Alexander Cools
Alexander ("Lex") Rudolf Cools (Den Haag, 1941 – Nijmegen, 7 september 2013) was een Nederlandse gedragsfarmacoloog. Hij promoveerde in 1973 aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar hij tot zijn pensioen in 2006 hoogleraar was. Cools was een van de oprichters van de European Behavioural Pharmacology Society (EBPS) en was de tweede voorzitter van deze vereniging. In 2003 kreeg hij van de EBPS de Distinguished Achievement Award uitgereikt. Cools was in 1976 de eerste die het bestaan van meerdere vormen van de dopamine receptor voorspelde, een in essentie correcte claim die aanvankelijk algemeen werd afgewezen. Naast zijn werk op het gebied van de neurotransmitter dopamine werd Cools voornamelijk bekend vanwege zijn werk op het gebied van de basale ganglia. In 2014 verscheen ter nagedachtenis een speciaal nummer van het wetenschappelijk tijdschrift Behavioural Pharmacology.
| Alexander Cools | ||
|---|---|---|
| ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titelatuur/graad | Doctor of Philosophy
| |
| Volledige naam | Alexander Rudolf Cools | |
| Geboortedatum | 1941 | |
| Geboorteplaats | Den Haag | |
| Overlijdensdatum | 17 september 2013 | |
| Overlijdensplaats | Nijmegen | |
| Beroep | farmacoloog, neurowetenschapper, academisch docent[1]
| |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Radboud Universiteit (1973)
| |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | gedragsfarmacologie | |
| Bekend van | Onderzoek op het gebied van dopamine en de basale ganglia | |
| Werklocatie | Nijmegen[2]
| |
| Links | ||
| Website | ||
Alexander ("Lex") Rudolf Cools (Den Haag, 1941 – Nijmegen, 7 september 2013) was een Nederlandse gedragsfarmacoloog.
Hij promoveerde in 1973 aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waar hij tot zijn pensioen in 2006 hoogleraar was.[3][4] Cools was een van de oprichters van de European Behavioural Pharmacology Society (EBPS) en was de tweede voorzitter van deze vereniging.[4] In 2003 kreeg hij van de EBPS de Distinguished Achievement Award uitgereikt.[4] Cools was in 1976 de eerste die het bestaan van meerdere vormen van de dopamine receptor voorspelde,[5] een in essentie correcte claim die aanvankelijk algemeen werd afgewezen.[4] Naast zijn werk op het gebied van de neurotransmitter dopamine werd Cools voornamelijk bekend vanwege zijn werk op het gebied van de basale ganglia.[4][3][6] In 2014 verscheen ter nagedachtenis een speciaal nummer van het wetenschappelijk tijdschrift Behavioural Pharmacology.[6]
- ↑ Proeven van eigen cultuur, vijfenzeventig jaar Katholieke Universiteit Nijmegen 1923-1998 Deel II 1960-1998; datum van uitgave: 1998; genoemd als: A.R. Cools.
- ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 28 maart 2015.
- ↑ a b Ellenbroek, Bart A., Homberg, Judith, Verheij, Miche l, Spooren, Will, Van Den Bos, Ruud, Martens, Gerard (2014). Alexander Rudolf Cools (1942–2013). Psychopharmacology 231 (11): 2219–2222. PMID 24770629. DOI: 10.1007/s00213-014-3583-5.
- ↑ a b c d e Robbins, Trevor (2015). Alexander R. Cools (1941–2013). Behavioural Pharmacology 26: 4–5. DOI: 10.1097/FBP.0000000000000101.
- ↑ Cools, AR, van Rossum, JM (1976). Excitation-mediating and inhibition-mediating dopamine-receptors: a new concept towards a better understanding of electrophysiological, biochemical, pharmacological, functional and clinical data. Psychopharmacologia 45 (3): 243–254. PMID 175391.
- ↑ a b Willner, Paul, Bergman, Jack, Vanderschuren, Louk, Ellenbroek, Bart (2015). The behavioural pharmacology of the basal ganglia. Behavioural Pharmacology 26 (1–2): 1–2. PMID 25539481. DOI: 10.1097/FBP.0000000000000125.