde Staten. Daarnaast brak het een record voor de meeste streams in de eerste week in het VK.[52]
In augustus 2015 maakte de band bekend in 2016 een pauze te nemen om zich op soloprojecten te richten, maar dat ze in de toekomst wilden blijven samenwerken.[53][54] Op 22 september werd het album Made in the A.M. officieel aangekondigd, samen met het promotienummer "Infinity". Later volgde de single "Perfect", die de top tien van de Amerikaanse hitlijsten bereikte en daarmee een record van The Beatles verbrak voor het aantal top 10-debuten door een band.[55]
De On the Road Again Tour eindigde op 31 oktober 2015 na 80 stadionshows wereldwijd, met meer dan 2,3 miljoen verkochte tickets en een opbrengst van 208 miljoen dollar.[56][57] Op 13 november 2015 werd het album Made in the A.M. uitgebracht, dat de eerste plaats bereikte in meerdere landen en tweede werd in de VS. Het album kreeg positieve recensies en werd geprezen om zijn meer volwassen en reflectieve stijl.[58]
In november 2015 won de band opnieuw de prijs voor Artist of the Year bij de American Music Awards. Hun laatste tv-optredens als groep volgden kort daarna: op 13 december in de finale van The X Factor en op 31 december tijdens Dick Clark’s New Year’s Rockin’ Eve.[59]
2016 - heden: pauze en Payne's overlijden
[bewerken | brontekst bewerken]In januari 2016 verschenen berichten dat de pauze van One Direction mogelijk definitief zou worden, omdat de leden hun contracten niet zouden hebben verlengd.[60][61] Dit werd echter ontkend door vertegenwoordigers van de band, die benadrukten dat de plannen rondom de hiatus niet waren veranderd.[61]
Bij de Brit Awards in 2017 won de groep de prijs voor Video of the Year met het nummer "History"; Liam Payne nam de prijs als enige aanwezige in ontvangst.[62] Tegen die tijd waren alle leden begonnen aan een solocarrière en brachten ze ieder eigen muziek uit.[63] In 2018 werd bekend dat het tourbedrijf van de band was opgeheven, wat de langdurige pauze verder bevestigde.[64]
In interviews gaven de leden later verschillende redenen voor de break. Harry Styles stelde dat hij het idee al in 2014 had voorgesteld om overbelasting van de fanbase te voorkomen.[65] Louis Tomlinson en Zayn Malik gaven aan dat de groep in die periode uit elkaar was gegroeid en dat de onderlinge dynamiek veranderde.[66][67]
Op 16 oktober 2024 overleed Liam Payne nadat hij van een hotelbalkon in Buenos Aires was gevallen. De band was sinds het begin van de hiatus niet meer herenigd.[68] Na zijn dood brachten de overige leden een gezamenlijk eerbetoon uit.[69] De muziek van One Direction beleefde daarna opnieuw groot succes in de hitlijsten, met alle albums die terugkeerden in de charts.[70]
In 2026 werd aangekondigd dat Zayn Malik en Louis Tomlinson samen te zien zullen zijn in een Netflix documentaire over hun carrières na de hiatus en het overlijden van Payne.[71]
Leden
[bewerken | brontekst bewerken]Laatstelijk
[bewerken | brontekst bewerken]Niall Horan
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Niall Horan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Niall James Horan (13 september 1993) is een Ierse singer-songwriter, geboren in Mullingar (County Westmeath). Hij groeide op met zijn oudere broer Greg; na de scheiding van zijn ouders, Bobby en Maura, woonde hij uiteindelijk bij zijn vader. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een interesse in muziek: hij leerde zichzelf gitaar spelen en zong onder andere in het schoolkoor.
Horan brak in 2010 door als lid van de boyband One Direction, die werd gevormd tijdens het programma The X Factor. Hij is de enige van de band die van Ierse afkomst is. De groep groeide uit tot een van de bestverkopende boybands aller tijden, met meerdere succesvolle albums en wereldwijde tours, voordat ze in 2016 een pauze namen.
