DI-RECT

DI-RECT
DI-RECT tijdens een optreden bij Poppodium Apollo in 2012
Achtergrondinformatie
Jaren actief	1999-heden
Oorsprong	Den Haag, Nederland
Genre(s)	alternatieve rock, hardrock, rock
Label(s)	8ball Music
Manager	Tim van der Zalm
Leden
Leadzanger	Marcel Veenendaal (2009-heden)
Zanger-gitarist	Frans "Spike" van Zoest (1999-heden)
Basgitarist	Bas van Wageningen (1999-heden)
Drummer	Jamie Westland (1999-heden)
Gitarist	Paul Jan Bakker (2016-heden)
Oud-leden
Leadzanger-gitarist	Tim Akkerman (1999-2009)
Toetsenist	Vince van Reeken (2009-2016)
Officiële website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal    Muziek

DI-RECT is een Nederlandse band, bestaande uit Jamie Westland (drums), Frans 'Spike' van Zoest (gitaar), Bas van Wageningen (basgitaar), Paul Jan Bakker (gitaar) en Marcel Veenendaal (zang). De band is in 1999 begonnen met Tim Akkerman, die tien jaar lang de rol van leadzanger had, maar Akkerman stapte in maart 2009 uit de band en werd in november dat jaar opgevolgd door Marcel Veenendaal. Tegelijkertijd met Veenendaal trad ook toetsenist Vince van Reeken toe tot de band. Van Reeken stapte begin 2016 uit de band om zich meer te richten op het produceren en schrijven van nummers voor andere bands. Na jarenlang de versterking te zijn geweest op de live-tours van DI-RECT, is Paul Jan Bakker in 2016 officieel tot de band toegetreden.^[1] DI-RECT komt oorspronkelijk uit Den Haag.

DI-RECT werd in 1999 opgericht door de vader van Jamie (Dick Westland) en Dennis van Hoorn, drummer van Najib Amhali en voormalig medewerker van Rock Palace. Het klikte meteen tussen de vier tieners, van wie de leeftijden tussen 15 en 19 jaar lagen. Ze brachten een demo uit met vijf tracks, waaronder Just the way I do. In Den Haag, traditioneel bekend als rockstad, trokken ze snel de aandacht en door optredens in het voorprogramma van Kane wonnen ze in het hele land aan bekendheid.

3FM-dj Rob Stenders kreeg in 2000 deze demo in handen en al snel werd de band een platencontract aangeboden.

In 2001 werd Just the way I do als debuutsingle uitgebracht en niet veel later volgde het eerste album, Discover. Bij het maken van hun album Discover werden ze bijgestaan door onder meer Kane en Daniël Lohues van de Drentse band Skik. Rob Stenders was er erg enthousiast over en gaf de band de nodige zendtijd, zodat het album in korte tijd de top van de Album Top 100 bereikte. Hierna werden nog de singles My generation (een The Who-cover), Inside my head en Free uitgebracht. Het album werd goud.

Het jaar daarop speelde DI-RECT op grote festivals, zoals Pinkpop, Koninginnedag op het Museumplein, Parkpop en Lowlands. Ook internationaal scoorde de band, onder andere met een nummer 1-hit in Indonesië.

Het tweede album, Over the Moon, verscheen in 2003. Van het album kwamen Adrenaline (soundtrack van de gelijknamige film), She, Rollercoaster (een cover van de Haagse band Suburbs)^[2] en Don't kill me tonight op single uit.

In april 2004 ontving DI-RECT de TMF Award voor beste videoclip voor Rollercoaster.

Het derde album, All Systems Go!, werd opgenomen in het najaar van 2004 en verscheen in februari 2005. Hiervan is Hungry for love de eerste single, die meteen Alarmschijf werd op Radio 538 en Superclip op TMF.

De tweede single van dit album, Cool without you, werd een succes.

In de zomer speelde DI-RECT op diverse festivals, waaronder Pinkpop. Als speciale gast leverde Wibi Soerjadi een bijdrage aan het optreden van DI-RECT. De concertpianist werkte namelijk mee aan het album: het nummer Blind For You is een combinatie tussen rock en klassiek.

Eind juli werd de derde single van het album All systems go!, Webcam girl, in twee delen uitgebracht: op deel 1 de singleversie en een aantal livetracks van Pinkpop 2005, op deel 2 de Pinkpopversie van het nummer, de videoclip, de ‘making of’ van de video en het nummer Blind for you live op Pinkpop mét Soerjadi. De single werd vrijwel meteen Alarmschijf.

In september reisde de band voor drie weken naar de VS voor de ‘MTV Road Rally’, een wedstrijd waarin ze het tegen de Belgische punkband Nailpin opnamen. Het doel was om als snelste in een busje, zonder extra geld, met instrumenten van west naar oost te rijden en als eerste aan te komen in New York. Nailpin won uiteindelijk een optreden in New York.

Eind november verscheen de vierde single van het album: het nummer Blind for You met Wibi Soerjadi. Het nummer kwam op zeven binnen in de Single Top 100.

Het najaar van 2005 en het begin van 2006 stonden vooral in het teken van het schrijven van nieuwe nummers voor het vierde album, dat in 2007 verscheen.

In 2006 speelde DI-RECT nog wel op een aantal festivals, waaronder Parkpop.

De groep kreeg ruzie (Tim trouwde en kreeg een kind en hield zich wat minder bezig met de band) en viel bijna uiteen. Later werd de ruzie weer bijgelegd.

Op 9 januari 2007 werd de eerste try-out gegeven van de theatershow. Op 15 januari 2007 was de officiële première in het Circustheater in Scheveningen. Op 29 januari 2007 verzorgde de band voor het eerst in Nederland een virtueel optreden via het populaire online spel Second Life. Dit optreden werd zowel live op tv bij het programma Re-action van TMF, als op internet via Second Life uitgezonden.