Na deze hiatus begon Horan een solocarrière en tekende hij bij Capitol Records. Hij bracht meerdere succesvolle albums uit, waaronder Flicker (2017), Heartbreak Weather (2020) en The Show (2023), waarvan verschillende de eerste plaats in de hitlijsten bereikten. Bekende singles zijn onder andere “This Town”, “Slow Hands” en “Heaven”. Zijn muziekstijl combineert pop en (soft) rock met invloeden uit country en folk.
Naast zijn muziek is Horan actief op televisie, onder andere als coach in The Voice US, en houdt hij zich bezig met andere projecten zoals een golfmanagementbedrijf. Hij staat ook bekend om zijn inzet voor goede doelen, waaronder initiatieven rond autisme en armoedebestrijding.[72]
Liam Payne
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Liam Payne voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Liam James Payne (29 augustus 1993 – 16 oktober 2024) was een Engelse singer-songwriter uit Wolverhampton, West Midlands. Hij groeide op met twee oudere zussen en kampte als kind met gezondheidsproblemen, doordat één van zijn nieren beschadigd was en niet goed werkte. Op school was hij sportief actief, vooral in atletiek, en begon hij op twaalfjarige leeftijd met boksen nadat hij werd gepest. Daarnaast ontwikkelde hij al vroeg een interesse in muziek en optreden.
Payne werd bekend door zijn deelname aan The X Factor. Nadat hij in 2008 al auditie had gedaan, keerde hij in 2010 terug en werd hij samen met Harry Styles, Niall Horan, Louis Tomlinson en Zayn Malik samengevoegd tot One Direction. De groep groeide uit tot een van de succesvolste boybands aller tijden, met miljoenen verkochte platen, meerdere nummer 1-albums en wereldwijde tournees. Binnen de band schreef Payne mee aan een groot deel van het latere repertoire.
Na de pauze van One Direction in 2016 begon hij een solocarrière. Hij scoorde onder meer hits met "Strip That Down" en "For You" en bracht in 2019 zijn eerste soloalbum LP1 uit. Ook werkte hij als producer onder de namen Big Payno en Payno. Naast zijn muziek zette hij zich in voor verschillende goede doelen.
In zijn persoonlijke leven kreeg Payne een zoon met zangeres Cheryl in 2017. Tijdens zijn carrière sprak hij openlijk over mentale problemen en verslaving. Op 16 oktober 2024 overleed hij op 31-jarige leeftijd na een val van een hotelbalkon in Buenos Aires.
Harry Styles
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Harry Styles voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Harry Edward Styles (1 februari 1994) is een Engelse zanger, songwriter en acteur, afkomstig uit Holmes Chapel in Cheshire. Hij groeide op met zijn oudere zus Gemma; zijn ouders scheidden toen hij zeven jaar oud was. Al op jonge leeftijd hield hij van zingen en muziek. Op school was hij de leadzanger van de band White Eskimo, waarmee hij een lokale talentenwedstrijd won. Elvis Presley geldt als een van zijn belangrijkste vroege invloeden, naast artiesten als Coldplay, Fleetwood Mac en David Bowie.
Styles brak in 2010 door als lid van One Direction, de boyband die werd gevormd tijdens The X Factor. De groep groeide uit tot een van de bestverkopende boybands aller tijden en bracht vijf studioalbums uit, voordat zij in 2016 een pauze voor onbepaalde tijd nam. Binnen de band schreef Styles al mee aan verschillende nummers.
Na de hiatus begon hij een succesvolle solocarrière. Zijn debuutalbum Harry Styles verscheen in 2017 en bevatte de hit "Sign of the Times". Daarna volgden Fine Line (2019), Harry’s House (2022) en Kiss All the Time. Disco, Occasionally. (2026). Met Harry’s House won hij onder meer de Grammy voor Album of the Year. Al zijn soloalbums kwamen binnen op nummer 1 in de Amerikaanse Billboard 200.
Naast muziek bouwde Styles ook een acteercarrière op, met rollen in onder meer Dunkirk, Eternals, Don’t Worry Darling en My Policeman. Ook buiten de muziek is hij invloedrijk: hij staat bekend om zijn uitgesproken kledingstijl, was de eerste man die solo op de cover van Vogue verscheen, en zet zich geregeld in voor goede doelen en voor gender-, raciale en LHBTQ+-gelijkheid.
Louis Tomlinson
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Louis Tomlinson voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Louis William Tomlinson (24 december 1991) is een Engelse singer-songwriter uit Doncaster, South Yorkshire. Hij werd geboren als Louis Troy Austin, maar nam later de achternaam van zijn stiefvader aan. Hij groeide op in een groot gezin met meerdere halfzussen en een halfbroertje. Voor zijn doorbraak had hij al kleine acteerrollen in onder meer Fat Friends, If I Had You en Waterloo Road. Ook werkte hij verschillende baantjes en trad hij op in schoolmusicals, wat hem ertoe bracht auditie te doen voor The X Factor.
In 2010 werd Tomlinson tijdens The X Factor samengevoegd met Niall Horan, Zayn Malik, Liam Payne en Harry Styles tot One Direction. De groep groeide uit tot een van de succesvolste boybands aller tijden. Binnen de band speelde Tomlinson een belangrijke rol als songwriter; hij heeft van alle leden de meeste schrijfcredits op het repertoire van One Direction.
Na de pauze van de groep in 2016 begon hij aan een solocarrière. Zijn debuutsingle "Just Hold On" met Steve Aoki werd een groot succes. Daarna volgden onder meer de albums Walls (2020), Faith in the Future (2022) en How Did I Get Here? (2026), waarvan de laatste twee de eerste plaats in het Verenigd Koninkrijk bereikten. Zijn solowerk wordt vaak omschreven als indiepop, Britpop en indie rock. Daarnaast bracht hij de documentaire All of Those Voices uit en bouwde hij een sterke live-reputatie op met zijn wereldtournees.
Naast muziek is Tomlinson actief op andere gebieden. Hij richtte het festival Away From Home op, lanceerde in 2023 het kledingmerk 28 en is al jarenlang betrokken bij liefdadigheidswerk, waaronder steun aan kinderhospices, UNICEF en verschillende benefietacties. In zijn privéleven kreeg hij in 2016 een zoon. Ook werd hij getroffen door het overlijden van zijn moeder in 2016 en zijn zus Félicité in 2019.
Voormalig
[bewerken | brontekst bewerken]Zayn Malik
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Zayn Malik voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Zain Javadd Malik (12 januari 1993), bekend als Zayn Malik of kortweg Zayn, is een Engelse zanger afkomstig uit Bradford. Hij groeide op in een gezin met een Brits-Pakistaanse vader en een Britse moeder en heeft één oudere zus en twee jongere zusjes. Tijdens zijn schooltijd volgde hij onder meer lessen in podiumkunsten en ontwikkelde hij een sterke interesse in R&B, hiphop en reggae.
Malik werd in 2010 bekend door zijn deelname aan The X Factor. Hoewel hij als solokandidaat niet verder kwam, werd hij samen met Harry Styles, Niall Horan, Liam Payne en Louis Tomlinson samengevoegd tot One Direction. De groep groeide uit tot een van de bestverkopende boybands aller tijden. In maart 2015 verliet Malik de band, later onder meer vanwege stress en onvrede over de muzikale richting.
Na zijn vertrek begon hij een solocarrière bij RCA Records. Met zijn debuutalbum Mind of Mine (2016) en de single "Pillowtalk" brak hij records: hij werd de eerste Britse mannelijke artiest die zowel met zijn eerste single als zijn eerste album direct op nummer 1 binnenkwam in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Daarna volgden onder meer de succesvolle samenwerkingen "I Don’t Wanna Live Forever" met Taylor Swift en "Dusk Till Dawn" met Sia, evenals de albums Icarus Falls (2018), Nobody Is Listening (2021), Room Under the Stairs (2024) en Konnakol (2026). Zijn solowerk heeft een duidelijke R&B-signatuur, met invloeden uit alternatieve pop en andere genres.
Ook buiten de muziek was Malik actief, onder meer in de modewereld en bij liefdadigheidsprojecten. In zijn privéleven had hij relaties met onder anderen Perrie Edwards en model Gigi Hadid, met wie hij een dochter kreeg. Malik heeft daarnaast openlijk gesproken over angstklachten, een eetstoornis en de druk van roem.