Op 2 maart 2007 verscheen het vierde studioalbum van DI-RECT, vernoemd naar henzelf. Het was echter al op verschillende filesharing-netwerken gelekt. DI-RECT had een eigenzinnige cover voor ogen met een foto van een blinde oorlogsveteraan, maar platenmaatschappij EMI Music had hier bezwaar tegen, omdat het niet commercieel genoeg zou zijn. Uiteindelijk is dit toch de cover geworden.

Eind 2007 werd hun vierde single, Bring down tomorrow, gekozen als titelsong voor de film Moordwijven (geregisseerd door Dick Maas).

In de zomer van 2008 kwam een livealbum uit van de afgelopen theatertour. Vanaf oktober 2008 deed de band zeventig theaters aan met naar het Nederlands vertaald werk van Jan Rot van de The Who-opera Tommy. De première was in Rotterdam en regisseur Jos Thie had het concert vormgegeven.^[3]

Op 12 maart 2009 maakte Tim Akkerman bekend dat hij uit DI-RECT stapte om zich te gaan richten op zijn solocarrière. Zijn laatste optreden met de band was op 10 april in het Luxor Theater in Rotterdam.

De zoektocht naar een opvolger werd door BNN uitgezonden (Wie is Di-rect?). Na een afvalrace werd op 8 november Marcel Veenendaal uiteindelijk door DI-RECT als nieuwe zanger gekozen.

Op 14 mei 2010 het album This Is Who We Are uit. Het is het vijfde album van Di-Rect en het eerste album met Marcel Veenendaal in de gelederen. Times Are Changing, Natural High, This Is Who We Are en Hold On werden als singles uitgebracht.

Een jaar later, op 24 oktober 2011, werd het volgende album uitgebracht, genaamd Time Will Heal Our Senses. Het volgt het geluid van het vorige album. De singles waren The Chase, Young Ones, Long Way Home, Holiday en Say Something. Young Ones staat steevast in de setlist bij live-optredens.

In 2014 werd het album Daydreams in a Blackout uitgebracht. Ook dit album kwam in Nederland op nummer 1 in de Album Top 100. Van dit album zijn twee singles uitgebracht, Invincible en Paper Plane. Daarnaast staat is het nummer Where We Belong een samenwerking met Fedde Le Grand.

In 2016 volgde er een EP genaamd Fired Up en het achtste studioalbum Rolling With The Punches kwam uit op 6 oktober. Crazy Madonna was de enige single en het album kwam tot positie 6 in de Album Top 100 in Nederland.

In hetzelfde jaar werd Paul Jan Bakker toegevoegd als lid van Di-Rect. Hij speelde al meerdere jaren mee als gitarist in de studio en op het podium.

Een live-album De Duif Sessions werd in 2019 op de markt gebracht. Het is een tiental nummers opgenomen in De Duif in Amsterdam, samen met blazers en strijkers.

1 november 2019 kwam de EP Nothing To Lose uit, met hierop onder andere het nummer Devil Don’t Care.

Het negende studioalbum van Di-Rect kwam uit in de herfst van 2020. Wild Hearts werd gedeeltelijk opgenomen in een studio in Berlijn, maar de bandleden kwam tijdens de begindagen van coronapandemie thuis te zitten. Het album werd los van elkaar afgemaakt. Er zijn drie singles uitgebracht. Soldier On, Color en Wild Hearts. Soldier On is een eerbetoon aan iedereen die op durft te vallen in een wereld die door angst wordt gedreven. Deze hit bereikte plek 3 in de top 40 en kwam in de Top 2000 binnen op plek 12 en staan top op heden nog steeds zeer hoog in de lijst.

Mede door het succes van Soldier On kreeg Di-Rect de Popprijs 2021 en de Gouden Notekraker 2021 uitgereikt. Op 6 Maart 2023 kreeg de band een Edison Pop prijs in de categorie Rock.

In 2023 werd er een live album uitgebracht wat eerder in het jaar in Ahoy was opgenomen met een orkest. Het album heet Het Residentie Orkest Session Pt. II.

In 2024 was het tijd voor het tiende studioalbum, genaamd Sphinx. Het bevat de singles Through The Looking Glass, 90s Kid, How My Heart Was Won, OMG It’s Happening en My Blood.

Het succes van de band werd beloond met een concertreeks van 3 optredens in voetbalstadion De Kuip op 12, 13 en 14 juni 2025. Het zijn de allerlaatste concerten ooit in het stadion.

Begin 2026 maakte Di-Rect zijn opwachting bij de afscheidsconcerten van Golden Earring. Ze sloten de set af als laatste gastartiesten.

In februari kwam de nieuwe single Won’t Fall en hierop volgde een clubtour. Na de zomer zal de band hun elfde studioalbum uitbrengen. Daarnaast zullen ze in november 2026 zesmaal het podium van Ahoy Rotterdam betreden.

Op 3 maart 2026 won de band de 3FM Award beste band en op 9 maart 2026 de Edison Pop Oeuvreprijs.

• De duif sessions (2019)

• 2003: Edison in de categorie Nescafé Single van het jaar voor het nummer Inside my head.
• 2003: TMF Award in de categorie Beste Rock Nationaal.
• 2003: TMF Award in de categorie Beste videoclip met het nummer Adrenaline.
• 2020: Top 2000 Award^[4]
• 2021: Popprijs 2021.^[5]
• 2021: Gouden Notekraker.
• 2023: Edison in de categorie Rock.^[6]
• 2026: 3FM Award beste groep
• 2026: Edison: Oeuvreprijs^[7]

• Officiële website

Zie de categorie Di-rect van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.