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]Albums
[bewerken | brontekst bewerken]| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen[73] |
|---|---|---|---|---|---|
| Up All Night | 21-11-2011 | 26-11-2011 | 7 | 73 | |
| Take Me Home | 09-11-2012 | 17-11-2012 | 1(1wk) | 85 | |
| Midnight Memories | 25-11-2013 | 30-11-2013 | 2 | 43 | |
| Four | 17-11-2014 | 22-11-2014 | 1(1wk) | 20 | |
| Made in the A.M. | 13-11-2015 | 21-11-2015 | 3 | 45 |
| Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Up All Night | 21-11-2011 | 26-11-2011 | 7 | 96 | |
| Take Me Home | 09-11-2012 | 17-11-2012 | 1(1wk) | 186 | Goud |
| Midnight Memories | 25-11-2013 | 07-12-2013 | 1(1wk) | 268* | Goud |
| Four | 17-11-2014 | 29-11-2014 | 1(1wk) | 217* | |
| Made in the A.M. | 13-11-2015 | 21-11-2015 | 1(1wk) | 201* |
Singles
[bewerken | brontekst bewerken]| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen[74] |
|---|---|---|---|---|---|
| What Makes You Beautiful | 11-09-2011 | - | - | - | Nr. 63 in de Single Top 100 |
| One Thing | 06-01-2012 | 03-03-2012 | tip2 | - | Nr. 72 in de Single Top 100 |
| Live While We're Young | 28-09-2012 | 13-10-2012 | 22 | 10 | Nr. 3 in de Single Top 100 |
| Little Things | 12-11-2012 | 24-11-2012 | tip13 | - | |
| Kiss You | 17-11-2012 | 02-02-2013 | 15 | 9 | Nr. 30 in de Single Top 100 / Alarmschijf |
| One Way or Another (Teenage Kicks) | 17-02-2013 | 02-03-2013 | 8 | 16 | Nr. 1 in de Single Top 100 |
| Best Song Ever | 22-07-2013 | 03-08-2013 | 16 | 8 | Nr. 5 in de Single Top 100 |
| Story of My Life | 28-10-2013 | 09-11-2013 | 20 | 10 | Nr. 3 in de Single Top 100 |
| Diana | 18-11-2013 | - | - | - | Nr. 3 in de Single Top 100 |
| Midnight Memories | 20-11-2013 | 15-02-2014 | tip17 | - | Nr. 5 in de Single Top 100 |
| Strong | 20-11-2013 | - | - | - | Nr. 4 in de Single Top 100 |
| Don't Forget Where You Belong | 25-11-2013 | - | - | - | Nr. 31 in de Single Top 100 |
| You & I | 25-11-2013 | 26-04-2014 | tip17 | - | Nr. 32 in de Single Top 100 |
| Steal My Girl | 29-09-2014 | 25-10-2014 | 30 | 8 | Nr. 31 in de Single Top 100 |
| Night Changes | 14-11-2014 | - | - | - | Nr. 76 in de Single Top 100 |
| Drag Me Down | 07-08-2015 | 15-08-2015 | 15 | 12 | Nr. 5 in de Single Top 100 |
| Infinity | 22-09-2015 | 03-10-2015 | tip11 | - | Nr. 59 in de Single Top 100 |
| Perfect | 16-10-2015 | 31-10-2015 | 31 | 6 | Nr. 28 in de Single Top 100 |
| History | 13-11-2015 | 13-02-2016 | tip1 | - | Nr. 72 in de Single Top 100 |
| If I Could Fly | 13-11-2015 | - | - | - | Nr. 89 in de Single Top 100 |
| What a Feeling | 13-11-2015 | - | - | - | Nr. 94 in de Single Top 100 |
| End of the Day | 13-11-2015 | - | - | - | Nr. 96 in de Single Top 100 |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| What Makes You Beautiful | 2011 | 12-11-2011 | 8 | 16 | Goud |
| One Thing | 2012 | 28-01-2012 | 37 | 6 | |
| Live While We're Young | 2012 | 06-10-2012 | 7 | 14 | |
| Little Things | 2012 | 05-01-2013 | 30 | 7 | Nr. 4 in de Radio 2 Top 30 |
| Kiss You | 2012 | 19-01-2013 | 30 | 8 | |
| One Way Or Another (Teenage Kicks) | 2013 | 23-02-2013 | 5 | 22 | Goud |
| Best Song Ever | 2013 | 03-08-2013 | 12 | 10 | |
| Story of My Life | 2013 | 09-11-2013 | 3 | 13 | Nr. 2 in de Radio 2 Top 30 |
| Diana | 2013 | 30-11-2013 | 3 | 1 | |
| Midnight Memories | 2013 | 30-11-2013 | 4 | 1 | |
| Strong | 2013 | 30-11-2013 | 6 | 1 | |
| Don't Forget Where You Belong | 2013 | 07-12-2013 | 28 | 1 | |
| You & I | 2013 | 07-12-2013 | 17 | 2 | |
| Steal My Girl | 2014 | 11-10-2014 | 15 | 3 | Nr. 11 in de Radio 2 Top 30 |
| Night Changes | 2014 | 29-11-2014 | tip1 | - | |
| Drag Me Down | 2015 | 08-08-2015 | 5 | 12 | |
| Perfect | 2015 | 24-10-2015 | 9 | 7 | |
| Home | 2015 | 31-10-2015 | 37 | 1 | |
| History | 13-11-2015 | 06-02-2016 | 44 | 3 |
Dvd's
[bewerken | brontekst bewerken]| Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Up All Night - The Live Tour | 28-05-2012 | 02-06-2012 | 1(5wk) | 91 | |
| Where We Are - Live From San Siro Stadium | 2014 | 06-12-2014 | 1(2wk) | 40 |
NPO Radio 2 Top 2000
[bewerken | brontekst bewerken]| Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1] |
'13[T 2] | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 | '25 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Best Song Ever | - | - | - | - | - | - | - | - | 1423 | 1308 | 1151 | 691 | 1413 |
| Night Changes | × | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1763 | 947 |
| One Way or Another (Teenage Kicks) | - | - | - | - | - | - | - | - | 1954 | 1773 | 1627 | 1107 | - |
| Story of My Life | 1787 | 809 | 873 | 1750 | 1984 | 1778 | 1501 | 796 | 848 | 794 | 738 | 197 | 784 |
Film
[bewerken | brontekst bewerken]In 2013 kwam de documentaire One Direction: This Is Us uit in de bioscoop.[75] Deze toont onder meer beelden van optredens in Tokio, Europa en Noord-Amerika, waaronder het optreden in het Ziggo Dome op 3 mei 2013, met dresscode oranje. Ook toont de film hoe ze de middag tevoren werden gespot in de Kalverstraat in Amsterdam, wat tot een grote opstopping leidde.[76]
Op 11 maart 2016 werd bekend[77] dat Harry Styles was gecast voor een nog onbekende rol in de film Dunkirk (2017) van Christopher Nolan. Styles verbleef hiervoor een korte tijd in het Nederlandse Urk, waar een gedeelte van de film werd opgenomen.
Tournees
[bewerken | brontekst bewerken]Eigen tournees
[bewerken | brontekst bewerken]- Up All Night Tour (2011-2012)
- Take Me Home Tour (2013)
- Where We Are Tour (2014)
- On the Road Again Tour (2015)
Als voorprogramma
[bewerken | brontekst bewerken]- X Factor Tour 2011 (2011)
- Better with U Tour (van Big Time Rush) (2012)
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Nicole Scherzinger: 'I did Simon Cowell a favour with One Direction'. Digital Spy (26 juli 2011). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Cowell: 'I put One Direction together'. Digital Spy (24 november 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Bowman, Lisa, Harry Styles reveals he came up with the name for One Direction. NME (17 oktober 2017). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction release autobiography", Digital Spy. Gearchiveerd op 19 december 2011. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction sign US record deal. Digital Spy (22 november 2011). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ Copsey, Rob, The fastest-selling debut albums of the decare so far (13 oktober 2017). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Caulfield, Keith, One Direction Makes History With No. 1 Debut on Billboard 200. Billboard (21 maart 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction: A look back at five years of 1D madness", BBC Newsround, 23 juli 2015. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ One Direction live DVD hits No.1 in 25 countries | News | Music Week. www.musicweek.com. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Caulfield, Keith, One Direction Has Highest Hot 100 Debut For New U.K. Act Since 1998. Billboard (22 februari 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction hit 12 million sales in less than a year", BBC News, 2 augustus 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Adele enters 'Guinness World Records'. Digital Spy (7 september 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ Wayback Machine. www.aria.com.au. Gearchiveerd op 9 april 2013. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction in 'iCarly' - watch video. Digital Spy (11 april 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ Lane, Dan, One Direction sell 12 million singles, albums and DVD and Blu-rays worldwide (15 september 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction sued by US band with the same name", BBC News, 11 april 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction win fight against US band to keep name", BBC News, 4 september 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Lipshutz, Jason, One Direction Releases ‘Live While We’re Young’ Single, Video: Watch. Billboard (20 september 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ a b (en) Caulfield, Keith, One Direction’s ‘Take Me Home’ Debuts at No. 1 With Year’s Third-Biggest Opening. Billboard (21 november 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Wolk, Douglas, One Direction's Songwriters: They’re What Make the Boy Band Beautiful. Time (13 november 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Ed Sheeran Confirms He Has A Song On 1D's New Album 'Four'. Capital. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Staff, Billboard, One Direction Reveals ‘Take Me Home’ Album Cover. Billboard (30 augustus 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Caramanica, Jon, "Riding the Boy Band Wave While It Lasts", The New York Times, 14 november 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Petridis, Alexis, "One Direction: Take Me Home – review", The Guardian, 8 november 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "Royal Variety Performance 2012: One Direction and Girls Aloud sing for The Queen - Telegraph", Telegraph.co.uk. Gearchiveerd op 21 november 2012. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Hampp, Andrew, One Direction Headlines Sold-Out Show at Madison Square Garden. Billboard (4 december 2012). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Horowitz, Steven J., Pop Review: “One Way or Another (Teenage Kicks)”. Billboard (21 februari 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "Why it's no surprise that One Direction are taking a year out", BBC News, 24 augustus 2015. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction | Biography, Music & News. Billboard. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Bergman, Jeremy, One Direction’s ‘Best Song Ever’ Breaks One-Day Vevo Record. Billboard (23 juli 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Lipshutz, Jason, One Direction Announces ‘Where We Are’ Book. Billboard (22 mei 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction announce first stadium tour. Digital Spy (16 mei 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction 1D Day Live Stream - watch. Digital Spy (23 november 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction 1D Day Live Stream - watch. Digital Spy (23 november 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Caulfield, Keith, One Direction Scores Historic Third No. 1 Album on Billboard 200 Chart. Billboard (4 december 2013). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction top 2013 global album chart", BBC News, 1 augustus 2014. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction named top Global Recording Artist in new award. The Independent (30 januari 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Team, News, One Direction score highest grossing world tour of 2014. NME (27 maart 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Allen, Bob, One Direction’s Where We Are Tour Attended by 3.4 Million Fans. Billboard (10 oktober 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction announce new concert film. Digital Spy (22 juli 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Firman, Tehrene, Attention, Directioners: 1D Is Releasing an Autobiography! Here's the Scoop on Your New Favorite Book. Teen Vogue (29 juli 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Lynch, Joe, One Direction Reveal New Album ‘Four,’ Release Free Song (for 24 Hours Only). Billboard (8 september 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Peters, Mitchell, One Direction Announces ‘Four’ Album Lead Single ‘Steal My Girl,’ Due Late September. Billboard (14 september 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Caulfield, Keith, One Direction’s ‘Four’ Makes Historic No. 1 Debut on Billboard 200 Chart. Billboard (26 november 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ One Direction meer dan 1 miljard keer afgespeeld op Spotify. NU.nl (25 november 2014).
- ↑ (en) One Direction announces 2015 U.S. stadium tour as part of ‘On The Road Again’ tour. New York Daily News (23 oktober 2014). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Ellis-Petersen, Hannah, "Zayn Malik has left One Direction, band confirms", The Guardian, 25 maart 2015. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Lynch, Joe, Zayn Malik Explains One Direction Exit: ‘I Have To Do What Feels Right in My Heart’. Billboard (25 maart 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Aniftos, Rania, Every Time Zayn Has Referenced One Direction Since Leaving the Band. Billboard (24 augustus 2022). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ Blumm, K.c., One Direction Discusses Zayn Malik's Departure with James Corden: We Were a Little Bit Angry (15 mei 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Brandle, Lars, One Direction Shares First Track Without Zayn Malik, ‘Drag Me Down’. Billboard (31 juli 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Sexton, Paul, One Direction Claims Fourth U.K. No. 1 With ‘Drag Me Down’. Billboard (7 augustus 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Iasimone, Ashley, One Direction Makes Final ‘X Factor’ Appearance Before Hiatus, Thanks Fans in New Video. Billboard (13 december 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction to 'take a break in 2016' after release of fifth album", BBC News, 24 augustus 2015. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Trust, Gary, One Direction Beats Beatles’ Record With Fifth Top 10 Debut on Hot 100. Billboard (27 oktober 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction play the final gig of their world tour in Sheffield", BBC News, 1 november 2015. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Angermiller, Michele Amabile, One Direction, Ed Sheeran, & The Grateful Dead Big Winners at Billboard Touring Awards. Billboard (20 november 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Sheffield, Rob, One Direction 'Made in the A.M.' Album Review. Rolling Stone (13 november 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Maglio, Tony, One Direction Returns to Headline 'Dick Clark's New Year's Rockin' Eve' Billboard Party. TheWrap (18 november 2015). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) One Direction is breaking up, hiatus said to turn permanent: report. New York Daily News (13 januari 2016). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ a b (en) Strecker, Erin, One Direction Breakup Rumors: ‘Nothing Has Changed’ Since Hiatus, Says Source. Billboard (13 januari 2016). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "All Four One Direction Members Respond To Their New Brit Award", MTV News. Gearchiveerd op 23 februari 2017. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ One Direction's Solo Endeavors: Breaking Down Every Single, Album & Artistic Venture | GRAMMY.com. grammy.com. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "One Direction: Sorry fans, there's another sign the band might not reform", 14 februari 2018. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Crowe, Cameron, Harry Styles: Singer Opens Up About Famous Flings, Honest New LP. Rolling Stone (18 april 2017). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "Zayn opens up about One Direction split: 'We got sick of each other'", 12 juli 2023. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Garcia, Thania, Louis Tomlinson Calls One Direction’s Split ‘Cold’ and ‘Can’t Imagine’ Reunion After Liam Payne’s Death: No One ‘Campaigned More’ for One Than Him. Variety (9 oktober 2025). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) "Louis Tomlinson 'Could Never' Perform 'as Part of' One Direction After Liam Payne's Death, Says Rep: Report", People.com. Gearchiveerd op 24 juli 2025. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Perez, Lexy, One Direction Speaks Out on Liam Payne’s Death: “The Memories We Shared With Him Will Be Treasured Forever”. The Hollywood Reporter (17 oktober 2024). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Liam Payne: All five One Direction albums return to the Top 40. www.bbc.com (25 oktober 2024). Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Lee, Benjamin, "Zayn Malik and Louis Tomlinson to make Netflix road trip series", The Guardian, 2 oktober 2025. Geraadpleegd op 5 april 2026.
- ↑ (en) Project, The Borgen, Niall Horan's Charity Work. BORGEN (19 februari 2025). Geraadpleegd op 6 april 2026.
- ↑ Dutch Charts - One Direction. dutchcharts.nl. Geraadpleegd op 31 december 2019.
- ↑ Top 40 - One Direction. top40.nl. Geraadpleegd op 29 december 2019.
- ↑ (en)
One Direction: This Is Us in de Internet Movie Database
- ↑ Opstopping door One Direction in Kalverstraat. De Telegraaf (4 mei 2013).
- ↑ Harry Styles gecast in Christopher Nolan's 'Dunkirk' (2017) RTL Nieuws (11 maart 2016)
· 
· 
